اسماعیل بن محمد علوی در تراجم و رجال: تفاوت میان نسخه‌ها

[[شیخ طوسی]] در کتاب [[الفهرست]] از وی نام نبرده<ref>شاید بدان جهت باشد که به کتاب وی اطلاع پیدا نکرده است.</ref>؛ لیکن در [[کتاب الرجال]] او را از [[اصحاب امام رضا]]{{ع}} برشمرده<ref>علامه شوشتری اشاره می‌کند که عدم ذکر نام راوی در رجال شیخ، ناشی از غفلت شیخ طوسی است: {{عربی|عدم عنوان رجال الشیخ له غفلة، لعموم موضوعه}} درحالی که شیخ طوسی نام راوی را در کتاب رجال خود ذکر کرده است.</ref> و نوشته است: {{عربی|"إسماعيل بن محمد بن إسحاق بن جعفر بن محمد بن علي بن الحسين بن علي بن أبي طالب{{ع}}، أسند عنه"}}<ref>رجال الطوسی، ص۳۵۱.</ref>.<ref>[[عبدالله جوادی آملی|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۴ (کتاب)|رجال تفسیری]]، ج۴، ص 237-238.</ref>

از [[تاریخ]] ولادت و [[وفات]] [[اسماعیل بن محمد بن اسحاق]] گزارشی نرسیده است؛ لیکن [[أبو القاسم عبدالله بن محمد بن عبدالعزیز بن منیع]] متوفای سال ۳۱۷ هجری [[قمری]]<ref>{{عربی|البغوی الحافظ الثقة الکبیر مسند العالم أبو القاسم عبدالله بن محمد بن عبدالعزیز بن المرزبان البغوی الأصل البغدادی ابن بنت أحمد بن منیع... مولده فی رمضان سنة أربع عشرة و مائتین... و عاش مائة سنة و ثلاث سنین... توفی البغوی فی لیلة عید الفطر سنة سبع عشرة و ثلاث مائة رحمه الله تعالی}}؛ (تذکرة الحفاظ، ج۲، ص۷۳۷، ش۷۳۸).</ref> از وی [[روایت]] کرده<ref>{{متن حدیث|حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ الْحَسَنُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَعِيدٍ الْعَسْكَرِيُّ قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو الْقَاسِمِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ مَنِيعٍ قَالَ حَدَّثَنِي إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ بْنِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ{{ع}} بِمَدِينَةِ الرَّسُولِ{{صل}}...}}؛ (عیون اخبار الرضا{{ع}}، ج۱، ص۳۱۵؛ معانی الأخبار، ص۸۰).</ref> و ایشان از [[علی بن جعفر]] متوفای سال ۲۱۰ هجری [[قمری]]<ref>{{عربی|علی بن جعفر ابن محمد بن علی بن الحسین سبط رسول الله{{صل}}، أبوالحسن الهاشمی، العلوی، المدنی، أخو الإمام موسی الکاظم و عم الإمام علی الرضا{{ع}} سکن العریض من نواحی المدینة المنورة و لهذا لقب بالعریضی... و قد صنف علی بن جعفر کتاب المناسک، و کتاباً فی الحلال و الحرام، و هو مجموعة مسائل لأخیه{{ع}} کما وقع فی أسناد کثیر من الروایات عن أئمة أهل البیت{{عم}} فی الکتب الأربعة، تبلغ ثلاثمائة و خمسة و خمسین موردا، روی جلها عن أخیه{{ع}} توفی بالعُریض سنة عشر و مائتین، و دفن فیه و قیل: مات فی مدینة قم، و دفن فیها، و لکنه غیر ثابت و قیل: إنه عاش حتی أدرک الإمام علی الهادی{{ع}} و مات فی زمانه}}؛ (موسوعة طبقات الفقهاء، ج۳، ص۳۸۴).</ref> روایت کرده است<ref>رجال النجاشی، ص۲۹، ش۶۰.</ref> و بر پایه بعضی [[اسناد]] در سال ۲۶۳ هجری قمری زنده بوده و در [[مدینه]] می‌زیسته است<ref>{{متن حدیث|... حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ بْنِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ{{ع}} أَبُو مُحَمَّدٍ بِالْمَدِينَةِ، سَنَةَ ثَلَاثٍ وَ سِتِّينَ}}؛ (تهذیب الکمال، ج۱، ص۲۱۸؛ تاریخ مدینة دمشق، ج۳، ص۳۳۸).</ref>.