تعیین جانشین در سیره معصوم: تفاوت میان نسخهها
جز
جایگزینی متن - 'خلاء' به 'خلأ'
جز (جایگزینی متن - 'ه. ق)' به 'ﻫ.ق)') |
جز (جایگزینی متن - 'خلاء' به 'خلأ') |
||
| خط ۱۱: | خط ۱۱: | ||
[[بدیهی]] است که رفع عذاب از مردم به وسیله وجود پیامبر و امام [[معصوم]]، صرفاً امری اعتباری و [[اعتقادی]] نیست؛ بلکه از واقعیتی ملموس، طبیعی و استدلالی حکایت دارد، زیرا [[پیشوای معصوم]] در [[جامعه]] هرگز ساکت و بیتفاوت نخواهد بود. او در [[راه]] [[اصلاح جامعه]] و تعالی بخشیدن به آن میکوشد و در پرتو تلاشهای اوست که [[جامعه انسانی]]، مسیر [[صلاح]] و کمال را میپیماید و به طور طبیعی چنین جامعهای تحت اِشراف و [[رهبری]] پیشوای معصوم، مورد [[لطف]] [[پروردگار]] قرار گرفته و مشمول [[عذاب]] واقع نمیشود. البته در کنار این مسئله وجود [[پیامبر]] و [[امام]] [[معصوم]] بدون تردید و به خودی خود رحمتی برای [[اهل]] [[زمین]] به حساب میآید؛ به طوری که اگر [[مردم]] به [[گناه]] و [[معاصی]] نیز [[آلوده]] شوند، به سبب وجود [[حجت الهی]] در زمین، چه بسا مورد [[عذاب الهی]] واقع نشوند. چنان که [[خداوند]] خطاب به پیامبر {{صل}} میفرماید: {{متن قرآن|وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَأَنْتَ فِيهِمْ...}}<ref>«و خداوند بر آن نیست تا تو در میان آنان هستی آنان را عذاب کند.».. سوره انفال، آیه ۳۳.</ref> | [[بدیهی]] است که رفع عذاب از مردم به وسیله وجود پیامبر و امام [[معصوم]]، صرفاً امری اعتباری و [[اعتقادی]] نیست؛ بلکه از واقعیتی ملموس، طبیعی و استدلالی حکایت دارد، زیرا [[پیشوای معصوم]] در [[جامعه]] هرگز ساکت و بیتفاوت نخواهد بود. او در [[راه]] [[اصلاح جامعه]] و تعالی بخشیدن به آن میکوشد و در پرتو تلاشهای اوست که [[جامعه انسانی]]، مسیر [[صلاح]] و کمال را میپیماید و به طور طبیعی چنین جامعهای تحت اِشراف و [[رهبری]] پیشوای معصوم، مورد [[لطف]] [[پروردگار]] قرار گرفته و مشمول [[عذاب]] واقع نمیشود. البته در کنار این مسئله وجود [[پیامبر]] و [[امام]] [[معصوم]] بدون تردید و به خودی خود رحمتی برای [[اهل]] [[زمین]] به حساب میآید؛ به طوری که اگر [[مردم]] به [[گناه]] و [[معاصی]] نیز [[آلوده]] شوند، به سبب وجود [[حجت الهی]] در زمین، چه بسا مورد [[عذاب الهی]] واقع نشوند. چنان که [[خداوند]] خطاب به پیامبر {{صل}} میفرماید: {{متن قرآن|وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَأَنْتَ فِيهِمْ...}}<ref>«و خداوند بر آن نیست تا تو در میان آنان هستی آنان را عذاب کند.».. سوره انفال، آیه ۳۳.</ref> | ||
در هر حال تأکید و اهتمامی که از سوی [[ائمه]] [[معصومان]] {{عم}} نسبت به مسئله [[امامت]] و [[ولایت]] دیده میشود، از نقش و اصلاحی عمیق امام در جامعه است. به طوری که اگر امامت و [[رهبری صالح]] و [[الهی]]، از [[نظام]] [[عقیدتی]] - [[سیاسی]] [[امت اسلامی]] حذف شود، با هیچ وسیلهای نمیتوان این | در هر حال تأکید و اهتمامی که از سوی [[ائمه]] [[معصومان]] {{عم}} نسبت به مسئله [[امامت]] و [[ولایت]] دیده میشود، از نقش و اصلاحی عمیق امام در جامعه است. به طوری که اگر امامت و [[رهبری صالح]] و [[الهی]]، از [[نظام]] [[عقیدتی]] - [[سیاسی]] [[امت اسلامی]] حذف شود، با هیچ وسیلهای نمیتوان این خلأ بزرگ را پر کرد. چنان که [[امام باقر]] {{ع}} فرمودهاند: {{متن حدیث|...وَ لَمْ يُنَادَ بِشَيْءٍ كَمَا نُودِيَ بِالْوَلَايَةِ}}<ref>ابوجعفر محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۲، ص۱۸.</ref>؛ | ||
از میان [[تکالیف]] اصولی [[اسلام]]، هیچ تکلیفی به اندازه ولایت مورد [[دعوت]] و تأکید قرار نگرفته است. بر این اساس و به [[دلیل]] اهتمام عمیق [[پیشوایان معصوم]] به موضوع امامت و رهبری [[امت]]، اصل [[تعیین وصی]] و [[جانشین]] از اصولی است که هرگز مورد [[غفلت]] ایشان واقع نشده است.<ref>[[محمد ملکزاده|ملکزاده، محمد]]، [[سیره سیاسی معصومان در عصر حاکمیت جور (کتاب)|سیره سیاسی معصومان در عصر حاکمیت جور]]، ص ۸۰.</ref> | از میان [[تکالیف]] اصولی [[اسلام]]، هیچ تکلیفی به اندازه ولایت مورد [[دعوت]] و تأکید قرار نگرفته است. بر این اساس و به [[دلیل]] اهتمام عمیق [[پیشوایان معصوم]] به موضوع امامت و رهبری [[امت]]، اصل [[تعیین وصی]] و [[جانشین]] از اصولی است که هرگز مورد [[غفلت]] ایشان واقع نشده است.<ref>[[محمد ملکزاده|ملکزاده، محمد]]، [[سیره سیاسی معصومان در عصر حاکمیت جور (کتاب)|سیره سیاسی معصومان در عصر حاکمیت جور]]، ص ۸۰.</ref> | ||