بنی هاشم در معارف مهدویت: تفاوت میان نسخه‌ها

هاشم از پدران [[رسول خدا]]{{صل}} بود و از بزرگان [[قبیله قریش]] به شمار می‌رفت، او و فرزندانش در [[قریش]] منزلتی خاص داشتند و [[فرزندان]] او به عنوان [[سادات]] [[بنی‌هاشم]] شناخته می‌شوند.  

پس از ظهور اسلام میان دو تیره از قریش، یعنی [[فرزندان هاشم]] و [[فرزندان امیه]]، بر سر [[خداپرستی]] و [[بت‌پرستی]] [[اختلاف]] افتاد. هر چند [[بنی‌امیه]] پس از سال‌ها مجبور به پذیرش اسلام شدند، اما هیچ گاه در [[دل]] خود آن را نپذیرفتند و دست از [[دشمنی]] و [[کینه‌توزی]] با بنی‌هاشم برنداشتند. این [[اختلاف]] منشأ [[جنگ‌ها]] و حق‌کشی‌های بسیاری در سال‌های بعد از رسول خدا{{صل}} شد، و بنا بر [[احادیث]] موجود، این دشمنی تا [[ظهور حضرت مهدی]]{{ع}} باقی خواهد بود.

در روایتی آمده که مردی از بنی‌هاشم به [[حکومت]] خواهد رسید و بنی‌امیه را قتل عام خواهد کرد، به گونه‌ای که فقط تعداد اندکی از آنان باقی می‌ماند و فقط بنی‌امیه را می‌کشد و با دیگران کاری ندارد. سپس مردی از بنی‌امیه [[قیام]] کرده و به جای هر یک نفر که از بنی‌امیه کشته شده است، دو نفر را به [[قتل]] می‌رساند، تا جایی که فقط [[زن‌ها]] باقی خواهند ماند (و مردهایشان کشته می‌شوند). در آن زمان حضرت مهدی{{ع}} قیام می‌کند<ref>ملاحم، ص۵۹.</ref>.

[[امام صادق]]{{ع}} فرمود: [[حضرت قائم]]{{ع}} نمی‌آید مگر زمانی که دوازده نفر از بنی‌هاشم قیام کنند که هر یک، [[مردم]] را به سوی خود فرا می‌خواند<ref>اثبات الهداة: ج ۲، ص۷۲۶.</ref>.

در [[حدیثی]] آمده است که هنگام ظهور، [[خداوند]] [[حجاز]] را برای حضرت فتح می‌کند و هر کس از بنی‌هاشم در [[زندان]] گرفتار باشد، بیرون می‌آورد و حرکت می‌کند تا در [[بیت المقدس]] فرود آید<ref>موعود نامه: ص۱۷۹.</ref>.

رسول خدا{{صل}} [[فتنه‌ها]] را یادآور می‌شدند، در آن میان فرمود: فتنه‌ای داخل [[شهر]] [[زوراء]]<ref>ر. ک: زوراء.</ref> می‌شود، چه بسیار مردان و [[زنان]] کشته خواهند شد، چه مال‌های زیادی به یغما برده می‌شود و چه هتک حرمت‌هایی انجام خواهد شد. در آن [[روز]] [[رحمت خدا]] بر کسی که [[زنان]] بنی‌هاشمی را پناه دهد زیرا آنان پردگیان من هستند... <ref>ملاحم: ص۱۳۷.</ref>.

در [[حدیثی]] [[امام باقر]]{{ع}} می‌فرماید: [[حضرت مهدی]]{{ع}} در [[مکه]] ظهور خواهد نمود. و در ادامه می‌فرماید [[خداوند]] [[سرزمین حجاز]] را به تصرف او در خواهد آورد و او تمام کسانی که از [[بنی‌هاشم]] در [[زندان]] به سر می‌برند، [[آزاد]] خواهد نمود<ref>ملاحم: ص۶۴.</ref>.

[[محمد بن حنفیه]]، [[فرزند امیرالمؤمنین]]{{ع}} می‌فرماید: مردی از تبار بنی‌هاشم به [[خلافت]] می‌رسد و به [[بیت المقدس]] رفته و [[عدالت]] را در [[زمین]] برپا می‌کند... چهل سال [[حکومت]] می‌نماید و در سال سی و سوم از حکومتش [[روم]] را تصرف خواهد نمود. سپس اطرافیانش به او [[خیانت]] نموده و در سرزمین "عمق" علیه او گرد آمده و او از فرط [[غم]] از [[دنیا]] خواهد رفت. پس از او مردی دیگر از بنی‌هاشم [[حاکم]] می‌شود و مخالفان را سرکوب کرده و [[قسطنطنیه]] را فتح می‌نماید... سپس به بیت المقدس برمی‌گردد و در [[زمان]] حکومت این شخص [[حضرت عیسی بن مریم]]{{ع}} از [[آسمان]] نازل شده و پشت سر او [[نماز]] خواهد گذاشت و [[دجال]] نیز در همین زمان قیام خواهد کرد<ref>ملاحم: ص۸۰.</ref>.<ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص۱۵۳.</ref>