صدقه در معارف مهدویت: تفاوت میان نسخه‌ها

* آن‌چه در [[راه خدا]] با [[نیت]] دستیابی به [[ثواب]] و [[رضایت پروردگار]] داده می‌شود را گویند. [[صدقه]] به معنی وسیع آن شامل هرنوع کمک به مستحق و محتاج است، اعم از مادی و [[معنوی]]. یکی از [[وظایف]] [[مؤمنان]] [[منتظر]]، [[صدقه دادن]] برای [[سلامتی]] و حفظ‍‌ [[وجود حضرت مهدی]]{{ع}} است. مقدار صدقه و اندازه و کیفیت آن چندان مهم نیست؛ آن‌چه مهم است، [[خلوص نیت]] و دادن صدقه به اندازه توان [[مؤمن]] است.  

* یکی از اعمالی که [[سید بن طاووس]]، به آن بسیار اهمیت می‌داده، صدقه برای حفظ‍‌ [[وجود مقدس امام زمان]]{{ع}} بوده است، چون یکی از [[تکالیف]] [[زمان غیبت]] صدقه دادن است به آن‌چه میسر است برای حفظ‍‌ وجود [[مبارک]] [[امام زمان]]{{ع}}. به‌ طور کلی صدقه آثاری دارد. یکی اینکه صدقه نمایشگر [[صداقت]] [[ایمان]] مؤمن است که با انجام آن نشان می‌دهد تا چه حد در [[وادی]] ایمان و [[خداپرستی]] صادق است و از این طریق نیازمندی‌های مؤمنان رفع می‌گردد و [[رفاه عمومی]] به وجود می‌آید و همچنین صدقه یکی از عوامل [[سازندگی]] [[انسان]] نیز هست؛ چنان‌که [[قرآن]] می‌فرماید: {{متن قرآن|خُذْ مِنْ أَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيهِم بِهَا}}<ref>ای [[رسول]] ما! تو از مؤمنان صدقات را دریافت کن تا بدان صدقات نفس آنها را [[پاک]] و [[پاکیزه]] سازی؛ سوره توبه، ۱۰۳.</ref>.  

* مؤمن صدقه را باید خود یا برای فایده و غرضی که در نظر دارد بدهد و یا برای حفظ‍‌ نفس خود و یا محبوب و عزیزی که بسیار نزد او گرامی است. و چه محبوبی بالاتر از امام زمان{{ع}} که [[اصلاح]] بسیاری از [[امور دینی]] و آخرت‌مان بستگی به وجود و سلامتی آن حضرت دارد و این مطلب به [[دلیل عقل]] و نقل ثابت است که هیچ شخصی عزیزتر و گرامی‌تر نیست و نباید باشد از وجود مقدس امام زمان ارواحنا فداه؛ بلکه حضرتش باید محبوب‌تر از نفس خودمان باشد و اگر چنین [[اعتقادی]] نداشته باشیم در [[ایمان]] و معرفت‌مان نسبت به آن حضرت [[ضعف]] و خللی وجود دارد.

* [[سید بن طاووس]]، به فرزند خود سفارش می‌فرماید که: ابتدا کن به [[صدقه دادن]] برای آن حضرت قبل از اینکه برای خود و عزیزانت [[صدقه]] بدهی. باید توجه داشت که آن حضرت هیچ احتیاجی به صدقه و دعای ما ندارد، بلکه از [[شؤون]] [[بندگی]] و ادای بعضی از [[حقوق]] بزرگ آن حضرت است و خود یک نوع [[اظهار محبت]] و [[دوستی]] به آن جناب است، و این عمل راه و سببی است برای جلب رضای [[پروردگار]] و حصول [[قرب به خداوند]] در قضای [[حوائج]] و [[دفع بلا]]؛ لذا [[آثار صدقه]] به انفاق‌کنندگان آن می‌رسد، مخصوصا اگر [[انفاق]] برای اظهار محبت و [[دعا]] برای [[وجود مقدس]] [[امام]]{{ع}} باشد.  

* همچنین [[سید بن طاووس]]، در کتاب "[[امان]] الاخطار" در ضمن دعایی که برای [[صدقه دادن]] در [[وقت]] [[سفر]] ذکر می‌کند می‌نویسد: خدایا! این ([[صدقه]]) از آن تو و برای توست و صدقه‌ای برای [[سلامتی]] مولایمان (م ح م د) می‌باشد و بر او [[درود]] بفرست آن هنگام که در سفر است و در تمام حرکت‌ها و استراحت‌هایش، در تمامی اوقات شب و روزش و صدقه‌ای است برای هرچه که متعلق به اوست<ref>نشریه موعود، شماره ۱۳، ص۶۸.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۴۵۳.</ref>.