استحسان در فقه اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

در حجیّت و عدم حجیّت استحسان میان اهل سنّت [[اختلاف]] است، لیکن [[فقیهان امامی]] به اتّفاق، آن را حجّت نمی‌دانند، مگر آنکه به [[ظواهر]] کتاب یا سنّت باز گردد یا از ملازمه [[عقلی]] استفاده شود. البته برخی از معانی استحسان همچون عمل به یکی از دو دلیل که قوی‌تر است، هرچند فی نفسه صحیح است، لیکن قرار دادن آن در زمره دلیل مستقل صحیح نیست<ref>الاصول العامة، ص۳۶۱ ـ ۳۶۳؛ اصول الفقه، ج ۲، ص۱۸۰؛ انوار الاصول، ج ۲، ص۵۳۰ ـ ۵۳۱؛ الموسوعة الفقهیة المُیَسَّرة، ج ۲، ص۴۰۲.</ref>.<ref> [[سید محمود هاشمی شاهرودی|هاشمی شاهرودی، سید محمود]]، [[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (کتاب)|فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت]] ج۲، صفحه ۴۲۷ - ۴۲۸.</ref>