|
|
| خط ۸۱: |
خط ۸۱: |
|
| |
|
| مانند این [[روایت]]، از طریق [[اهل سنت]] نیز نقل شده است<ref>شواهد التنزیل، عبیدالله بن أحمد، معروف به حسکانی، ج۲، ص۲۴۶.</ref>. آنها گفتهاند آیه فوق در مورد علی، حسن و حسین {{عم}} نازل شده است. آنها بودند که با وجود [[فقر]] و [[گرسنگی]]، ایثار و [[از خودگذشتگی]] داشتند.<ref>[[سید حسین اسحاقی|اسحاقی، سید حسین]]، [[فرهنگنامه فاطمی ج۱ (کتاب)|فرهنگنامه فاطمی]]، ج۱، ص ۲۷۳.</ref> | | مانند این [[روایت]]، از طریق [[اهل سنت]] نیز نقل شده است<ref>شواهد التنزیل، عبیدالله بن أحمد، معروف به حسکانی، ج۲، ص۲۴۶.</ref>. آنها گفتهاند آیه فوق در مورد علی، حسن و حسین {{عم}} نازل شده است. آنها بودند که با وجود [[فقر]] و [[گرسنگی]]، ایثار و [[از خودگذشتگی]] داشتند.<ref>[[سید حسین اسحاقی|اسحاقی، سید حسین]]، [[فرهنگنامه فاطمی ج۱ (کتاب)|فرهنگنامه فاطمی]]، ج۱، ص ۲۷۳.</ref> |
|
| |
| === [[آرامش]] دهنده قلبها ===
| |
| {{متن قرآن|الَّذِينَ آمَنُوا وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِكْرِ اللَّهِ أَلَا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ}}<ref>«همان کسانی که ایمان آوردهاند و دلهای ایشان با یاد خداوند آرام میگیرد؛ آگاه باشید! با یاد خداوند دلها آرام مییابد» سوره رعد، آیه ۲۸.</ref>.
| |
|
| |
| چگونه [[دل]] با [[یاد خدا]] آرام میگیرد؟ همیشه [[اضطراب]] و دلشوره یکی از بزرگترین بلاهای [[زندگی]] [[انسانها]] بوده و هست و آرامش یکی از گمشدههای مهم [[بشر]]. برخی از [[دانشمندان]] میگویند: به هنگام بروز بعضی از بیماریهای واگیردار همچون وبا از هر ده نفر که گویا به علت وبا میمیرند، [[مرگ]] بیشتر آنها به علت [[نگرانی]] و [[ترس]] است و در [[حقیقت]] تنها کمی از آنها به خاطر دچار شدن به [[بیماری]] وبا از بین میروند. آرامش و [[دلهره]]، نقش بسیار مهمی در [[سلامت]] و بیماری فرد و [[جامعه]] و [[سعادت]] و [[بدبختی]] انسانها دارد. چه عواملی باعث نگرانی میشوند؟
| |
| # گاهی اضطراب و دلشوره برای [[آینده]] تاریک و مبهمی است که در برابر [[فکر]] [[انسان]] [[خودنمایی]] میکند؛
| |
| # گاه گذشته تاریک زندگی، فکر انسان را به خود مشغول میدارد؛ نگرانی از کوتاهیها، [[لغزشها]] و [[گناهان]]؛
| |
| # گاهی [[ناتوانی]] انسان در برابر عوامل طبیعی و گاه در مقابل انبوه [[دشمنان داخلی]] و خارجی است؛
| |
| # گاهی نیز ریشه نگرانیهای [[آزاردهنده]] انسان، [[احساس پوچی]] در زندگی است؛
| |
| # گاهی علت اضطراب و دلشوره، بد گمانیها و پریشانپنداریها است؛
| |
| # گاهی علت اضطراب و دلشوره، دلباختگی به [[دنیا]] و جلوهگاههای آن است؛
| |
| # گاهی علت نگرانی، ترس و [[وحشت]] از مرگ و [[جهان]] پس از مرگ است<ref>اقتباس از: تفسیر نمونه، زیر نظر: ناصر مکارم شیرازی، ج۱۰، ذیل آیه.</ref> و گاهی علتهای دیگری برای [[تشویشها]] و دلهرهها وجود دارد، ولی تمام این عوامل در برابر [[ایمان به خدا]] ذوب شده و بیرنگ میشوند.
| |
|
| |
| [[مؤمن حقیقی]]، با ایمان به خدا و [[عمل صالح]]، [[قدرت]] و توانی پیدا میکند که [[قادر]] است با تمام عوامل یادشده به [[مبارزه]] برخیزد و بر همه آنها [[پیروز]] شود. آری [[یاد خدا]] [[آرامشبخش]] دلهاست.
| |
|
| |
| [[آلوسی]] در تفسیرش [[حدیثی]] نقل میکند که وقتی این [[آیه]] نازل شد، [[پیامبر]] فرمود: «[[قلب]] مطمئن را کسی دارد که [[خدا]] و رسولش و [[اهل بیت]] مرا [[دوست]] داشته باشد؛ دوست داشتنی [[حقیقی]] (و [[راستین]]) و نه دروغی»<ref>تفسیر روح المعانی، محمود آلوسی، ج۱۳، ص۱۳۴.</ref>.
| |
|
| |
| میدانیم از جمله اهل بیت [[رسول خدا]]، دختر گرامی او، [[فاطمه زهرا]] {{س}} است؛ [[دوستی]] [[فاطمه]] {{س}} مایه [[آرامش]] قلب است.<ref>[[سید حسین اسحاقی|اسحاقی، سید حسین]]، [[فرهنگنامه فاطمی ج۱ (کتاب)|فرهنگنامه فاطمی]]، ج۱، ص ۲۷۳.</ref>
| |
|
| |
|
| === [[آیة]] الکبری === | | === [[آیة]] الکبری === |
