سفیانی کیست؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

سفیانی کیست؟ (پرسش) (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۲۳

۱۳٬۹۳۰ بایت اضافه‌شده ، ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۱۹

بدون خلاصۀ ویرایش

دیداریویکی‌متن

Saqi

مدیران

۱۹٬۴۱۸

ویرایش

@@ خط ۹: / خط ۹: @@
 | موضوعات وابسته    =
 | پاسخ‌دهنده         =
-| پاسخ‌دهندگان       = [[سید جعفر موسوی‌نسب|موسوی‌نسب]] ؛ [[عبدالمجید زهادت|زهادت]] ؛ [[علی رضا رجالی تهرانی|رجالی تهرانی]] ؛ [[علی ‎اصغر رضوانی|رضوانی]] ؛ [[نویسندگان کتاب «آفتاب مهر»]] ؛ [[پژوهشگران موسسه آینده روشن]]
+| پاسخ‌دهندگان       = [[سید جعفر موسوی‌نسب|موسوی‌نسب]] ؛ [[عبدالمجید زهادت|زهادت]] ؛ [[علی رضا رجالی تهرانی|رجالی تهرانی]] ؛ [[محمد باقری‌زاده اشعری]] ؛ [[علی ‎اصغر رضوانی|رضوانی]] ؛ [[نویسندگان کتاب «آفتاب مهر»]] ؛ [[پژوهشگران موسسه آینده روشن]]
 }}
 '''سفیانی کیست؟''' یکی از پرسش‌های مرتبط به بحث '''[[نشانه‌های ظهور (پرسش)|نشانه‌های ظهور]]''' است که می‌توان با عبارت‌های متفاوتی مطرح کرد. برای بررسی جامع این سؤال و دیگر سؤال‌های مرتبط، یا هر مطلب وابسته دیگری، به مدخل اصلی '''[[نشانه‌های ظهور]]''' مراجعه شود.
@@ خط ۶۷: / خط ۶۷: @@
 {{پایان جمع شدن}}
-{{جمع شدن|۴. نویسندگان کتاب «آفتاب مهر»؛}}
+{{جمع شدن|۴. آقای باقری‌زاده اشعری؛}}
+[[پرونده:87666522.jpg|100px|right|بندانگشتی|[[محمد باقری‌زاده اشعری]]]]
+::::::آقای '''[[محمد باقری‌زاده اشعری]]'''، در کتاب ''«[[از امام مهدی بیشتر بدانیم (کتاب)|از امام مهدی بیشتر بدانیم]]»'' در این‌باره گفته است:
+::::::«شورش [[سفیانی]]، مشهورترین نشانه [[ظهور]] است که به طور گسترده در منابع قدیم و جدید، بیان شده است و در مصادر حدیثی [[شیعه]] و [[اهل سنت]] تقریباً یکسان آمده است.
+::::::دلایل اثبات کننده این نشانه این برای [[ظهور]] [[امام مهدی|مهدی موعود]] ، عبارت‌اند از:
+:::::#احادیث صحیح و معتبر [[شیعه]] و [[اهل سنت]]،
+:::::#فراوانی احادیث موجود در منابع کهن [[شیعه]] و [[اهل  سنت]]،
+:::::#اشتراک متون حدیثی [[شیعه]] و [[اهل سنت]] در این باره،
+:::::#فرهنگ عمومی حاکم بر جامعه (برگرفته از حدیث و تواریخ کهن)،
+:::::#سوء استفاده امویان از نام [[سفیانی]] برای به دست گرفتن قدرت.
+::::::احادیث مرتبط با [[سفیانی]] ، متنوع‌اند و مفصل به بیان جزئیات پرداخته‌اند. در حدیثی، [[امام صادق]] {{ع}} [[سفیانی]] را این گونه معرفی می‌فرماید: فرزند زن جگرخوار، از بیابان خشک، خروج می‌کند؛ مردی میانه بالا، ترسناک، با سری ستبر، آبله‌رو که چون او را ببینی، می‌پنداری یک چشم است. نامش عثمان، پدرش عنبسه و از نسل ابوسفیان است، تا این که به سرزمینی که آرامش و آب روان دارد، وارد می‌شود و بر منبر آن می‌نشیند<ref>کمال الدین، ص ۶۵۱، ح ۹.</ref>.
+::::::[[امام صادق]] {{ع}} در حدیثی دیگر می‌فرماید: اگر [[سفیانی]] را ببینی، او را خبیث‌ترینِ مردم می‌یابی؛ بور، سرخ‌رو و کبود چشم، که می‌گوید: خدایا! انتقامم را می‌گیرم، انتقامم را می‌گیرم، هر چند با رفتن در آتش باشد. او آن اندازه خبیث است که یکی از کنیزانش را که از او فرزند دارد، زنده به گور می‌کند، مبادا که جایش را نشان دهد<ref>کمال الدین، ص ۶۵۱، ح ۱۰.</ref> .
+::::::[[امیر مؤمنان]] {{ع}} نیز در نامه‌ای به معاویه، این گونه به [[سفیانی]] اشاره نموده است: "ای معاویه! [[پیامبر خاتم|پیامبر خدا]] {{صل}} به من خبر داده است که ... فردی از نسل تو –که شوم، ملعون، نابخرد، خش، وارانه‌دل، بدخو و سختگیر است و خداوند، رحم و شفقت را از دل او برکنده و از سوی مادر به قبیله کلب می‌رسد و گویی او را می‌بینم و اگر می‌خواستم، نامش، ویژگی‌هایش و چندساله بودنش را می‌گفتم-، لشکری را روانه [[مدینه]] می‌کند و به ان وارد می‌شود و در کشتار و زشتکاری، زیاده‌روی می‌کنند و مردی پاک و پاکیزه از نسل من از او می‌گریزد؛ کسی که زمین را از عدل و داد پر می‌کند، همان گونه که از ظلم و ستم پر شده است<ref>کتاب سلیم بن قیس: ج ۲، ص ۷۷۴.</ref>.
+::::::در احادیث، شورش [[سفیانی]]، یکی از نشانه‌های حتمی پیش از [[ظهور]] امام [[امام مهدی|مهدی]] {{ع}} دانسته شده است. برای نمونه، {{امام سجاد|امام زین العابدین]] {{ع}} می‌فرماید: [[قائم]]  ما [خاندان محمد]، در سالی که مردم [که همان یاران اویند، گرد او] جمع می‌شوند، [[ظهور]] می‌کند... قیام [[قائم]]، از امور حتمی الهی است و کار [[سفیانی]] نیز از امور حتمی الهی است و قیام کننده‌ای نداریم، جز آن که [پیش از او] [[سفیانی]] داریم<ref>قرب الإسناد: ص ۳۷۴، ح ۱۳۲۹.</ref>.
+::::::[[امام رضا]] {{ع}} نیز در توضیح چرایی نپذیرفتن حکومت، به [[مأمون]] می‌فرماید: این کار (به دست گرفتن حکومت از سوی ما) جز پس از شورش [[سفیانی]]، شدنی نیست<ref>دلائل الإمامة: ص ۳۴۹، ح ۳۰۴.</ref>
+::::::[[امام باقر]] {{ع}} می‌فرماید: [خروج] [[سفیانی]]  و [[قائم]]، در یک سال است<ref>الغیبة، نعمانی، ص ۲۶۷، ح ۳۶.</ref>
+::::::[[امام صادق]] {{ع}} در حدیثی به فضل کاتب می‌فرماید: ای فضل! از جایت تکان نخور تا [[سفیانی]] خروج کند و چون سفیانی خروج کرد، ما را لبیک بگویید (سه بار) که خروج او، از نشانه‌های حتمی است<ref>الکافی: ج ۸، ص ۲۷۴، ح ۴۱۲.</ref>
+::::::درباره زمان و چگونگی شورش [[سفیانی]]، در احادیث، توضیحاتی آمده است. از جمله، [[امام صادق]] {{ع}} می‌فرماید: آنچه را دوست می‌دارید، نخواهید دید تا فرزندان فلان طایفه با هم اختلاف پیدا کنند که چون با هم اختلاف پیدا کنند، مردم [برای در دست گرفتن قدرت] به طمع می‌افتند و دو دستگی پدید می‌آید و [[سفیانی]] خروج می‌کند<ref>الکافی، ج ۸، ص ۲۰۹، ح ۲۵۴.</ref>
+::::::نیز می‌فرماید: کار [[سفیانی]]، از امور حتمی است و خروج او در ماه رجب است<ref>کمال الدین، ص ۶۵۲، ح ۱۵.</ref>
+::::::[[امام صادق]] {{ع}} در حدیثی دیگر می‌فرماید: خروج سه نفر ([[سفیانی]]، [[سید خراسانی|خراسانی]] و [[یمانی]])، در یک سال، در یک ماه و در یک روز است و هیچ کدام، ره‌یافته‌تر از یمانی نیست؛ زیرا او به سوی حق می‌خواند<ref>الإرشاد: ج ۲، ص ۳۷۵.</ref>
+::::::[[امام علی]] {{ع}} درباره سختی شورش [[سفیانی]] می‌فرماید: هنگامی که کار [[سفیانی]] بالا می‌گیرد، هیچ کس از بلای آن در امان نمی‌ماند، جز کسی که بر محاصره و در تنگنا واقع شدند، شکیب ورزد<ref>الفتن: ج ۱، ص ۲۴۶، ح ۶۹۹.</ref>
+::::::[[امام صادق]] {{ع}} درباره مدت فرمان‌روایی [[سفیانی]] می‌فرماید: ابتدا تا انتهای خروج و شورش او، پانزده ماه است: شش ماه می‌جنگد و چون مناطق پنجگانه[ی شام یعنی دمشق، حمص، فلسطین، اردن و قنسرین] را به تصرف در آورد، نُه ماه فرمان‌روایی می‌کند و یک روز هم بیشتر نمی‌شود<ref>کمال الدین، ص ۶۵۲، ح ۱۵.</ref>
+::::::[[امیر مؤمنان]] {{ع}} می‌فرماید: [[امام مهدی|مهدی]] با موهایی موجدار و خالی در گونه، از سمت شرق می‌آید و این هنگام، [[سفیانی]] خروج می‌کند و به اندازه بارداریِ یک زن، نُه ماه، فرمان‌روایی می‌یابد و در شام خروج می‌کند و شامیان، مطیع او می‌شوند –جز برخی دسته‌ها که بر حق پایداری می‌کنند و خداوند، آنان را از خروج با او نگاه می‌دارد- و با لشکری انبوه به سوی [[مدینه]] می‌آید تا این که به بیابان میان [[مدینه]] و [[مکه]] می‌رسد و خداوند، او را به زمین فرو می‌برد و این هما سخن خدای جل جلاله در کتابش است: "و کاش آنان را می‌دیدی که چه سان هراسان‌اند و راه گریزی ندارند و از جایی نزدیک، فرو گرفته شده‌اند!"<ref>سبأ، آیه ۵۱.</ref><ref>الغیبة، نعمانی، ص ۳۰۴، ح ۱۴.</ref>
+::::::[[امام صادق]] {{ع}} درباره علت جنگیدن [[امام مهدی]] {{ع}} با [[سفیانی]] می‎فرماید: ما و خاندان [[ابوسفیان]]، دو خاندانی هستیم که به خاطر خدا با هم دشمنی می‌کنیم. ما می‌گوییم: خدا راست گفت و آنان می‌گویند: خدا دروغ گفت. [[ابوسفیان]] با [[پیامبر خاتم|پیامبر خدا]] {{صل}} جنگید و [[معاویه]] با [[امام علی|علی بن ابی طالب]] جنگید و [[یزید بن معاویه]] با [[امام حسین|حسین بن علی]] جنگید و [[سفیانی]] با [[قائم]] می‌جنگد<ref>معانی الأخبار: ص ۳۴۶، ح ۱.</ref>
+::::::[[امام باقر]] {{ع}} درباره چگونگی ملاقات [[امام مهدی]] {{ع}} با [[سفیانی]] می‌فرماید: هنگامی که به [[سفیانی]] خبر می‌رسد که [[قائم]] از سمت [[کوفه]] به سوی او می‌آید، از لشکرش کناره می‌گیرد و بیرون می‎رود تا [[قائم]] را ملاقات کند و می‌گوید: مرا نزد پسر عمویم ببرید. [[سفیانی]] را نزد او می‌آورند و [[قائم]] با وی سخن می‌گوید و [[سفیانی]] با او بیعت می‌کند و سپس به سوی یارانش باز می‌گردد. آنان به وی می‌گویند: چه کردی؟ می‌گوید: تسلیم شدم و بیعت کردم. به او می‌گویند: خداوند، رأیت را زشت گرداند! در حالی که خلیفه‌ای فرمان‌روا بودی، به فردی فرمان‌بردار تبدیل شدی! پس [[سفیانی]] [پشیمان و] با او ([[قائم]]) رو در رو می‌شود و با او می‌جنگد و سپس آن شب را سپری می‌کنند و صبح دوباره در برابر [[قائم]] صف‌آرایی می‌نماید و آن روز را نیز می‌جنگند<ref>بحار الأنوار: ج ۵۲، ص ۳۸۸، ح ۲۰۶.</ref>
+::::::[[امام علی]] {{ع}} درباره رویارویی لشکر [[سفیانی]] با پرچم‌های سیاه می‌فرماید: [[سفیانی]] و پرچم‌های سیاه در دروازه اصطخر<ref>اصطخر یا استخر: شهری بزرگ در فارس بوده است.</ref> با هم رو در رو می‌شوند. میان پرچم‌های سیاه، جوانی از بنی‌هاشم است که در کف دست چپش خالی دارد و فرمانده طلایه‌داران این سپاه، مردی از بنی‌تمیم به نام [[شعیب بن صالح]] است. جنگی سخت و بزرگ، میان آن دو در می‌گیرد و پرچم‌های سیاه، غلبه می‌کنند و لشکر [[سفیانی]] می‌گریزد و در این هنگام، مردم، [[امام مهدی|مهدی]] را آرزو و پیجویی می‌کنند<ref>الفتن: ج ۱، ص ۳۲۱، ح ۹۱۴.</ref>
+::::::درباره سرانجام لشکر [[سفیانی]] نیز [[امام باقر]] {{ع}} می‌فرماید: چون خبر خروج [[امام مهدی|مهدی]] به سمت [[مکه]] به فرمانده اعزامی [[سفیانی]] می‌رسد، لشکری را در پی او روانه می‌کند؛ ولی به او نمی‌رسند و مهدی همچون [[حضرت موسی|موسی بن عمران]]، بیمناک مراقب وارد [[مکه]] می‌شود. سپس فرمانده لشکر اعزامی [[سفیانی]]، وارد بَیدا (بیابان میان [[مدینه]] و [[مکه]]) می‌شود و منادی‌ای از آسمان، ندا می‌دهد: "ای بَیدا! این قوم را هلاک کن" و همگی در زمین فرو می‌روند و جز سه تن از آنها نمی‌توانند بگریزند، و خداوند، سر و صورت این را –که از قبیله کلب هستند-، وارونه می‌کند<ref>الغیبة، نعمانی، ص ۲۷۹، ح ۶۷.</ref>.
+::::::[[امام باقر]] {{ع}} در حدیثی، سرنوشت [[سفیانی]] را این گونه توصیف فرموده است: [[امام مهدی|مهدی]] ، [[سفیانی]] را زیر درختی که در حیره است و شاخه‌هایش دراز و تا به زمین رسیده است، شکست می‌دهد<ref>بحار الأنور، ج ۵۲، ص ۳۸۶، ح ۱۹۹.</ref><ref>ر.ک: [[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[دانشنامهٔ امام مهدی ج۷ (کتاب)|دانشنامهٔ امام مهدی]]، ج ۷، ص ۶۵–۱۳۵.</ref>» <ref>[[محمد باقری‌زاده اشعری|باقری‌زاده اشعری، محمد]]، [[از امام مهدی بیشتر بدانیم (کتاب)|از امام مهدی بیشتر بدانیم]]، ص۷۲-۷۸.</ref>.
+{{پایان جمع شدن}}
+{{جمع شدن|۵. نویسندگان کتاب «آفتاب مهر»؛}}
 [[پرونده:1402.jpg|100px|right|بندانگشتی|]]
 ::::::نویسندگان کتاب ''«[[آفتاب مهر ج۱ (کتاب)|آفتاب مهر]]»'' در این‌باره گفته‌اند:
@@ خط ۷۳: / خط ۱۰۳: @@
 {{پایان جمع شدن}}
-{{جمع شدن|۵. پژوهشگران مؤسسه آینده روشن؛}}
+{{جمع شدن|۶. پژوهشگران مؤسسه آینده روشن؛}}
 [[پرونده:1368303.jpg|100px|right|بندانگشتی|[[پژوهشگران مؤسسه آینده روشن]]]]
 ::::::'''[[پژوهشگران مؤسسه آینده روشن]]'''، در کتاب ''«[[مهدویت پرسش‌ها و پاسخ‌ها (کتاب)|مهدویت پرسش‌ها و پاسخ‌ها]]»'' در این‌باره گفته‌اند:
@@ خط ۱۱۱: / خط ۱۴۱: @@
 [[رده:پرسش‌های مهدویت]]
 [[رده:پرسش‌های مهدویت]]
-[[رده:(اج): پرسش‌هایی با ۵ پاسخ]]
+[[رده:(اح): پرسش‌هایی با ۶ پاسخ]]
-[[رده:(اج): پرسش‌های مهدویت با ۵ پاسخ]]
+[[رده:(اح): پرسش‌های مهدویت با ۶ پاسخ]]