اجماع در فقه اسلامی: تفاوت میان نسخهها
←مقدمه
بدون خلاصۀ ویرایش |
(←مقدمه) |
||
| خط ۱۱: | خط ۱۱: | ||
[[اجماع]] از منابع چهارگانه [[استنباط احکام]] [[شرعی]] به شمار میرود و از آن در باب حُجج و امارات [[اصول فقه]] از جهات گوناگون بحث شده است که به چند محور مهّم آن اشاره میشود. | [[اجماع]] از منابع چهارگانه [[استنباط احکام]] [[شرعی]] به شمار میرود و از آن در باب حُجج و امارات [[اصول فقه]] از جهات گوناگون بحث شده است که به چند محور مهّم آن اشاره میشود. | ||
حجیّت: اجماع هر چند در ردیف [[دلایل]] چهارگانه شمرده شده است، لکن نزد امامیّه دلیلی مستقل به شمار نمیرود، بلکه قول [[معصوم]] {{ع}} [[حجّت]] است و حجیّت اجماع به لحاظ [[کشف]] [[قطعی]] آن از قول معصوم {{ع}} است. از این رو، برخی [[فقها]] اجماع را بر اتّفاق گروهی از [[فقیهان]] که همراه بودن [[امام]] {{ع}} با آنان معلوم است، تعریف کردهاند. <ref>المعتبر، ج۱، ص۱۴۱.</ref> در مقابل، [[اهل]] [[سنّت]] از اجماع به عنوان دلیلی مستقل یاد کرده و آن را حجّت دانستهاند؛ هر چند مخالف قول معصوم {{ع}} باشد. چنین [[اجماعی]] نزد [[شیعه]]، مردود و [[باطل]] است. | |||
اجماع، دلیل لُبّی است نه لفظی؛ زیرا امری معنوی است که دارای الفاظ معیّن و مشخصی نیست؛ از این رو در [[استنتاج]] از آن به [[قدر]] متیقّن اکتفا میشود<ref>مصباح الفقاهة، ج۷، ص۶۸.</ref>.<ref>[[سید محمود هاشمی شاهرودی|هاشمی شاهرودی، سید محمود]]، [[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (کتاب)|فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت]] ج۱، ص ۲۷۴.</ref> | اجماع، دلیل لُبّی است نه لفظی؛ زیرا امری معنوی است که دارای الفاظ معیّن و مشخصی نیست؛ از این رو در [[استنتاج]] از آن به [[قدر]] متیقّن اکتفا میشود<ref>مصباح الفقاهة، ج۷، ص۶۸.</ref>.<ref>[[سید محمود هاشمی شاهرودی|هاشمی شاهرودی، سید محمود]]، [[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (کتاب)|فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت]] ج۱، ص ۲۷۴.</ref> | ||