زمزم: تفاوت میان نسخه‌ها

سیره مسلمانان و [[زائران]] [[بیت الله]] این بوده که از آب زمزم بنوشند و بر بدن بپاشند و به آن تبرک جسته و استشفا نمایند. این [[سنت]] در میان [[مسلمانان]] هر عصر استمرار داشته و اکنون نیز ادامه دارد. زائری نیست که به [[مسجدالحرام]] بیاید و از زمزم ننوشد و کمتر کسی است که از [[حج]] برگردد و آب زمزم سوغات نیاورد.

[[پیامبر خدا]]{{صل}} پس از [[هجرت]] از [[مکه]] به [[مدینه]]، همواره از دیگران می‌خواستند که از این آب برایش [[هدیه]] ببرند و همیشه ترغیب می‌کردند که [[مردم]] از این آب بنوشند و سیراب شوند. [[رسول اکرم]]{{صل}} درباره آب زمزم فرموده‎اند: {{متن حدیث|مَاءُ زَمْزَمَ شِفَاءٌ لِمَا شُرِبَ لَهُ‌}}<ref>اخبار مکه، فاکهی، ج۲، ص۵۲.</ref> و نیز فرموده‎اند: «آب زمزم برای هر مقصدی که بنوشند سودمند است. اگر به قصد [[شفا]] باشد شفا یابد و اگر به وسیله آن از [[شرور]] به [[خدا]] پناه برند، خدا پناه می‎دهد و اگر برای رفع [[تشنگی]] بنوشند سیراب شوند و اگر برای رفع [[گرسنگی]] بنوشند [[سیر]] گردند. این آب اثر ضربت [[جبرئیل]] و آبشخور اسماعیل است». در جای دیگری فرمودند: سیراب شدن از آب زمزم، [[نفاق]] را از میان می‌برد. در خبر دیگری آمده است که جبرئیل؛ سینه [[مبارک]] [[پیامبر]] را با آب زمزم شست‎وشو داد.

آثار تبرک و استشفاء به آب زمزم مورد توجه بزرگان بوده است و مولفان نیز به بیان مواردی از آن پرداخته‌اند. یکی از نویسندگان در کتاب خود به نام «[[معجزات]] الشفاء بماء زمزم» به بیان مواردی پرداخته که بیمارانی چند به [[برکت]] زمزم از بیماری‎های صعب العلاج شفا یافته‌اند و آن گاه به تحلیل این مطلب پرداخته و می‎افزاید: نباید این گونه موارد را از دید [[علمی]] رد کرد؛ زیرا خداوندی که در داروها شفا قرار داده، قادر است در آب زمزم اثر [[شفابخش]] قرار دهد<ref>معجزات الشفاء بماء زمزم ص۶۳. (از حاکم و دارقطنی).</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۲۴۰.</ref>

[[عبدالمطلب]]، [[آشامیدن]] و [[وضو]] گرفتن از آب زمزم را [[حلال]] و جایز دانسته، لکن [[غسل]] کردن با آب آن را روا نمی‌دانست. از این رو [[عباس بن عبدالمطلب]] نیز پیوسته در مسجدالحرام و در اطراف زمزم گردش می‌کرد و می‌گفت: شستشو با آب زمزم را حلال نمی‌دانم ولی آب برای خوردن و وضو گرفتن حلال و جایز است.