تجارت در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
 
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۶: خط ۶:
}}
}}


== مقدمه ==
== [[اهل بیت]]{{عم}} و [[تجارت]] ==
یکی از منابع مالی اهل بیت{{عم}} تجارت است. تجارت یکی از امور مهم و حیاتی اقوام و [[ملل]] بوده و هست و کسانی که عهده‌دار این کار می‌شوند باید واجد شرایطی باشند که در [[اسلام]] بیان شده است تا بتوانند به خوبی از عهده [[مسؤولیت]] خطیر این امر مهم تا حد امکان بربیایند؛ چراکه در [[آیین مقدس اسلام]] روی امر تجارت و [[بازرگانی]] و نوع آن و نیز شرایط تاجر و بازرگان دقت زیادی به عمل آمده و دستورهای فراوانی صادر شده است تا آنجا که [[رسول گرامی اسلام]]{{صل}} تاجر را در لغزشگاه حساس و دقیقی دانسته که با کمترین [[خطا]] و ناروایی در عمل در پرتگاه [[دوزخ]] خواهد افتاد. حضرت فرمود: تاجر و بازرگان تباهکار است و تبهکار در [[آتش]] است. مگر این که به راستی و درستی بگیرد و به راستی و درستی بپردازد<ref>{{متن حدیث|قال رسول الله{{صل}} التاجر فاجر و الفاجر فی النار الامن اخذ الحق و اعطی الحق}}؛ من لا یحضره الفقیه، ج، ص۱۲۱، حدیث ۱۳.</ref> و [[امیرمؤمنان]]{{ع}} فرمود: تاجر تبهکار است و تبهکار جایش دوزخ، جز آنکه به [[حق]] بدهد و به حق بگیرد<ref>من لا یحضره الفقیه، ج، ص۱۲۱، حدیث ۱۵؛ فروع کافی، ج۵، ص١۵٠، کتاب المعیشه، باب آداب التجاره، حدیث ۱.</ref>.<ref>[[نورالله علیدوست خراسانی|علیدوست خراسانی، نورالله]]، [[منابع مالی اهل بیت (کتاب)|منابع مالی اهل بیت]]، ص ۱۵۶.</ref>
 
== تجارت و روایات ==
کسب و [[تجارت]] از [[مشاغل]] [[شریف]] و مورد توجه [[اسلام]] است؛ زیرا تجارت و کسب وسیله‌ای برای تبادل مواد اولیه و تولیدات صنعتی و محصولات [[کشاورزی]] و حیوانی است و این تبادل مواد و آوردن جنسی از کشوری به [[کشور]] دیگری از شهری به [[شهر]] یا دهات دیگر یا از عمده فروش برای خرده فروشی، کار بسیار مهمی است؛ زیرا هر کس نمی‌تواند به تنهایی هر چه را لازم دارد از منابع اصلی آن تهیه کند؛ لذا تجارت پایه [[زندگی]] همه، از جمله [[مسلمانان]] است و نظام جامعه بر آن [[استوار]] است. در غیر این صورت، [[جامعه]] به [[هرج و مرج]] گرفتار می‌شود، بیماری جسمی و [[روحی]]، اختلالات و زدوخوردها را به همراه خواهد داشت و این خود باعث نابودی و هلاکت مسلمانان خواهد شد و بی‌جهت نیست که در اسلام توجه خاصی به آن شده و [[روایات]] بسیار به آن کار ترغیب کرده و آنهایی را که تجارت را ترک کنند مذمت نموده است.
کسب و [[تجارت]] از [[مشاغل]] [[شریف]] و مورد توجه [[اسلام]] است؛ زیرا تجارت و کسب وسیله‌ای برای تبادل مواد اولیه و تولیدات صنعتی و محصولات [[کشاورزی]] و حیوانی است و این تبادل مواد و آوردن جنسی از کشوری به [[کشور]] دیگری از شهری به [[شهر]] یا دهات دیگر یا از عمده فروش برای خرده فروشی، کار بسیار مهمی است؛ زیرا هر کس نمی‌تواند به تنهایی هر چه را لازم دارد از منابع اصلی آن تهیه کند؛ لذا تجارت پایه [[زندگی]] همه، از جمله [[مسلمانان]] است و نظام جامعه بر آن [[استوار]] است. در غیر این صورت، [[جامعه]] به [[هرج و مرج]] گرفتار می‌شود، بیماری جسمی و [[روحی]]، اختلالات و زدوخوردها را به همراه خواهد داشت و این خود باعث نابودی و هلاکت مسلمانان خواهد شد و بی‌جهت نیست که در اسلام توجه خاصی به آن شده و [[روایات]] بسیار به آن کار ترغیب کرده و آنهایی را که تجارت را ترک کنند مذمت نموده است.


خط ۱۹: خط ۲۲:


خلاصه در [[فضیلت]] [[تجارت]] همین بس که [[پیامبر اسلام]] {{صل}} تجارت و [[بازرگانی]] نیز می‌کرده است. حضرتش با عموی خود [[ابوطالب]] برای تجارت به [[شام]] می‌رفت، سپس عامل [[خدیجه]] شد و [[امانت‌داری]] و خوش [[رفتاری]] او در تجارت مایه [[تعجب]] خدیجه گردید که همین امر باعث شد خدیجه [[ثروتمند]] به حضرت، پیشنهاد [[ازدواج]] دهد و پس از آنکه حضرت به [[رسالت]] [[مبعوث]] شد، خدیجه تمام ثروتش را به پای [[اسلام]] ریخت و همین امر باعث شکوفایی [[اسلام محمدی]] شد<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[تجلی امامت (کتاب)|تجلی امامت]]، ص ۳۸۶.</ref>.
خلاصه در [[فضیلت]] [[تجارت]] همین بس که [[پیامبر اسلام]] {{صل}} تجارت و [[بازرگانی]] نیز می‌کرده است. حضرتش با عموی خود [[ابوطالب]] برای تجارت به [[شام]] می‌رفت، سپس عامل [[خدیجه]] شد و [[امانت‌داری]] و خوش [[رفتاری]] او در تجارت مایه [[تعجب]] خدیجه گردید که همین امر باعث شد خدیجه [[ثروتمند]] به حضرت، پیشنهاد [[ازدواج]] دهد و پس از آنکه حضرت به [[رسالت]] [[مبعوث]] شد، خدیجه تمام ثروتش را به پای [[اسلام]] ریخت و همین امر باعث شکوفایی [[اسلام محمدی]] شد<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[تجلی امامت (کتاب)|تجلی امامت]]، ص ۳۸۶.</ref>.
==[[اهل بیت]]{{عم}} و [[تجارت]]==
یکی از [[منابع مالی]] اهل بیت{{عم}} تجارت است.
تجارت یکی از امور مهم و حیاتی [[اقوام]] و [[ملل]] بوده و هست و کسانی که عهده‌دار این کار می‌شوند باید واجد شرایطی باشند که در [[اسلام]] بیان شده است تا بتوانند به خوبی از عهده [[مسؤولیت]] خطیر این امر مهم تا حد امکان بربیایند؛ چراکه در [[آیین مقدس اسلام]] روی امر تجارت و [[بازرگانی]] و نوع آن و نیز شرایط تاجر و بازرگان دقت زیادی به عمل آمده و دستورهای فراوانی صادر شده است تا آنجا که [[رسول گرامی اسلام]]{{صل}} تاجر را در لغزشگاه حساس و دقیقی دانسته که با کمترین [[خطا]] و ناروایی در عمل در پرتگاه [[دوزخ]] خواهد افتاد. حضرت فرمود: تاجر و بازرگان تباهکار است و [[تبهکار]] در [[آتش]] است. مگر این که به [[راستی و درستی]] بگیرد و به راستی و درستی بپردازد<ref>{{متن حدیث|قال رسول الله{{صل}} التاجر فاجر و الفاجر فی النار الامن اخذ الحق و اعطی الحق}}؛ من لا یحضره الفقیه، ج، ص۱۲۱، حدیث ۱۳.</ref>. و [[امیرمؤمنان]]{{ع}} فرمود: تاجر تبهکار است و تبهکار جایش دوزخ، جز آنکه به [[حق]] بدهد و به حق بگیرد<ref>من لا یحضره الفقیه، ج، ص۱۲۱، حدیث ۱۵؛ فروع کافی، ج۵، ص١۵٠، کتاب المعیشه، باب آداب التجاره، حدیث ۱.</ref>.
لازمه حق دادن و حق گرفتن آشنایی با حق است و [[تمییز]] دادن بین [[حق و باطل]]، و کسانی که این تشخیص را نداشته باشند چگونه می‌توانند آن را رعایت کنند، چون ملاک تجارت در اسلام نه بهتر [[پول]] درآوردن است و نه [[ثروت‌اندوزی]]، بلکه مردمی [[اندیشیدن]] و بهتر رعایت کردن حال [[ملت]] [[بینوا]] و [[ضعیف]] است. از این رو قبل از شروع این بحث به اهمیت تجارت از دیدگاه [[آیات]] و [[روایات]] می‌پردازیم. سپس به نکاتی که باید مورد توجه قرار گیرد اشاره می‌کنیم، بدین جهت که [[ائمه]]{{عم}} این گونه تجارت می‌کردند و تمام این شرایط در نظر گرفته می‌شد.<ref>[[نورالله علیدوست خراسانی|علیدوست خراسانی، نورالله]]، [[منابع مالی اهل بیت (کتاب)|منابع مالی اهل بیت]] ص ۱۵۶</ref>


== منابع ==
== منابع ==
۱۳۰٬۴۴۷

ویرایش