مختار ثقفی: تفاوت میان نسخهها
←انتقام مختار بن ابیعبیده
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱۳: | خط ۱۳: | ||
== [[انتقام]] مختار بن ابیعبیده == | == [[انتقام]] مختار بن ابیعبیده == | ||
{{اصلی|قیام مختار}} | |||
مختار بن ابیعبیده ثقفی با نام انتقام از [[قاتلان امام حسین]]{{ع}} [[قیام]] کرد و جمع زیادی از آن جنایتکاران و [[قاتلان]] شهدای [[واقعه کربلا]] را [[مجازات]] نمود. درباره مختار چند [[روایت]] در [[کتب اربعه]] نقل شده است که یکی از آنها [[عقیده]] طرفداران وی را بیان میکند و دیگری کار وی را و سومی وضعیت او را در [[قیامت]] مشخص میکند که مشمول شفاعت امام حسین{{ع}} قرار میگیرد. اکنون به نقل آنها میپردازیم: | مختار بن ابیعبیده ثقفی با نام انتقام از [[قاتلان امام حسین]]{{ع}} [[قیام]] کرد و جمع زیادی از آن جنایتکاران و [[قاتلان]] شهدای [[واقعه کربلا]] را [[مجازات]] نمود. درباره مختار چند [[روایت]] در [[کتب اربعه]] نقل شده است که یکی از آنها [[عقیده]] طرفداران وی را بیان میکند و دیگری کار وی را و سومی وضعیت او را در [[قیامت]] مشخص میکند که مشمول شفاعت امام حسین{{ع}} قرار میگیرد. اکنون به نقل آنها میپردازیم: | ||
| خط ۳۰: | خط ۳۱: | ||
در جمعبندی این روایات، اگر خبر ارجاع وی توسط [[امام سجاد]]{{ع}} به [[محمد بن حنفیه]] را درست بدانیم و اینکه مختار با ارسال سر [[عبیدالله بن زیاد]] و [[عمر سعد]] برای امام سجاد{{ع}}، آن حضرت را خوشحال کرد، [[اعتقاد]] وی به [[امامت]] آن حضرت تأیید میشود. وقتی که امام سجاد{{ع}} از کشتهشدن این دو جنایتکار [[آگاه]] شد، سجده شکر به جای آورد و فرمود: [[خدا]] به مختار جزای خیر دهد<ref>شیخ طوسی، إختیار معرفة الرجال، ص۱۲۷؛ محمدمحسن فیض کاشانی، الوافی، ج۲۵، ص۶۹۳: {{متن حدیث|وَ جَزَى اللَّهُ الْمُخْتَارَ خَيْراً}}.</ref>؛ درنتیجه میتوان گفت او مورد عنایت بوده است؛ البته این احتمال بعید نیست که در هنگام حکمرانی تخلفاتی کرده باشد، اما از جهت [[عقیده]] مشکلی نداشته است<ref>[[علی اکبر ذاکری|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیره نظامی معصومان در کتابهای چهارگانه شیعه (کتاب)|سیره نظامی معصومان در کتابهای چهارگانه شیعه]]، ص ۱۹۳</ref>. | در جمعبندی این روایات، اگر خبر ارجاع وی توسط [[امام سجاد]]{{ع}} به [[محمد بن حنفیه]] را درست بدانیم و اینکه مختار با ارسال سر [[عبیدالله بن زیاد]] و [[عمر سعد]] برای امام سجاد{{ع}}، آن حضرت را خوشحال کرد، [[اعتقاد]] وی به [[امامت]] آن حضرت تأیید میشود. وقتی که امام سجاد{{ع}} از کشتهشدن این دو جنایتکار [[آگاه]] شد، سجده شکر به جای آورد و فرمود: [[خدا]] به مختار جزای خیر دهد<ref>شیخ طوسی، إختیار معرفة الرجال، ص۱۲۷؛ محمدمحسن فیض کاشانی، الوافی، ج۲۵، ص۶۹۳: {{متن حدیث|وَ جَزَى اللَّهُ الْمُخْتَارَ خَيْراً}}.</ref>؛ درنتیجه میتوان گفت او مورد عنایت بوده است؛ البته این احتمال بعید نیست که در هنگام حکمرانی تخلفاتی کرده باشد، اما از جهت [[عقیده]] مشکلی نداشته است<ref>[[علی اکبر ذاکری|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیره نظامی معصومان در کتابهای چهارگانه شیعه (کتاب)|سیره نظامی معصومان در کتابهای چهارگانه شیعه]]، ص ۱۹۳</ref>. | ||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||