معاشرت در سبک زندگی اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

خط ۶۵: خط ۶۵:


==[[غیبت کردن]]==
==[[غیبت کردن]]==
در [[فرهنگ]] کهن و اصیل ما [[ایرانیان]]، نه‌تنها [[بدگویی]] و [[غیبت]] منع شده است، بلکه [[اندیشیدن]] به [[عیوب]] دیگران هم [[عمل زشت]] و ناروایی به‌شمار می‌‌رود. در [[قرآن مجید]]، غیبت کردن به خوردن گوشت [[برادر]] مرده [[تشبیه]] شده است<ref>{{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثِيرًا مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا يَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضًا أَيُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتًا فَكَرِهْتُمُوهُ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَحِيمٌ}} «ای مؤمنان! از بسیاری از گمان‌ها دوری کنید که برخی از گمان‌ها گناه است و (در کار مردم) کاوش نکنید و از یکدیگر غیبت نکنید؛ آیا هیچ یک از شما دوست می‌دارد که گوشت برادر مرده خود را بخورد؟ پس آن را ناپسند می‌دارید و از خداوند پروا کنید که خداوند توبه‌پذیری بخشاینده است» سوره حجرات، آیه ۱۲.</ref>.
در [[قرآن مجید]]، غیبت کردن به خوردن گوشت [[برادر]] مرده [[تشبیه]] شده است<ref>{{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثِيرًا مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا يَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضًا أَيُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتًا فَكَرِهْتُمُوهُ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَحِيمٌ}} «ای مؤمنان! از بسیاری از گمان‌ها دوری کنید که برخی از گمان‌ها گناه است و (در کار مردم) کاوش نکنید و از یکدیگر غیبت نکنید؛ آیا هیچ یک از شما دوست می‌دارد که گوشت برادر مرده خود را بخورد؟ پس آن را ناپسند می‌دارید و از خداوند پروا کنید که خداوند توبه‌پذیری بخشاینده است» سوره حجرات، آیه ۱۲.</ref>.
وقتی [[پدر و مادر]]، [[عیب]] و نقص‌های رفتاری و [[اخلاقی]] را در حضور [[فرزندان]] به آشنایان و همکاران نسبت می‌دهند، و این همه را بچه‌ها می‌‌شنوند آیا آنان از این [[رفتار]] ما چه چیزی یاد می‌گیرند؟ به [[یقین]] این بدآموزی‌ها برای [[آینده]] آنان ذخیره خواهد شد. به این طریق، [[کژراهه]] [[بدخواهی]] و [[بدگویی]] تا [[سقوط]] در دره هولناک [[دوزخ]] ادامه خواهد یافت<ref>ر.ک: غیبت کردن.</ref>.<ref>[[محمد دشتی نیشابوری|دشتی نیشابوری، محمد]]، [[سبک زندگی - نیشابوری (کتاب)|سبک زندگی]]، ص ۵۱۰</ref>
وقتی [[پدر و مادر]]، [[عیب]] و نقص‌های رفتاری و [[اخلاقی]] را در حضور [[فرزندان]] به آشنایان و همکاران نسبت می‌دهند، و این همه را بچه‌ها می‌‌شنوند آیا آنان از این [[رفتار]] ما چه چیزی یاد می‌گیرند؟ به [[یقین]] این بدآموزی‌ها برای [[آینده]] آنان ذخیره خواهد شد. به این طریق، [[کژراهه]] [[بدخواهی]] و [[بدگویی]] تا [[سقوط]] در دره هولناک [[دوزخ]] ادامه خواهد یافت<ref>ر.ک: غیبت کردن.</ref>.<ref>[[محمد دشتی نیشابوری|دشتی نیشابوری، محمد]]، [[سبک زندگی - نیشابوری (کتاب)|سبک زندگی]]، ص ۵۱۰</ref>


۲۲۷٬۷۶۵

ویرایش