حکم در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

فخر رازی از جبراندیشان نقل می‌کند که [[آیه]] {{متن قرآن|إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ}} بر آن دلالت دارد که [[اطاعت از خداوند]] و [[نافرمانی]] از او، [[پاداش]] و [[کیفر]] را بر [[خدا]] [[واجب]] نمی‌کند؛ زیرا حکم تنها از آن خدا است و هیچ حکمی بر خدا نیست<ref>التفسیر الکبیر، ج۱۳، ص۱۶.</ref>. [[ابوحیان اندلسی]] به [[آیات]] {{متن قرآن|أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّا نَأْتِي الْأَرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ أَطْرَافِهَا وَاللَّهُ يَحْكُمُ لَا مُعَقِّبَ لِحُكْمِهِ وَهُوَ سَرِيعُ الْحِسَابِ}}<ref>«آیا نیندیشیده‌اند که ما به سرزمین (کفر) می‌آییم؛ از پیرامون‌های آن می‌کاهیم؟ و خداوند داوری می‌کند و داوری‌اش بازدارنده‌ای ندارد و او حسابرسی سریع است» سوره رعد، آیه ۴۱.</ref> و {{متن قرآن|إِنَّا أَنْزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَا أَرَاكَ اللَّهُ وَلَا تَكُنْ لِلْخَائِنِينَ خَصِيمًا}}<ref>«ما این کتاب (آسمانی) را بر تو، به حق فرو فرستاده‌ایم تا در میان مردم بدانچه خداوند به تو نمایانده است داوری کنی و طرفدار خائنان مباش» سوره نساء، آیه ۱۰۵.</ref> بر این مطلب استدلال می‌کند که [[احکام]] [[تشریعی]] تنها بر اساس خواسته خداوند شکل می‌گیرد و هیچ کس نمی‌تواند بر حکم وی [[اعتراض]] کند. ابوحیان بدین بیان، [[باور]] [[عدلیه]] را که [[احکام شرعی]] را بر پایه [[مصالح]] می‌دانند، مردود می‌شمارد<ref>البحر المحیط، ج۳، ص۴۳۳.</ref>.<ref>[[محمد سلطانی|سلطانی، محمد]]، [[حکم - سلطانی (مقاله)|مقاله «حکم»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]، ص۶۴۲-۶۴۴.</ref>

== جستارهای وابسته ==