محمد بن اسماعیل بخاری: تفاوت میان نسخه‌ها

بخاری در حدود هجده سالگی نخستین تجربه تألیفی خود را در مجاورت [[حرم]] [[رسول اکرم]] {{صل}} با نگارش پیش نویس‌های کتاب التاریخ الکبیر آغاز کرد<ref>تاریخ بغداد ۲/۶.</ref>. [[بخاری]] در سفرهایی که به [[شام]] و [[مصر]] (هر کدام دو بار)، بلخ، [[نیشابور]]، [[ری]]، [[بغداد]]، [[بصره]]، [[کوفه]] و دیگر [[شهرها]] داشت<ref>سیر اعلام النبلاء ۱۲/۳۹۴.</ref>، از محدثان برجسته‌ای چون [[اسحاق بن راهویه]]، [[قتیبة بن سعید]]، [[ابراهیم بن موسی رازی]]، [[فضل بن دکین]]، [[ضحاک بن مخلد]]، [[احمد بن حنبل]] و [[یحیی بن معین]] بهره گرفت<ref> تهذیب الکمال ۲۴/۴۳۱.</ref>. بیشتر رجال‌نویسان [[اهل سنت]] وی را فردی [[مورخ]]، [[فقیه]]، [[محدث]] و یکی از بزرگان در [[شناخت]] [[حدیث]] و جمع‌آوری آن به شمار آورده‌اند<ref>تاریخ الاسلام ۱۹/۲۴۸.</ref>. در میان شاگردان و راویان او نام شخصیت‌هایی به چشم می‌‌خورد که از آن جمله می‌‌توان [[مسلم بن حجاج نیشابوری]]، [[ابوعیسی ترمذی]]، [[ابوزرعه رازی]] و [[محمد بن یوسف فربری]] را نام برد<ref>تهذیب الکمال ۲۴/۴۳۱.</ref>.