←آثار زکات
(←مقدمه) |
|||
| خط ۱۷: | خط ۱۷: | ||
# '''کفاره [[گناهان]] و [[امان]] از [[دوزخ]]:''' [[امام علی]] {{ع}} پرداخت زکات با طیب [[نفس]] را کفاره [[گناهان]] و موجب دوری از [[آتش دوزخ]] میدانند<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۹۹: {{متن حدیث|"فَمَنْ أَعْطَاهَا طَيِّبَ النَّفْسِ بِهَا فَإِنَّهَا تُجْعَلُ لَهُ كَفَّارَةً وَ مِنَ النَّارِ حِجَازاً وَ وِقَايَةً"}}.</ref>. | # '''کفاره [[گناهان]] و [[امان]] از [[دوزخ]]:''' [[امام علی]] {{ع}} پرداخت زکات با طیب [[نفس]] را کفاره [[گناهان]] و موجب دوری از [[آتش دوزخ]] میدانند<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۹۹: {{متن حدیث|"فَمَنْ أَعْطَاهَا طَيِّبَ النَّفْسِ بِهَا فَإِنَّهَا تُجْعَلُ لَهُ كَفَّارَةً وَ مِنَ النَّارِ حِجَازاً وَ وِقَايَةً"}}.</ref>. | ||
# '''سبب حفظ [[اموال]]:'''[[امام علی]] {{ع}} زکات را نه تنها موجب کاسته شدن از [[مال]] نمیداند، بلکه سبب حفظ و نگهداری [[اموال]] میداند<ref>نهج البلاغه، حکمت ۱۴۶: {{متن حدیث|"وَ حَصِّنُوا أَمْوَالَكُمْ بِالزَّكَاةِ"}}.</ref>. | # '''سبب حفظ [[اموال]]:'''[[امام علی]] {{ع}} زکات را نه تنها موجب کاسته شدن از [[مال]] نمیداند، بلکه سبب حفظ و نگهداری [[اموال]] میداند<ref>نهج البلاغه، حکمت ۱۴۶: {{متن حدیث|"وَ حَصِّنُوا أَمْوَالَكُمْ بِالزَّكَاةِ"}}.</ref>. | ||
# '''عامل [[گشایش]] روزی:''' | # '''عامل [[گشایش]] روزی:''' حضرت در ضمن بیان [[فلسفه]] برخی از فرایض [[الهی]]، زکات را عامل [[گشایش]] روزی [[فقرا]] و [[مستمندان]] معرفی میکند<ref>نهج البلاغه، حکمت ۲۵۲: {{متن حدیث|"وَ الزَّكَاةَ تَسْبِيباً لِلرِّزْقِ"}}.</ref>. | ||
میرزا حبیب | میرزا حبیب الله خویی در شرح خود بر [[نهج البلاغه]] با توجه به روایتی از [[امام رضا]] {{ع}} زکات را موجب [[گشایش]] روزی [[مستمندان]] میداند. نظیر این بیان در عبارات [[نهج البلاغه]] نیز وجود دارد. حضرت ضمن بیان یکی از مصارف زکات<ref>صدقات فقط در موارد هشتگانه زیر به [[مصرف]] میرسد: ۱- [[فقرا]]؛ ۲مساکین؛ ۳- متصدیان [[اداره]] صدقات و مأموران جمعآوری زکات؛ ۴- افرادی که به وسیله کمکهای [[مالی]]، تمایل بیشتری به [[اسلام]] پیدا میکنند و [[تألیف قلوب]] در آنها به وجود میآید؛ ۵- کسانی که برده هستند و برای [[آزادی]] انها از زکات استفاده میشود؛ ۶- بدهکاران؛ ۷- هر امری که رضای [[خداوند]] در آن باشد؛ ۸- افرادی که در [[راه خدا]] ماندهاند و درمانده شدهاند.</ref>، آن را وسیلهای برای رفع [[نیازمندی]] [[فقرا]] و [[مستمندان]] میداند<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۹۲.</ref>. بنابراین میتوان گفت زکات ابتکار [[اسلام]] در جهت [[رفع اختلاف]] طبقاتی و از بین بردن [[فقر]] است. با توجه به عبارات حضرت در این خصوص، میتوان نتیجه گرفت که در زکات، افزون بر جنبه فردی، به بعد [[اجتماعی]] و [[اقتصادی]] آن نیز توجه شده است<ref>[[سید حسین دینپرور|دینپرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص ۴۴۱.</ref>. | ||
== [[آداب]] زکاتدهنده و کارگزاران زکات == | == [[آداب]] زکاتدهنده و کارگزاران زکات == | ||