ابلاغ آیات برائت: تفاوت میان نسخهها
←مقدمه
(←منابع) |
(←مقدمه) |
||
| خط ۲۵: | خط ۲۵: | ||
بعد از نزول آیات ابتدایی سوره برائت، [[پیامبر خاتم|پیامبر اسلام]] {{صل}} ابتدا [[آیات]] را به [[ابوبکر]] سپرد تا به [[مکه]] رفته و در روز [[عید قربان]]، در [[منا]] و در جمع [[حاجیان]] بخواند، آیاتی که مضمون آنها اعلام [[بیزاری]] [[خدا]] و [[پیامبر|رسول]] از [[مشرکین]] و تعیین ضرب الأجلی چهارماهه برای آنان بود که یا [[اسلام]] را بپذیرند، یا آمادۀ [[جنگ]] باشند. | بعد از نزول آیات ابتدایی سوره برائت، [[پیامبر خاتم|پیامبر اسلام]] {{صل}} ابتدا [[آیات]] را به [[ابوبکر]] سپرد تا به [[مکه]] رفته و در روز [[عید قربان]]، در [[منا]] و در جمع [[حاجیان]] بخواند، آیاتی که مضمون آنها اعلام [[بیزاری]] [[خدا]] و [[پیامبر|رسول]] از [[مشرکین]] و تعیین ضرب الأجلی چهارماهه برای آنان بود که یا [[اسلام]] را بپذیرند، یا آمادۀ [[جنگ]] باشند. | ||
[[پیامبر]]، قطعنامهای در چهار ماده تنظیم کرد که پس از [[قرائت]] [[آیات]] [[سورۀ توبه]]، بر [[مردم]] خوانده شود. جمعی را هم همراه [[ابوبکر]] برای انجام این | [[پیامبر]]، قطعنامهای در چهار ماده تنظیم کرد که پس از [[قرائت]] [[آیات]] [[سورۀ توبه]]، بر [[مردم]] خوانده شود. جمعی را هم همراه [[ابوبکر]] برای انجام این مأموریت فرستاد. [[ابوبکر]] چیزی از [[مدینه]] دور نشده بود که از سوی [[خداوند]]، پیک [[وحی]] آمد و [[پیام]] آورد که: {{عربی|لا یؤدی عنک الا أنت أو رجل منک}}. این [[پیام]] را جز تو یا مردی از تو نباید برساند. آن حضرت، [[امام علی|امیرالمؤمنین]] {{ع}} را با گروهی اعزام کرد و در [[ذو الحلیفه]] ([[مسجد]] [[شجره]]) به [[ابوبکر]] رسیدند و دستور پیامبر را [[ابلاغ]] کردند. [[انس بن مالک]] چنین [[نقل]] میکند: {{عربی|انّ رسول اللّه بعث ببرائة مع أبی بکر إلی أهل مکّة فلمّا بلغ ذا الحلیفة بعث الیه فردّه و قال: «لا یذهب بها إلاّ رجل من اهل بیتی»، فبعث علیّا}}<ref> تفسیر مجمع البیان، طبرسی، ج ۳ ص ۳</ref>.<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۴۲.</ref> | ||
== شجاعت امیرالمؤمنین {{ع}} و ابلاغ آیات برائت == | == شجاعت امیرالمؤمنین {{ع}} و ابلاغ آیات برائت == | ||