بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۳۱: | خط ۳۱: | ||
=== [[سیره خانوادگی امام باقر]] === | === [[سیره خانوادگی امام باقر]] === | ||
=== | === سیره تربیتی امام باقر === | ||
{{اصلی|سیره تربیتی امام باقر}} | |||
در گرداب حوادث و موضعگیریهای متباین و متناقضی که در اثر تعدّد جریانات [[فکری]] و [[عقیدتی]] بهوجود آمده و [[اندیشه]] بسیاری از [[مسلمانان]] را دچار [[اضطراب]] کرده، آنان را از [[درک]] [[اصول عقاید]] سالم دور نموده بود امام باقر{{ع}} نقش بزرگی در بیان [[اعتقادات]] سالم برای افراد گروه صالحی که خود پایهگذار آن بود ایفا نمود. تا آنان هم به نوبه خود بتوانند نقش خود را در [[اصلاح]] مفاهیم و [[افکار]] و انتشار عقیده [[اهل بیت]]{{عم}} در میان اقشار مختلف [[جامعه]] با سطوح فکری مختلف ایفا نمایند. | |||
[[امام]]{{ع}} پایههای فکری [[توحید]] را برای همگان بیان نموده است. حضرت بهعنوان وجه افتراق عقیده اهل بیت{{عم}} از [[عقاید]] دیگر، [[حقیقت توحید]] را برای همگان آشکار کرده است<ref>مختصر تاریخ دمشق، ج۲۳، ص۸۱.</ref>. همچنین در ضمن [[نهی]] از [[تفکر]] و بحث درباره ذات خداوندی و نظریات و مفاهیمی که در این زمینه ارائه میشود، حدود توصیف [[خداوند]] را مشخّص نموده است. | |||
آن حضرت پس از بیان اصل اساسی [[توحید]]، اصل اساسی دیگری از اصول عقاید اسلامی را که بعد از اصل توحید از مهمترین اصول بهشمار میرود برای [[امّت]] بیان داشتهاند که همان اصل [[ولایت]] و امامتی که از جانب خداوند برای امّت قرار داده شده است باشد؛ چراکه ولی و [[امام]] به [[نیابت]] از خداوند نقش [[حجّت]] بر [[مردمان]] را [[بازی]] مینماید. | |||
آن حضرت [[اتباع]] و [[پیروان]] خود را از تأثیر گرفتن از [[افکار]] و [[اعتقادات]] [[غالیان]] (کسانی که درباره [[اهل بیت]]{{عم}} [[غلو]] و [[زیادهروی]] میکنند) بسیار بر حذر میداشته است؛ چراکه این افکار و اعتقادات با [[روح]] [[اعتقاد]] [[توحیدی]] و روش [[عقیدتی]] اهل بیت{{عم}} مخالف بوده است<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۷ (کتاب)|پیشوایان هدایت ج۷]]، ص ۲۰۷.</ref>. | |||
=== سیره اجتماعی امام باقر === | === سیره اجتماعی امام باقر === | ||
| خط ۴۲: | خط ۵۰: | ||
# '''[[جامعه اسلامی]]:''' [[اسلام]] افق گستردهای است که همه کسانی که شهادتین را بر زبان جاری کنند دربر میگیرد، عرصهای گسترده که همه نیروها و امکانات را در خود جمع کرده و آنها را برای رسیدن به یک [[هدف]] در یک راه بهکار میگیرد، به همین سبب است که محوریت اسلام و حدود عمل آن همه جامعه اسلامی را شامل میشود. [[امام باقر]]{{ع}} قاعدهای کلّی در [[رفتار]] افراد [[جامعه]] وضع نمود که همان عمق بخشیدن به مفهوم [[ولایت]] در میان مسلمانان است. از [[زراره]] روایتشده که گفت: من و حمران بر امام باقر{{ع}} داخل شدیم، من به آن حضرت عرض کردم: ما همه افراد جامعه را با این ملاک و معیار که [[معتقد]] به [[اعتقادات]] ما هستند یا نه، میسنجیم، پس هرکس از [[علوی]] یا غیرعلوی با ما بر سر این [[اعتقاد]] موافق بود، با او علقه ولایت میبندیم، و اگر اعتقادش مخالف با اعتقاد ما بود، چه علوی باشد یا غیرعلوی، از او [[بیزاری]] میجوییم. امام باقر{{ع}} به من فرمودند: ای زراره، [[کلام خداوند]] راستتر از [[کلام]] توست، پس کجا هستند آنانی که [[خداوند عزّ و جلّ]] درباره آنان فرموده است: (مگر آن مردان و [[زنان]] و کودکان فرودستی که چارهجویی نتوانند و راهی نیابند؟) کجا هستند آنانی که در [[قرآن]] تعبیر {{متن قرآن|مُرْجَوْنَ لِأَمْرِ اللَّهِ}}<ref>«و دیگرانی هستند که وانهاده به فرمان خداوندند» سوره توبه، آیه ۱۰۶.</ref> (کسانی که کارشان در [[قیامت]] متوقف به [[فرمان خدا]] است) درباره آنان آمده است؟ کجا هستند آنانی که به تعبیر [[خداوند]] در [[قرآن]] [[اعمال]] صالحی را با اعمال ناپسند درهم آمیختهاند؟ «[[اصحاب اعراف]]» کجا هستند؟ و همچنین جایگاه کسانی که به تعبیر خداوند در قرآن باید میان دلهای آنان [[الفت]] برقرار شود در طرز [[تفکر]] تو کجا خواهد بود؟<ref>کافى، ج۲، ص۳۸۲.</ref>.<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۷ (کتاب)| پیشوایان هدایت ج۷]] ص۲۸۲ ـ ۲۹۵.</ref> | # '''[[جامعه اسلامی]]:''' [[اسلام]] افق گستردهای است که همه کسانی که شهادتین را بر زبان جاری کنند دربر میگیرد، عرصهای گسترده که همه نیروها و امکانات را در خود جمع کرده و آنها را برای رسیدن به یک [[هدف]] در یک راه بهکار میگیرد، به همین سبب است که محوریت اسلام و حدود عمل آن همه جامعه اسلامی را شامل میشود. [[امام باقر]]{{ع}} قاعدهای کلّی در [[رفتار]] افراد [[جامعه]] وضع نمود که همان عمق بخشیدن به مفهوم [[ولایت]] در میان مسلمانان است. از [[زراره]] روایتشده که گفت: من و حمران بر امام باقر{{ع}} داخل شدیم، من به آن حضرت عرض کردم: ما همه افراد جامعه را با این ملاک و معیار که [[معتقد]] به [[اعتقادات]] ما هستند یا نه، میسنجیم، پس هرکس از [[علوی]] یا غیرعلوی با ما بر سر این [[اعتقاد]] موافق بود، با او علقه ولایت میبندیم، و اگر اعتقادش مخالف با اعتقاد ما بود، چه علوی باشد یا غیرعلوی، از او [[بیزاری]] میجوییم. امام باقر{{ع}} به من فرمودند: ای زراره، [[کلام خداوند]] راستتر از [[کلام]] توست، پس کجا هستند آنانی که [[خداوند عزّ و جلّ]] درباره آنان فرموده است: (مگر آن مردان و [[زنان]] و کودکان فرودستی که چارهجویی نتوانند و راهی نیابند؟) کجا هستند آنانی که در [[قرآن]] تعبیر {{متن قرآن|مُرْجَوْنَ لِأَمْرِ اللَّهِ}}<ref>«و دیگرانی هستند که وانهاده به فرمان خداوندند» سوره توبه، آیه ۱۰۶.</ref> (کسانی که کارشان در [[قیامت]] متوقف به [[فرمان خدا]] است) درباره آنان آمده است؟ کجا هستند آنانی که به تعبیر [[خداوند]] در [[قرآن]] [[اعمال]] صالحی را با اعمال ناپسند درهم آمیختهاند؟ «[[اصحاب اعراف]]» کجا هستند؟ و همچنین جایگاه کسانی که به تعبیر خداوند در قرآن باید میان دلهای آنان [[الفت]] برقرار شود در طرز [[تفکر]] تو کجا خواهد بود؟<ref>کافى، ج۲، ص۳۸۲.</ref>.<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۷ (کتاب)| پیشوایان هدایت ج۷]] ص۲۸۲ ـ ۲۹۵.</ref> | ||
=== سیره علمی امام باقر === | === [[سیره علمی امام باقر]] === | ||
=== [[سیره تبلیغی امام باقر]] === | === [[سیره تبلیغی امام باقر]] === | ||