حکومت جهانی امام مهدی: تفاوت میان نسخه‌ها

از مهم‏ترین اهداف قیام جهانی حضرت مهدی {{ع}}‏ تشکیل [[حکومت جهانی]] است که جهانی بودن از ویژگی‌های آن است. در آن دوران آرزوی همه [[پیامبران]]، [[امامان]]، [[مصلحان]] و انسان‌‏دوستان برآورده شده و [[آرمان]] والای تشکیل جامعۀ بزرگ [[انسانی]] تحقّق می‌‏پذیرد<ref>ر. ک: [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۷۲ ـ ۱۸۴؛ [[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۳۳۵.</ref>. [[امام رضا]] {{ع}} از [[رسول اکرم]] {{صل}} [[نقل]] کرده که می‌‌فرماید: «[[خداوند سبحان]] در [[شب معراج]] در بخشی از بیانی طولانی فرمود: و به [[درستی]] [[زمین]] را به وسیله واپسین آنان ([[ائمه]] {{ع}}) از دشمنانم [[پاک]] خواهم ساخت و تمام گستره [[زمین]] را در [[فرمانروایی]] او قرار خواهم داد..»..<ref>{{متن حدیث|وَ لَأُطَهِّرَنَ‏ الْأَرْضَ‏ بِآخِرِهِمْ‏ مِنْ‏ أَعْدَائِی‏ وَ لَأُمَلِّکَنَّهُ‏ مَشَارِقَ الْأَرْضِ وَ مَغَارِبَهَا‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏}}؛ شیخ صدوق، عیون اخبار الرضا، ج ۱، ص ۲۶۲، ح ۲۲؛ کافی، ج ۱، ص ۴۳۲، ح ۹۱. </ref>. با تشکیل چنین [[حکومتی]] و با ایجاد [[مدیریت]] و [[حاکمیت]] یگانه، یکی از عوامل اصلی [[جنگ]] و [[ستم]] از بین می‌‏رود<ref>محمد حکیمی، عصر زندگی، ص ۱۶۲.</ref>.<ref>ر. ک: [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۷۲ ـ ۱۸۴. </ref>  

در [[روایات]] از [[حکومت]] حضرت با [[اسامی]] مختلفی همچون "[[دولت حق]]" و "[[دولت کریمه]]" یاد شده است؛ در [[دعای افتتاح]] چنین آمده است: {{متن حدیث|اللَّهُمَّ إِنَّا نَرْغَبُ إِلَیْکَ فِی دَوْلَةٍ کَرِیمَةٍ}}<ref>ر. ک: [[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص۲۲۱. </ref>.

باید توجه داشت [[امید]] به آمدن [[مصلح جهانی]] و [[تشکیل حکومت]] ریشه در [[افکار]] و [[عقاید]] تمام [[اقوام]] و [[ملل]] مخصوصا [[شیعه]] دارد. بر اساس دیدگاه "تشکیل [[حکومت جهانی]]"، با [[ظهور امام زمان]] {{ع}}، [[اسلام]]، تنها [[دین حق]] و کامل و مقبول همگان‏ خواهد شد<ref>ر. ک: [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۷۲ ـ ۱۸۴.</ref>.

== [[حکومت جهانی]] در [[قرآن]] ==

در برخی [[آیات قرآن]]، به [[حاکمیت جهانی]] اشاره شده است و [[آیات]] مربوط به [[جهانی بودن اسلام]] نیز مؤید آن است. از جمله آیاتی که به [[حکومت حضرت مهدی]] {{ع}}‏ [[تفسیر]] شده، آیۀ {{متن قرآن|هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ}}<ref>«اوست که پیامبرش را با رهنمود و دین راستین فرستاد تا آن را بر همه دین‌ها برتری دهد اگر چه مشرکان نپسندند» سوره توبه، آیه ۳۳.</ref> است که از [[جهانی شدن اسلام]] و فراگیری آن بر روی [[زمین]] خبر می‌‏دهد. لکن تاکنون این اتفاق محقق نشده است اما وعدۀ حتمی [[خداوند]] به تدریج در حال تحقق است. براساس [[روایات]]، [[تکامل]] این برنامه هنگامی خواهد بود که [[حضرت مهدی]] {{ع}}‏ [[ظهور]] کند و برنامه [[جهانی شدن اسلام]] را تحقق بخشد. [[امام صادق]] {{ع}} در [[تفسیر آیه]] فرمودند: «به [[خدا]] [[سوگند]]! هنوز [[تأویل]] این [[آیه]] نازل نشده و نخواهد شد، تا آنکه [[قائم]] {{ع}} [[خروج]] کند. وقتی او [[ظهور]] کرد، دیگر هیچ [[کافر]] به [[خدا]] و منکر امامی نمی‌‏ماند؛ مگر اینکه از [[خروج]] آن حضرت ناراحت می‌‏شود. حتی اگر کافری در [[دل]] سنگی پنهان شود، آن سنگ می‏‌گوید: ای [[مؤمن]]! در [[دل]] من کافری پنهان شده است، مرا بشکن و او را بیرون بیاور و به [[قتل]] برسان»<ref>{{متن حدیث|وَ اللَّهِ مَا نَزَلَ تَأْوِیلُهَا بَعْدُ وَ لَا یَنْزِلُ تَأْوِیلُهَا حَتَّی یَخْرُجَ الْقَائِمُ {{ع}}فَإِذَا خَرَجَ الْقَائِمُ {{ع}}لَمْ یَبْقَ کَافِرٌ بِاللَّهِ الْعَظِیمِ وَ لَا مُشْرِکٌ بِالْإِمَامِ إِلَّا کَرِهَ خُرُوجَهُ حَتَّی أَنْ لَوْ کَانَ کَافِراً أَوْ مُشْرِکاً فِی بَطْنِ صَخْرَةٍ لَقَالَتْ یَا مُؤْمِنُ فِی بَطْنِی کَافِرٌ فَاکْسِرْنِی وَ اقْتُلْه‏}}؛ شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج۲، ص ۶۷۰. </ref>.<ref>ر. ک: [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۷۲ ـ ۱۸۴.</ref>

== مبانی [[حکومت جهانی]] ==

براساس آموزه‌های [[مکتب اهل بیت]] {{عم}} برخی از مقدمات در [[اسلام]] چنان پایه ریزی شده است که به [[حکومت جهانی]] منجر خواهد شد، مانند:

# [[اعتقاد]] به [[برتری اسلام]] و [[جهانی بودن]] آن‏: دیدگاه تمام [[مسلمانان]] این است که [[اسلام]] کاملترین [[دین]] هاست و تا [[روز قیامت]] جواب گوی تمام مسائل خواهد بود. از آیاتی مانند: {{متن قرآن|إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلَامُ}}<ref>«بی‌گمان دین (راستین) نزد خداوند، اسلام است» سوره آل عمران، آیه ۱۹.</ref>، {{متن قرآن|هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ}}<ref>«اوست که پیامبرش را با رهنمود و دین راستین فرستاد تا آن را بر همه دین‌ها برتری دهد» سوره توبه، آیه ۳۳.</ref> و... استفاده می‌‌شود [[مسلمانان]]، به [[جامعیت]]، [[خاتمیت]]، [[جهان‌شمولی]] و سرانجام جهان‏‌گستری و [[پیروزی]] و [[غلبه]] نهایی [[اسلام]] [[دست]] خواهند یافت.

# [[اعتقاد]] به مهدویت‏: [[غلبه]] بر تمام [[ادیان]] و [[زورگویان]] و تأسیس [[حکومت جهانی]]، از لوازم [[اعتقاد به مهدویت]] است. از نگاه [[شیعیان]]، [[تاریخ اسلام]] پس از [[پیامبر اکرم]] {{صل}} با حذف [[امام علی]] {{ع}} و [[فرزندان]] او، در حوزه [[سیاست]] و [[حکومت]] به [[انحراف]] کشیده شد و پیامدهای منفی متعددی نیز در پی داشت که یکی از آنها [[محرومیت]] [[جامعه]] از [[رهبری]] [[معنوی]] و آسمانی بود. [[شیعیان]] منتظرند [[امام زمان]] {{ع}} [[ظهور]] کند و [[تاریخ اسلام]] و در نهایت [[تاریخ]] [[انسان]] را به مسیر طبیعی و الهی‏اش بازگرداند. طبق این [[تفسیر]]، تشکیل [[حکومت واحد جهانی]] اجتناب ‏ناپذیر خواهد بود<ref>ر. ک: [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۷۲ ـ ۱۸۴. </ref>.

== [[حکومت جهانی]] لازمۀ تحقق ویژگی‌های امام زمان {{ع}} ==

در [[روایات]] برای [[حضرت مهدی]] {{ع}} ویژگی‌ها و اختیاراتی قرار داده شده است که تحقق آنها جز با تشکیل [[حکومت واحد جهانی]] امکان‌پذیر نیست؛ مانند اینکه حضرت [[ظلم و جور]] را نابود کرده و [[عدالت]] و [[دین حق]] را در سطح [[جهان]] برای همیشه مستقر می‏‌کند و یا در برخی [[روایات]]، از اختیارات و امکانات مطلق و جهانی [[امام]] یاد شده است که نتیجه آن، [[چیرگی]] بر [[جهان]] و تشکیل حکومت [[مقتدر]] جهانی است. [[امام باقر]] {{ع}} فرمود: «[[قائم]] ما، با درانداختن [[بیم]] و [[هراس]] در [[دل]] [[ستمگران]] [[یاری]] می‌‏شود، با [[پشتیبانی]] و [[حمایت]] از سوی [[خداوند]] [[تأیید]] می‌‏گردد. [[زمین]] برایش [[خاضع]] و [[تسلیم]] می‏‌شود، گنج‏ها برایش آشکار و نمایان می‌‏شود. [[حکومت]] او [[شرق]] و [[غرب]] عالم را فرا می‌‏گیرد.»..<ref>{{متن حدیث|الْقَائِمُ مِنَّا مَنْصُورٌ بِالرُّعْبِ مُؤَیَّدٌ بِالنَّصْرِ تُطْوَی لَهُ الْأَرْضُ وَ تَظْهَرُ لَهُ الْکُنُوزُ یَبْلُغُ سُلْطَانُهُ الْمَشْرِقَ وَ الْمَغْرِبَ}}؛ شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج۱، ص ۳۳۱، ح ۱۶. </ref>.

بنابراین [[حکومت واحد جهانی]] از گذشته به عنوان یکی از باورهای مسلّم [[شیعی]] و یکی از نیازهای [[بشر]] مطرح بوده است. اکنون نیز [[شیعیان]] امامی در [[انتظار]] روزی به سر می‏‌برند که چنین [[حکومتی]]، با [[ظهور منجی]] غایب تشکیل شود و [[تاریخ]] [[بشر]] در مسیر [[حق]] قرار گیرد و [[بشریت]] از [[برکات]] واقعی و همه‌‏جانبه آن بهره‌‏مند شوند<ref>ر. ک: [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۷۲ ـ ۱۸۴. </ref>.

== ویژگی‌های حکومت جهانی ==

برخی از ویژگی‏‌های [[حکومت جهانی حضرت مهدی]] {{ع}}‏‏ عبارت است از:

# در آن [[حکومت]] قانونگذار [[خداوند متعال]] است، لذا تمام نیازهای مادی و [[معنوی]] [[انسان‌‏ها]] مورد توجه واقع شده است.

# محور تمام [[قوانین]] مادی و [[معنوی]] [[امور دینی]] و [[اخلاقی]] است.

# برخورداری همگانی از [[دانش]] و استفاده از آن در راه [[پیشرفت]] [[جامعه]].

# بهره‌‏مندی از همه منابع موجود و ظرفیت‌‏های ممکن در کره [[زمین]] به دور از [[اسراف]]<ref>ر. ک: [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۷۲ ـ ۱۸۴. </ref>.

# [[حکومت حضرت مهدی]] {{ع}} آخرین [[حکومتی]] است که بر روی کرۀ [[زمین]] تشکیل می‌‌یابد و قبل از ایشان هر گروهی که ادعای [[حکومت]] و [[عدالت]] داشته‌اند به [[حکومت]] رسیده‌اند تا بعد از حضرت ادعا نکنند ما هم می‌‌توانستیم [[عدالت]] را در سراسر عالم [[اجرا]] کنیم<ref>ر. ک: [[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص۲۲۱. </ref>.

اهداف کلی [[حکومت امام عصر]] {{ع}} در دو محور قابل طرح است:

# [[رشد معنوی]]: [[انسان‌ها]] به دور از [[حکومت]] [[حجّت الهی]]، [[راه]] را گم کرده و پیوسته در مسیر [[انحطاط]] [[معنوی]] گام برداشته است. صفات [[نیک]] جای خود را به صفات [[زشت]] داده است. [[حکومت امام زمان]] {{ع}} در راستای زنده ساختن این بخش از وجود [[انسان]] است.

# [[عدالت گستری]]: [[انسان‌ها]] همیشه در آروزی [[اجرا]] شدن صحیح [[عدالت]] بوده‌اند و برای رسیدن آن زمان روزشماری کرده‌اند، نهایت این [[انتظار]]، دورانِ [[حکومت امام مهدی]] {{ع}} است. حضرت در پی [[اجرای عدالت]] در گسترۀ عالم و در همه زمینه‌های [[حیات]] خواهد بود. [[امام حسین]] {{ع}} فرمود: «اگر از [[دنیا]] جز یک روز باقی نمانده باشد، [[خداوند]] آن روز را طولانی می‌‌کند تا مردی از [[فرزندان]] من [[قیام]] کند و [[زمین]] را از [[عدل و داد]] پر کند پس از آنکه از [[ستم]] و [[بیداد]] پر شده است. این چنین از [[پیامبر]] شنیدم»<ref>{{متن حدیث|لَوْ لَمْ یَبْقَ مِنَ اَلدُّنْیَا إِلاَّ یَوْمٌ وَاحِدٌ لَطَوَّلَ اَللَّهُ ذَلِکَ اَلْیَوْمَ حَتَّی یَخْرُجَ رَجُلٌ مِنْ وُلْدِی فَیَمْلَأَ اَلْأَرْضَ عَدْلاً وَ قِسْطاً کَمَا مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً کذلک سمعت رسول الله یقول}}؛ کمال الدین و تمام النعمة، ج ۱، ص ۳۱۷، ح ۴.</ref>.<ref>ر. ک: [[عبدالمجید زهادت|زهادت، عبدالمجید]]، [[معارف و عقاید ۵ (کتاب)|معارف و عقاید ۵]]، جلد ۲ ص ۲۷۱-۲۸۱.</ref>

== برنامه حکومت جهانی ==

براساس [[روایات]] برنامه‌های حکومت جهانی امام مهدی {{ع}} بر سه محور عمده پایه گزاری می‌‌شود که عبارت است از:

# برنامۀ [[فرهنگی]]: در حکومت جهانی امام مهدی {{ع}} تمام فعالیت‌های فرهنگی، در راستای [[رشد]] و تعالی [[علمی]] و عملی [[مردم]] خواهد بود و با [[جهل]] و [[نادانی]] در همۀ زمینه‌ها مقابله خواهد شد. مهم‌ترین محورهای [[جهاد]] [[فرهنگی]] عبارت‌اند از:

## احیای کتاب و [[سنّت]]: در زمان [[حکومت جهانی]] حضرت تعالیم [[کتاب و سنت]] وارد [[زندگی]] [[انسان‌ها]] شده و [[زندگی]] [[پیشوایان]] به عنوان [[الگو]] به آنها معرفی خواهد شد.

## گسترش [[معرفت]] و [[اخلاق]]: [[حکومت امام مهدی]] {{ع}} که [[حکومت]] [[خدا]] و [[ارزش‌های الهی]] بر [[جهان]] است، [[ترویج]] [[اخلاق]] را در رأس برنامه‌های خود قرار خواهد داد. [[امام باقر]] {{ع}} فرمود: «زمانی که [[قائم]] ما [[قیام]] کند، [[دست]] خود بر سربندگان خواهد نهاد و به وسیلۀ آن عقل‌های ایشان را جمع خواهد کرد و [[اخلاق]] آنها را به کمال خواهد رساند»<ref>{{متن حدیث|اِذا قامَ قائِمُنا وَضَعَ یَدَهُ عَلی رُؤُوسِ الْعِبادِ فَجَمَعَ بِهِ عُقُولَهُمْ وَ اَکْمَلَ بِهِ اَخْلاقَهُمْ}}؛ بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۳۶. </ref>.  

## [[نهضت]] [[علمی]]: یکی از برنامه‌های [[فرهنگی]] [[حکومت امام مهدی]] {{ع}} [[نهضت]] [[علمی]] و [[رشد]] [[دانش بشری]] به طور چشمگیر و بی‌سابقه است. این [[نهضت]] [[علمی]] برای همه اقشار بوده و فرقی میان مرد و [[زن]] نیست؛ [[امام باقر]] {{ع}} فرمود: «در [[زمان امام مهدی]] {{ع}} به شما [[حکمت]] [و [[دانش]]] داده می‌شود، تا آنجا که [[زن]] در درون خانه‌اش مطابق [[کتاب خدا]] و [[سنّت پیامبر]] [[قضاوت]] می‌کند»<ref>{{متن حدیث|تُؤْتَوْنَ اَلْحِکْمَةَ فِی زَمَانِهِ حَتَّی إِنَّ اَلْمَرْأَةَ لَتَقْضِی فِی بَیْتِهَا بِکِتَابِ اَللَّهِ تَعَالَی وَ سُنَّةِ رَسُولِ اَللَّهِ}}؛ غیبة نعمانی، ص ۲۳۸، ح ۳۰. </ref>.

## [[مبارزه با بدعت‌ها]]: [[بدعت]] به معنای [[مخالفت]] با [[خدا]] و [[پیامبر]] و عمل کردن براساس [[تمایلات]] شخصی است که [[سنّت]] و شیوه [[خدا]] و [[پیامبر]] را نابود کرده و هیچ آفتی برای [[دین]]، نابود کننده‌تر از [[بدعت]] نیست. [[امامان]] {{ع}} و به دنبال ایشان [[عالمان دین]] همواره با [[بدعت‌ها]] [[مبارزه]] کرده‌اند اما همچنان [[راه]] [[بدعت]] گذاری باز بوده و در [[دوران غیبت]] بیشتر شد؛ لذا در رأس [[برنامه‌های اصلاحی]] [[امام مهدی]] {{ع}} [[مبارزه با بدعت‌ها]] و [[گمراهی‌ها]] قرار دارد تا زمینه‌های [[هدایت]] و [[رشد]] و تعالی [[بشر]] فراهم شود<ref>ر. ک: [[عبدالمجید زهادت|زهادت، عبدالمجید]]، [[معارف و عقاید ۵ (کتاب)|معارف و عقاید ۵]]، جلد ۲ ص ۲۷۱-۲۸۱.</ref>.

# [[برنامه اقتصادی]]: [[اقتصاد]] سالم شاخصۀ جامعۀ سالم است، بنابراین در [[حکومت حضرت مهدی]] {{ع}} برای [[اقتصاد]] [[جهان]]، برنامۀ جامعی تدوین شده است که براساس آن اولاً امر تولید، سامان می‌یابد و از منابع طبیعی و مواهب خدایی [[بهترین]] بهره‌برداری می‌شود و ثانیاً [[ثروت]] به [[دست]] آمده به شکل عادلانه بین همه طبقات توزیع می‌شود.

# [[برنامه اجتماعی]]: یکی از ابعاد [[اصلاح]] ساختار [[جامعۀ بشری]]، پرداختن به برنامه‌های [[اجتماعی]] است. در [[حکومت جهانی]] برای سامان بخشی [[اجتماع]]، برنامه‌هایی بر اساس [[تعالیم قرآن]] و [[سنّت]] [[اهل بیت]] در نظر گرفته شده است که به سبب اجرای آنها محیط [[زندگی]]، زمینه‌ای آماده برای [[رشد]] و تعالی افراد خواهد بود. برخی از این برنامه‌ها عبارت‌اند از: [[احیا]] و گسترش [[امر به معروف و نهی از منکر]]؛ [[مبارزه]] با [[فساد]] و [[رذائل اخلاقی]]؛ [[اجرای حدود الهی]] و [[عدالت]] [[قضایی]]<ref>ر. ک: [[عبدالمجید زهادت|زهادت، عبدالمجید]]، [[معارف و عقاید ۵ (کتاب)|معارف و عقاید ۵]]، جلد ۲ ص ۲۷۱-۲۸۱.</ref>.

برخی از دستاوردها و نتایج [[حکومت حضرت مهدی]] {{ع}} عبارت است از:

# [[امنیت‏]]: [[امنیت]] از امور اساسی است که در [[زندگی فردی]] و [[اجتماعی]] [[انسان]] مورد نیاز است. در دوره [[حکومت مهدوی]]، به واسطۀ ایجاد [[عدالت]] و از بین رفتن [[ظالمان]]، [[امنیت]] در سرتاسر [[زمین]] ایجاد خواهد شد، علاوه بر اینکه براساس [[روایات]]، وجود خود [[امام]] هم مایۀ [[امنیت]] است<ref>{{متن حدیث|النُّجُومُ أَمَانٌ لِأَهْلِ السَّمَاءِ وَ أَهْلُ بَیْتِی أَمَانٌ لِأُمَّتِی}}؛ شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج۱، ص ۲۰۵.</ref>.<ref>محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۱۰، ص ۱۰۴. </ref>

# [[آبادانی]] جهان‏: باتوجه به اینکه در آستانۀ [[ظهور امام زمان]] {{ع}} [[زمین]] پر از [[ظلم و جور]] خواهد شد، مهمترین پیامد آن خرابه‌‏هایی است که به واسطۀ جنگ‌های متعدد به جای خواهد ماند. با تشکیل [[حکومت واحد جهانی]] تمام ویرانه‌ها آباد و [[دست]] [[ستمگران]] از [[زندگی]] [[مستضعفان]] برای همیشه کوتاه خواهد شد. [[امام باقر]] {{ع}} در این‏ باره فرمود: «روی [[زمین]]، خرابه‌‏ای باقی نمی‌‏ماند، جز اینکه آباد می‌‏شود»<ref>{{متن حدیث|فَلَا یَبْقَی‏ فِی‏ الْأَرْضِ‏ خَرَابٌ‏ إِلَّا عُمِر‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏}}؛ علی بن عیسی اربلی، کشف الغمة، ج ۲، ص ۵۳۴. </ref>.<ref>ر. ک: [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۷۲ ـ ۱۸۴. </ref>

== [[مدت حکومت حضرت مهدی]] {{ع}}‏==

در [[روایات]] مدت زمان [[حکومت امام زمان]] {{ع}} به روشنی بیان نشده است. [[امام صادق]] {{ع}} در [[حدیثی]] مدت [[حکومت]] حضرت را بسته به [[اراده]] و خواست [[خداوند]] می‌‌داند<ref>سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۴۸۴ و بحار الانوار: ج ۵۳، ص ۳۴. </ref>.<ref>ر. ک: [[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص۲۲۱. </ref> در این زمینه دیدگاه‌های متفاوتی وجود دارد که به چهار دیدگاه کلّی قابل تقسیم است:

# روایاتی که مدت [[حکومت]] را حدود هفت سال ذکر کرده‏‌اند: این دیدگاه بیشتر میان [[اهل سنت]] رواج دارد<ref>مسند احمد، ج ۳، ص ۲۸. </ref>. [[پیامبر اکرم]] {{صل}} فرمود: «[[مهدی]] از من است. [[زمین]] را از [[قسط و عدل]] سرشار می‌‏سازد، آنگونه که از [[بیداد]] و [[ستم]] پر شده است. هفت سال [[حکومت]] می‌‏کند»<ref>{{متن حدیث|الْمَهْدِیُ‏ مِنِّی‏ أَجْلَی‏ الْجَبْهَةِ أَقْنَی‏ الْأَنْفِ‏ یَمْلَأُ الْأَرْضَ‏ قِسْطاً وَ عَدْلًا کَمَا مُلِئَتْ‏ جَوْراً وَ ظُلْماً یَمْلِکُ‏ سَبْعَ‏ سِنِینَ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏}}، محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۹۰. </ref>.  

# روایاتی که مدت [[حکومت]] را [[نوزده سال]] گفته‌‏اند: [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: «[[حکومت قائم]]، [[نوزده سال و چند ماه]] خواهد بود<ref>{{متن حدیث|یَمْلِکُ الْقَائِمُ {{ع}}تِسْعَ عَشْرَةَ سَنَةً وَ أَشْهُراً}}؛ نعمانی، الغیبة، ص ۳۳۱.</ref>.

# روایاتی که مدت [[حکومت]] را [[چهل]] سال دانسته‏‌اند<ref>طبری، دلایل الامامة، ص ۲۵۸. </ref>.

# روایاتی که مدت [[حکومت]] حضرت را [[سیصد و نه سال]] ذکر کرده‏‌اند<ref>طبری، دلایل الامامة، ص ۲۴۱. </ref>.

برخی، تفاوت‌ها را اشاره به مراحل و دوران‏‌های [[حکومت]] حضرت می‏‌دانند؛ اما به [[دلیل]] نبود [[روایات]] کافی [[قضاوت]] در این زمینه امکان‏‌پذیر نیست. اما می‏‌توان چنین نتیجه گرفت که با [[قطع]] نظر از [[روایات اسلامی]]، مسلم است که این همه مقدمات برای یک دوران کوتاه مدت نیست<ref>ناصر مکارم شیرازی، حکومت جهانی مهدی عجّل اللّه تعالی فرجه الشریف، ص ۳۱۴. </ref>.<ref>ر. ک: [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۷۲ ـ ۱۸۴. </ref>