شاهدان غدیر: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۷: خط ۷:


== مقدمه ==
== مقدمه ==
آنچه در [[غدیر خم]] با حضور هزاران نفر اتفاق افتاد و [[پیامبر خاتم|پیامبر خدا]]، [[امام علی|امیر مؤمنان]] را به [[امامت]] و [[خلافت]] [[نصب]] کرد، به عنوان یک [[سند]] و [[حجت]]، بارها مورد استناد و [[احتجاج]] و [[استشهاد]] قرار گرفت، چه از سوی [[امام علی|حضرت علی]] {{ع}} و چه از سوی دیگران. هرچند برخی با آنکه در صحنه حاضر بودند، از [[شهادت]] دادن در هنگام نیاز سرباز زدند، کسانی هم متعهدانه دیده‌ها و شنیده‌های خود را بازگو کردند و از [[گواهان غدیر]] گشتند. از جمله [[شهادت]] دادن یک گروه دوازده نفری در حساس‌ترین موقعیّت، حائز اهمیّت بود.  
آنچه در [[غدیر خم]] با حضور هزاران نفر اتفاق افتاد و [[پیامبر خاتم|پیامبر خدا]]، [[امام علی|امیر مؤمنان]] را به [[امامت]] و [[خلافت]] [[نصب]] کرد، به عنوان یک [[سند]] و [[حجت]]، بارها مورد استناد و [[احتجاج]] و استشهاد قرار گرفت، چه از سوی [[امام علی|حضرت علی]] {{ع}} و چه از سوی دیگران. هرچند برخی با آنکه در صحنه حاضر بودند، از [[شهادت]] دادن در هنگام نیاز سرباز زدند، کسانی هم متعهدانه دیده‌ها و شنیده‌های خود را بازگو کردند و از [[گواهان غدیر]] گشتند. از جمله [[شهادت]] دادن یک گروه دوازده نفری در حساس‌ترین موقعیّت، حائز اهمیّت بود.  


پس از [[وفات]] [[پیامبر]] و پیش‌آمدن ماجرای [[سقیفه]] و [[خلافت ابوبکر]]، جمعی دوازده نفره از [[مهاجران]] و [[انصار]]، جلوس او را بر تخت [[خلافت]] مورد انتقاد قرار دادند. وقتی [[ابوبکر]] بر [[منبر]] نشست، آنان تصمیم گرفتند او را از [[منبر]] [[پیامبر]] پایین بکشند، برخی‌شان هم با این کار موافق نبودند. نزد [[امام علی|حضرت علی]] {{ع}} رفتند و نظر او را جویا شدند. حضرت فرمود: این کار شما نوعی [[جنگ]] با [[حکومت]] است و شما اندکید و این [[جماعت]] هم [[فرمان]] [[پیامبر]] را زیر پا گذاشتند و [[خونخواه]] جاهلیّت‌اند، اگر چنان کنید با [[شمشیر]] شما را از بین می‌برند، آنگونه که مرا مقهور و مغلوب ساختند و به [[اجبار]] وادار به بیعتم کردند. بهتر است شما نزد او بروید و آنچه را از [[پیامبر]] شنیده‌اید بازگو کنید. آن دوازده نفر عبارت بودند از: [[خالد بن سعید بن عاص]]، [[مقداد]]، ابیّ بن کعب، [[عمّار یاسر]]، [[ابو ذر غفاری]]، [[سلمان فارسی]]، [[عبد اللّه بن مسعود]]، بریدۀ اسلمی (از [[مهاجرین]]) و [[خزیمة بن ثابت]] [[ذو الشهادتین]]، [[سهل بن حنیف]]، [[ابو ایّوب انصاری]] و [[ابو الهیثم بن تیّهان]].  
پس از [[وفات]] [[پیامبر]] و پیش‌آمدن ماجرای [[سقیفه]] و [[خلافت ابوبکر]]، جمعی دوازده نفره از [[مهاجران]] و [[انصار]]، جلوس او را بر تخت [[خلافت]] مورد انتقاد قرار دادند. وقتی [[ابوبکر]] بر [[منبر]] نشست، آنان تصمیم گرفتند او را از [[منبر]] [[پیامبر]] پایین بکشند، برخی‌شان هم با این کار موافق نبودند. نزد [[امام علی|حضرت علی]] {{ع}} رفتند و نظر او را جویا شدند. حضرت فرمود: این کار شما نوعی [[جنگ]] با [[حکومت]] است و شما اندکید و این جماعت هم [[فرمان]] [[پیامبر]] را زیر پا گذاشتند و خونخواه جاهلیّت‌اند، اگر چنان کنید با [[شمشیر]] شما را از بین می‌برند، آنگونه که مرا مقهور و مغلوب ساختند و به [[اجبار]] وادار به بیعتم کردند. بهتر است شما نزد او بروید و آنچه را از [[پیامبر]] شنیده‌اید بازگو کنید. آن دوازده نفر عبارت بودند از: [[خالد بن سعید بن عاص]]، [[مقداد]]، ابیّ بن کعب، [[عمّار یاسر]]، [[ابو ذر غفاری]]، [[سلمان فارسی]]، [[عبد اللّه بن مسعود]]، بریدۀ اسلمی (از [[مهاجرین]]) و [[خزیمة بن ثابت]] [[ذو الشهادتین]]، [[سهل بن حنیف]]، [[ابوایوب انصاری]] و [[ابوالهیثم بن تیهان]].  


[[روز جمعه]] بود که آنان اطراف [[منبر]] [[پیامبر]] نشستند و به ترتیب از جا برخاستند و به [[ابوبکر]] نسبت به تصدّی [[خلافت]] هشدار دادند، [[واقعۀ غدیر]] [[خم]] و [[حدیث غدیر]] را یادآور شدند و از کنار گذاشتن [[امام علی|علی بن ابی طالب]] {{ع}} از [[خلافت]] و [[مخالفت]] با دستور [[پیامبر]] [[انتقاد]] کردند و این نحوه [[حکومت]] و [[خلافت]] را بدون مستند شرعی دانستند. جز این دوازده نفر، دیگرانی هم برخاسته و سخن گفتند. نتیجۀ گواهی این شاهدان غدیر، [[شکست]] [[سیاسی]] [[ابوبکر]] بود، ازاین‌رو ابوبکر که دلیل و جوابی نداشت سه روز در [[خانه]] نشست. روز سوّم [[عمر]]، [[طلحه]]، [[زبیر]]، [[عثمان]]، [[عبد الرحمان بن عوف]]، [[سعد بن ابی وقّاص]]، و ابو عبیدۀ جرّاح (از کارچاق‌کنان [[سقیفه]] و [[خلافت ابوبکر]]) هرکدام با ده نفر از مردان عشیرۀ خود با سلاح‌های آخته سراغ [[ابوبکر]] آمده او را از [[خانه]] بیرون آورده به [[مسجد]] بردند و بر [[منبر]] نشاندند و [[مردم]] را نیز [[تهدید]] کردند که اگر کسی باز هم از آنگونه سخنان بگوید، با [[شمشیر]] جواب خواهد شنید. [[مردم]] هم ترسیدند و در [[خانه‌ها]] نشستند<ref>بحار الأنوار، ج ۲۸ ص ۲۰۸.</ref>.<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۳۲۹.</ref>
[[روز جمعه]] بود که آنان اطراف [[منبر]] [[پیامبر]] نشستند و به ترتیب از جا برخاستند و به [[ابوبکر]] نسبت به تصدّی [[خلافت]] هشدار دادند، [[واقعۀ غدیر]] [[خم]] و [[حدیث غدیر]] را یادآور شدند و از کنار گذاشتن [[امام علی|علی بن ابی طالب]] {{ع}} از [[خلافت]] و [[مخالفت]] با دستور [[پیامبر]] [[انتقاد]] کردند و این نحوه [[حکومت]] و [[خلافت]] را بدون مستند شرعی دانستند. جز این دوازده نفر، دیگرانی هم برخاسته و سخن گفتند. نتیجۀ گواهی این شاهدان غدیر، [[شکست]] [[سیاسی]] [[ابوبکر]] بود، ازاین‌رو ابوبکر که دلیل و جوابی نداشت سه روز در [[خانه]] نشست. روز سوّم [[عمر]]، [[طلحه]]، [[زبیر]]، [[عثمان]]، [[عبد الرحمان بن عوف]]، [[سعد بن ابی وقّاص]]، و ابو عبیدۀ جرّاح (از کارچاق‌کنان [[سقیفه]] و [[خلافت ابوبکر]]) هرکدام با ده نفر از مردان عشیرۀ خود با سلاح‌های آخته سراغ [[ابوبکر]] آمده او را از [[خانه]] بیرون آورده به [[مسجد]] بردند و بر [[منبر]] نشاندند و [[مردم]] را نیز [[تهدید]] کردند که اگر کسی باز هم از آنگونه سخنان بگوید، با [[شمشیر]] جواب خواهد شنید. [[مردم]] هم ترسیدند و در [[خانه‌ها]] نشستند<ref>بحار الأنوار، ج ۲۸ ص ۲۰۸.</ref>.<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۳۲۹.</ref>


==[[شاهدان]] صحنه [[غدیر]]==
==[[شاهدان]] صحنه [[غدیر]]==
از ویژگی‌های [[حدیث غدیر]]، شاهدان فراوان آن است. [[مسلمانان]] [[جهان]] از سراسر [[بلاد اسلامی]]، از دور و نزدیک، در [[حجه الوداع]] در کنار [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} در [[غدیر خم]] بودند و شنیدند و دیدند که به [[امر الهی]]، آن حضرت، [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} را به [[مقام امامت]] مسلمانان معرفی فرمود و از همه حاضران [[بیعت]] گرفت و پس از [[روز عید غدیر]] و بازگشت [[حاجیان]] به [[شهر]] و [[کشور]] خویش، این [[حقیقت]] [[جاودانه]] در [[دل‌ها]] و [[تاریخ اسلام]] ثبت گردید. در آن میان، نزدیک به ۱۵۰ نفر از [[اصحاب]] پیامبر گرامی اسلام{{صل}} وجود دارند که [[گواهی]] آنان در کتب [[تاریخ]] ثبت شده و از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است<ref>نام ۱۴۶ نفر از اصحاب پیامبر اسلام{{صل}} در کتب تاریخ ثبت شده است، ولی هزاران نفر از اصحاب رسول خدا، از مهاجر و انصار، تا زنده بودند از گواهان حدیث غدیر به شمار می‌آمدند؛ اما گواهی آنان در کتب مدون فریقین نیامده است.</ref>. در ذیل، اسامی این عده و منابع آن، به ترتیب الفبایی آورده می‌شود:
از ویژگی‌های [[حدیث غدیر]]، شاهدان فراوان آن است. [[مسلمانان]] [[جهان]] از سراسر [[بلاد اسلامی]]، از دور و نزدیک، در [[حجه الوداع]] در کنار [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} در [[غدیر خم]] بودند و شنیدند و دیدند که به [[امر الهی]]، آن حضرت، [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} را به [[مقام امامت]] مسلمانان معرفی فرمود و از همه حاضران [[بیعت]] گرفت و پس از [[روز عید غدیر]] و بازگشت [[حاجیان]] به [[شهر]] و [[کشور]] خویش، این [[حقیقت]] [[جاودانه]] در [[دل‌ها]] و تاریخ اسلام ثبت گردید. در آن میان، نزدیک به ۱۵۰ نفر از [[اصحاب]] پیامبر گرامی اسلام{{صل}} وجود دارند که [[گواهی]] آنان در کتب [[تاریخ]] ثبت شده و از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است<ref>نام ۱۴۶ نفر از اصحاب پیامبر اسلام{{صل}} در کتب تاریخ ثبت شده است، ولی هزاران نفر از اصحاب رسول خدا، از مهاجر و انصار، تا زنده بودند از گواهان حدیث غدیر به شمار می‌آمدند؛ اما گواهی آنان در کتب مدون فریقین نیامده است.</ref>. در ذیل، اسامی این عده و منابع آن، به ترتیب الفبایی آورده می‌شود:


{{فهرست اثر}}
{{فهرست اثر}}
خط ۱۶۴: خط ۱۶۴:
#[[یعلی بن مره ثقفی]]<ref>برای آگاهی بیش‌تر، ر.ک: الغدیر، ج۱، ص۷۲-۱۵.</ref>و<ref>ابن عقده، حدیث الولایه؛ جعابی، نخب المناقب؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۳۳؛ ج۳، ص۹۳؛ ج۵، ص۶؛ ابن حجر، الاصابه، ج۳، ص۵۴۲.</ref>.<ref>[[محمد دشتی|دشتی، محمد]]، [[سندشناسی غدیر (مقاله)| مقاله «سندشناسی غدیر»]]، [[دانشنامه امام علی ج۸ (کتاب)|دانشنامه امام علی ج۸]] ص ۲۷۵-۲۹۶.</ref>
#[[یعلی بن مره ثقفی]]<ref>برای آگاهی بیش‌تر، ر.ک: الغدیر، ج۱، ص۷۲-۱۵.</ref>و<ref>ابن عقده، حدیث الولایه؛ جعابی، نخب المناقب؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۳۳؛ ج۳، ص۹۳؛ ج۵، ص۶؛ ابن حجر، الاصابه، ج۳، ص۵۴۲.</ref>.<ref>[[محمد دشتی|دشتی، محمد]]، [[سندشناسی غدیر (مقاله)| مقاله «سندشناسی غدیر»]]، [[دانشنامه امام علی ج۸ (کتاب)|دانشنامه امام علی ج۸]] ص ۲۷۵-۲۹۶.</ref>
{{پایان فهرست اثر}}
{{پایان فهرست اثر}}


== منابع ==
== منابع ==
۱۲۹٬۸۰۱

ویرایش