پرش به محتوا

بحث:ویژگی امام در کلام اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

خط ۱۸۴: خط ۱۸۴:
بدون [[شک]] و به [[ضرورت]] [[حکم عقل]]، [[مقام]] سترگ [[هدایت]] پس از [[نبی خاتم]]{{صل}} و [[حفظ]] دستاوردهای [[وحیانی]] آن جناب، تنها در خور کسی است که در تمام [[دوران عمر]] خویش از آلودگی‌های [[کفر]]، [[جهل]]، [[شرک]]، [[غفلت]]، [[خطا]] و [[نسیان]] در امر هدایت، پیراسته و از نخست به دست [[پیامبر اکرم]]{{صل}} و در [[مکتب]] وحیانی و [[توحیدی]] او [[تربیت یافته]] و [[وارث]] [[علوم]] و آموزه‌های متعالی آن جناب باشد.
بدون [[شک]] و به [[ضرورت]] [[حکم عقل]]، [[مقام]] سترگ [[هدایت]] پس از [[نبی خاتم]]{{صل}} و [[حفظ]] دستاوردهای [[وحیانی]] آن جناب، تنها در خور کسی است که در تمام [[دوران عمر]] خویش از آلودگی‌های [[کفر]]، [[جهل]]، [[شرک]]، [[غفلت]]، [[خطا]] و [[نسیان]] در امر هدایت، پیراسته و از نخست به دست [[پیامبر اکرم]]{{صل}} و در [[مکتب]] وحیانی و [[توحیدی]] او [[تربیت یافته]] و [[وارث]] [[علوم]] و آموزه‌های متعالی آن جناب باشد.
شرایط و اوصاف معتبر در [[امام]] از مسائلی است که از دیرباز مورد تحقیق و تدقیق [[عالمان]] و [[متکلمان شیعه]] بوده و در منابع بسیاری، [[ادله عقلی]] و [[نقلی]] کافی برای [[اثبات]] آن ذکر شده است. به همین دلیل، طرح و بررسی مفصل همه آنها ضرورتی ندارد، لکن از آنجا که [[برتری]]، [[علم]] و [[عصمت امام]] با نقش و [[منزلت امامان]] و ارتباط [[امامت]] و [[خاتمیت]]، پیوند مستحکمی دارد، این سه ویژگی به گونه مختصر طرح و به پاره‌ای از [[ادله]] آن اشاره می‌گردد.
شرایط و اوصاف معتبر در [[امام]] از مسائلی است که از دیرباز مورد تحقیق و تدقیق [[عالمان]] و [[متکلمان شیعه]] بوده و در منابع بسیاری، [[ادله عقلی]] و [[نقلی]] کافی برای [[اثبات]] آن ذکر شده است. به همین دلیل، طرح و بررسی مفصل همه آنها ضرورتی ندارد، لکن از آنجا که [[برتری]]، [[علم]] و [[عصمت امام]] با نقش و [[منزلت امامان]] و ارتباط [[امامت]] و [[خاتمیت]]، پیوند مستحکمی دارد، این سه ویژگی به گونه مختصر طرح و به پاره‌ای از [[ادله]] آن اشاره می‌گردد.
====ادله [[افضلیت امام]]====
[[تقدیم مفضول بر فاضل]] و نیز تقدیم یکی از دو فردی که در [[فضایل]]، با دیگری مساوی باشد، عقلاً [[قبیح]] و صدور قبیح از [[خدای متعال]]، ممتنع است.
افزون بر آن، [[آیات قرآن]] نیز دلالت دارد که هدایت و [[رهبری]]، درخور کسی است که به هدایت [[خداوند]] هدایت شده باشد نه کسی که محتاج هدایت دیگران باشد و روشن است که [[مفضول]] نیازمند هدایت دیگران است و [[آیات قرآن کریم]]، صلاحیت او را برای [[پیشوایی]] دیگران [[نفی]] می‌کند: «کسی که راه را می‌نماید، شایسته [[پیروی]] است یا کسی که راه نمی‌نماید»<ref>{{متن قرآن|قُلْ هَلْ مِنْ شُرَكَائِكُمْ مَنْ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ قُلِ اللَّهُ يَهْدِي لِلْحَقِّ أَفَمَنْ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ أَحَقُّ أَنْ يُتَّبَعَ أَمَّنْ لَا يَهِدِّي إِلَّا أَنْ يُهْدَى}} «بگو آیا از شریکانتان کسی هست که به سوی «حق» رهنمون باشد؟ بگو خداوند به «حق» رهنماست؛ آیا آنکه به حقّ رهنمون می‌گردد سزاوارتر است که پیروی شود یا آنکه راه نمی‌یابد مگر آنکه راه برده شود؟ پس چه بر سرتان آمده است؟ چگونه داوری می‌کنید؟» سوره یونس، آیه ۳۵.</ref>؛ «آیا آنان که می‌دانند و آنان که نمی‌دانند، مساوی هستند؟»<ref>{{متن قرآن|قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَالَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ}} «بگو: آیا آنان که می‌دانند با آنها که نمی‌دانند برابرند؟» سوره زمر، آیه ۹.</ref>.
بنابراین [[امام]] باید در تمام [[فضایل]] و [[کمالات نفسانی]]، از همه [[مردم]] [[برتر]] باشد و به همین جهت این صفت، بسیاری از صفات دیگر را همچون [[شجاعت]]، [[عفت]]، [[حسن تدبیر]] و... نیز فرا می‌گیرد وجهی برای جدا ذکر کردن آن اوصاف وجود ندارد؛ چنان که صفت [[اعلم بودن]] را نیز شامل است، لکن از آنجا که صفت اعلم بودن، منشأ بسیاری از صفات دیگر است و بنا به نظریه صحیح، حتی [[عصمت]] نیز به [[علم]] و [[آگاهی]] بر می‌گردد، درخور آن است تا به صورت مستقل و مبسوطی مورد بررسی قرار گیرد.<ref>[[محمد اسحاق عارفی|عارفی، محمد اسحاق]]، [[خاتمیت و پرسش‌های نو ج۲ (کتاب)|خاتمیت و پرسش‌های نو ج۲]] ص ۵۳.</ref>.


====[[عصمت امام]]====
====[[عصمت امام]]====
۱۳۳٬۶۱۷

ویرایش