←عبادت امام صادق{{ع}}
| خط ۱۹: | خط ۱۹: | ||
لازم به ذکر است که امام صادق{{ع}} هیچیک از نمازهای نافله را ترک نمیکرده و تمام نمازهای نافله را باخضوع و [[خشوع]] و [[حضور قلب]] بهجا میآوردند. هنگامی که امام صادق قصد نماز میکردند، رنگ چهره آن حضرت زرد میشد و تمام اعضای بدن آن حضرت از [[ترس]] [[خدای تعالی]] به لرزه میافتاد. | لازم به ذکر است که امام صادق{{ع}} هیچیک از نمازهای نافله را ترک نمیکرده و تمام نمازهای نافله را باخضوع و [[خشوع]] و [[حضور قلب]] بهجا میآوردند. هنگامی که امام صادق قصد نماز میکردند، رنگ چهره آن حضرت زرد میشد و تمام اعضای بدن آن حضرت از [[ترس]] [[خدای تعالی]] به لرزه میافتاد. | ||
مجموعهای از [[دعاها]] از آن حضرت به یادگار مانده است که در حال وضو و توجّه به نماز، در حال [[قنوت]] و بعد از نماز، آن حضرت بهوسیله این کلمات با خداوند [[نجوا]] میکرده است<ref>ر.ک: صحیفه صادقیه، که مجموعه دعاهایى است که از امام صادق{{ع}} مأثور است.</ref>. | مجموعهای از [[دعاها]] از آن حضرت به یادگار مانده است که در حال وضو و توجّه به نماز، در حال [[قنوت]] و بعد از نماز، آن حضرت بهوسیله این کلمات با خداوند [[نجوا]] میکرده است<ref>ر.ک: صحیفه صادقیه، که مجموعه دعاهایى است که از امام صادق{{ع}} مأثور است.</ref>.<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۸ (کتاب)| پیشوایان هدایت ج۸]]، ص ۳۷ ـ ۴۲</ref> | ||
=== [[روزه]] === | === [[روزه]] === | ||
| خط ۲۶: | خط ۲۶: | ||
امام صادق{{ع}} اینچنین [[روزهداران]] را به [[آراستن]] خود به [[اخلاق]] و [[آداب]] [[روزهداری]] ترغیب و [[تشویق]] فرموده است: {{متن حدیث|إِذَا صُمْتَ فَلْيَصُمْ سَمْعُكَ وَ بَصَرُكَ وَ لِسَانُكَ مِنَ الْقَبِيحِ وَ الْحَرَامِ وَ دَعِ الْمِرَاءَ وَ أَذَى الْخَادِمِ وَ لْيَكُنْ عَلَيْكَ وَقَارُ الصِّيَامِ وَ لَا تَجْعَلْ يَوْمَ صَوْمِكَ مِثْلَ يَوْمِ فِطْرِكَ سَوَاءً...}}؛ و چون روزه گرفتی، باید که گوش، [[چشم]] و زبانت نیز روزه بدارد و به [[قبیح]] و [[حرام]] باز نشود. [[جدال]] را ترک کن، به خدمتکار خود [[آزار]] مرسان، [[وقار]] روزه را [[حفظ]] کن و مبادا که [[روز]] روزهداریات با روزی که روزه نداری، یکسان باشد<ref>وسائل الشیعه، ج۱، ص۱۶۵.</ref>. | امام صادق{{ع}} اینچنین [[روزهداران]] را به [[آراستن]] خود به [[اخلاق]] و [[آداب]] [[روزهداری]] ترغیب و [[تشویق]] فرموده است: {{متن حدیث|إِذَا صُمْتَ فَلْيَصُمْ سَمْعُكَ وَ بَصَرُكَ وَ لِسَانُكَ مِنَ الْقَبِيحِ وَ الْحَرَامِ وَ دَعِ الْمِرَاءَ وَ أَذَى الْخَادِمِ وَ لْيَكُنْ عَلَيْكَ وَقَارُ الصِّيَامِ وَ لَا تَجْعَلْ يَوْمَ صَوْمِكَ مِثْلَ يَوْمِ فِطْرِكَ سَوَاءً...}}؛ و چون روزه گرفتی، باید که گوش، [[چشم]] و زبانت نیز روزه بدارد و به [[قبیح]] و [[حرام]] باز نشود. [[جدال]] را ترک کن، به خدمتکار خود [[آزار]] مرسان، [[وقار]] روزه را [[حفظ]] کن و مبادا که [[روز]] روزهداریات با روزی که روزه نداری، یکسان باشد<ref>وسائل الشیعه، ج۱، ص۱۶۵.</ref>. | ||
امام صادق{{ع}} بیشتر روزهای عمر شریفش را به جهت [[نزدیکی به خداوند]] متعال، [[روزهدار]] بود و این مسأله در [[ماه مبارک رمضان]]، شکل دیگری به خود میگرفت. آن حضرت باشوق و [[اشتیاق]] زایدالوصفی به استقبال ماه مبارک رمضان میرفتند و چند دعای مهم برای وقت دیدن هلال ماه مبارک رمضان از ایشان بهجا مانده است. همچنان که دعاهای دیگری در خصوص روزهای دیگر ماه مبارک رمضان، همچنین شبهای [[مبارک]] قدر و روز [[عید فطر]] و [[روز عید قربان]] از آن حضرت به جای مانده است. | امام صادق{{ع}} بیشتر روزهای عمر شریفش را به جهت [[نزدیکی به خداوند]] متعال، [[روزهدار]] بود و این مسأله در [[ماه مبارک رمضان]]، شکل دیگری به خود میگرفت. آن حضرت باشوق و [[اشتیاق]] زایدالوصفی به استقبال ماه مبارک رمضان میرفتند و چند دعای مهم برای وقت دیدن هلال ماه مبارک رمضان از ایشان بهجا مانده است. همچنان که دعاهای دیگری در خصوص روزهای دیگر ماه مبارک رمضان، همچنین شبهای [[مبارک]] قدر و روز [[عید فطر]] و [[روز عید قربان]] از آن حضرت به جای مانده است<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۸ (کتاب)| پیشوایان هدایت ج۸]]، ص ۳۷ ـ ۴۲</ref>. | ||
=== [[حج]] === | === [[حج]] === | ||
| خط ۳۹: | خط ۳۹: | ||
[[حفص بن عمر]] ـ مؤذّن [[علی ابن یقطین]] ـ گوید: ما همیشه این [[روایت]] را نقل میکردیم که در [[حج]] سال ۱۴۰ هجری، بهترین [[مردم]] در میان مردم بهپا خواهد خواست. من در آن سال به حج رفتم. ناگاه دیدم اسماعیل بن عبدالله بن عباس در میان مردم بهعنوان [[امیر]] الحاج بهپا خواسته است. من از دیدن این منظره، به شدّت ناراحت شدم. امّا طولی نکشید که دیدیم [[جعفر صادق]]{{ع}} بر روی استری سوار و ایستاده است. بازگشتم و به [[اصحاب]] خود [[بشارت]] داده و گفتم این است آن بهترین مردم که ما آن را روایت میکردیم<ref>قرب الاسناد، ص۹۸.</ref>. | [[حفص بن عمر]] ـ مؤذّن [[علی ابن یقطین]] ـ گوید: ما همیشه این [[روایت]] را نقل میکردیم که در [[حج]] سال ۱۴۰ هجری، بهترین [[مردم]] در میان مردم بهپا خواهد خواست. من در آن سال به حج رفتم. ناگاه دیدم اسماعیل بن عبدالله بن عباس در میان مردم بهعنوان [[امیر]] الحاج بهپا خواسته است. من از دیدن این منظره، به شدّت ناراحت شدم. امّا طولی نکشید که دیدیم [[جعفر صادق]]{{ع}} بر روی استری سوار و ایستاده است. بازگشتم و به [[اصحاب]] خود [[بشارت]] داده و گفتم این است آن بهترین مردم که ما آن را روایت میکردیم<ref>قرب الاسناد، ص۹۸.</ref>. | ||
[[امام صادق]]{{ع}} از بزرگترین خشوعکنندگان و دعاکنندگان در مواقف حج بودند. روایت شده که سفیان ثوری گفته است: به [[خدا]] قسم که دیدم جعفر بن محمد را و ندیدم حاجیای را که در مشاعر وقوف کرده باشد و در [[تضرّع]] و [[ابتهال]] و ناله و [[زاری]] به درگاه [[خداوند]] بیش از او یا به مانند او عملی انجام داده باشد. هنگامی که او به عرفات رسید، از مردم کناره گرفت و در [[دعا]] و [[نیایش]] به درگاه خدا در آن موقف [[شریف]]، غرق شد<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۸ (کتاب)| پیشوایان هدایت ج۸]]، ص ۳۷ | [[امام صادق]]{{ع}} از بزرگترین خشوعکنندگان و دعاکنندگان در مواقف حج بودند. روایت شده که سفیان ثوری گفته است: به [[خدا]] قسم که دیدم جعفر بن محمد را و ندیدم حاجیای را که در مشاعر وقوف کرده باشد و در [[تضرّع]] و [[ابتهال]] و ناله و [[زاری]] به درگاه [[خداوند]] بیش از او یا به مانند او عملی انجام داده باشد. هنگامی که او به عرفات رسید، از مردم کناره گرفت و در [[دعا]] و [[نیایش]] به درگاه خدا در آن موقف [[شریف]]، غرق شد<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۸ (کتاب)| پیشوایان هدایت ج۸]]، ص ۳۷ ـ ۴۲</ref>. | ||
== منابع == | == منابع == | ||