بنی مجر بن ابوکرب: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - '،-' به ' -'
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = بنی معاویة بن کنده | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== این طایفه را در شمار اعراب کهلانی<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۶؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۰۴۰.</ref> و ا...» ایجاد کرد)
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
 
جز (جایگزینی متن - '،-' به ' -')
 
خط ۷: خط ۷:


==مقدمه==
==مقدمه==
این [[طایفه]] را در شمار [[اعراب]] کهلانی<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۶؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۰۴۰.</ref> و از شاخه‌های [[بنی معاویة بن کنده]] گفته‌اند و [[نسب]] کاملش را مُجِرّ بن عمرو بن ابوکرب بن ربیعة بن معاویة بن حارث بن معاویة بن حارث بن معاویة بن ثور بن مرتّع بن معاویة بن کندة بن عفیر عنوان کرده‌اند.<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۵۸. نیز ر.ک: ابن حبیب بغدادی، مختلف القبائل و مؤتلفها، ج۱، ص۷۸؛ ابن درید، الاشتقاق، ص۳۶۶. این نسب در کتاب «معجم قبائل العرب» به نقل از کتاب «المشتبه» ذهبی، به اشتباه «المجر بن سلمه» عنوان گردیده است. (عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۰۴۰)</ref> نام اصلی مجر را - که برخی با تشدید «راء»<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۵۸؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۰۴۰.</ref> و بعضی دیگر با [[تخفیف]]<ref>ابن حبیب بغدادی، مختلف القبائل و مؤتلفها، ج۱، ص۷۸؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۲، ص۳۰۴.</ref>، خوانده‌اند،- «سلمه» گفته‌اند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۵۸؛ ابن حبیب بغدادی، مختلف القبائل و مؤتلفها، ج۱، ص۷۸. نیز ر.ک: ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۲، ص۳۰۴؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۳، ص۱۵۲.</ref>. او را مجر گفتند چون نیزه‌ای بر مردی زد و آن نیزه بر گودی گلوی آن مرد نشست. از آنجا که [[عرب]] در این باب، اصطلاح «أجره الرمح» را به کار برده است، از این روی، از آن پس به سلمه،«مجر» گفته می‌‌شد<ref>{{عربی|يقال له المجر، لأنّه طعن رجلا فأجره الرمح أي نزل في نحره}} (ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۳، ص۱۵۲.)</ref>. بنی مجر اصالتی [[یمنی]] داشتند و به احتمال، همراه با دیگر [[اقوام]] [[کندی]] خود در حضرموت ساکن بودند. پس از [[اسلام]] و انجام [[فتوحات اسلامی]]، جمعی از آنان به مناطق دیگر از جمله [[کوفه]] [[مهاجرت]] کردند و در این [[شهر]] رحل اقامت افکندند. آنان در این شهر مسجدی مختص به خود داشتند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۵۸؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۳، ص۱۵۲.</ref> که نشان از [[جمعیت]] بسیار آنان در این شهر دارد. از معدود [[اخبار]] این [[قوم]] می‌‌توان به حضور [[سمرة بن معاویة بن عمرو بن سلمة المجر بن ابی کرب بن ربیع کندی]] در [[وفد]] کنده به [[مدینه]] و حضور نزد [[پیامبر اکرم]]{{صل}} یاد کرد<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۵۸؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۲، ص۳۰۴؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۳، ص۱۵۲.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]]</ref>
این [[طایفه]] را در شمار [[اعراب]] کهلانی<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۳۶؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۰۴۰.</ref> و از شاخه‌های [[بنی معاویة بن کنده]] گفته‌اند و [[نسب]] کاملش را مُجِرّ بن عمرو بن ابوکرب بن ربیعة بن معاویة بن حارث بن معاویة بن حارث بن معاویة بن ثور بن مرتّع بن معاویة بن کندة بن عفیر عنوان کرده‌اند.<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۵۸. نیز ر.ک: ابن حبیب بغدادی، مختلف القبائل و مؤتلفها، ج۱، ص۷۸؛ ابن درید، الاشتقاق، ص۳۶۶. این نسب در کتاب «معجم قبائل العرب» به نقل از کتاب «المشتبه» ذهبی، به اشتباه «المجر بن سلمه» عنوان گردیده است. (عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۰۴۰)</ref> نام اصلی مجر را - که برخی با تشدید «راء»<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۵۸؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۰۴۰.</ref> و بعضی دیگر با [[تخفیف]]<ref>ابن حبیب بغدادی، مختلف القبائل و مؤتلفها، ج۱، ص۷۸؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۲، ص۳۰۴.</ref>، خوانده‌اند - «سلمه» گفته‌اند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۵۸؛ ابن حبیب بغدادی، مختلف القبائل و مؤتلفها، ج۱، ص۷۸. نیز ر.ک: ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۲، ص۳۰۴؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۳، ص۱۵۲.</ref>. او را مجر گفتند چون نیزه‌ای بر مردی زد و آن نیزه بر گودی گلوی آن مرد نشست. از آنجا که [[عرب]] در این باب، اصطلاح «أجره الرمح» را به کار برده است، از این روی، از آن پس به سلمه،«مجر» گفته می‌‌شد<ref>{{عربی|يقال له المجر، لأنّه طعن رجلا فأجره الرمح أي نزل في نحره}} (ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۳، ص۱۵۲.)</ref>. بنی مجر اصالتی [[یمنی]] داشتند و به احتمال، همراه با دیگر [[اقوام]] [[کندی]] خود در حضرموت ساکن بودند. پس از [[اسلام]] و انجام [[فتوحات اسلامی]]، جمعی از آنان به مناطق دیگر از جمله [[کوفه]] [[مهاجرت]] کردند و در این [[شهر]] رحل اقامت افکندند. آنان در این شهر مسجدی مختص به خود داشتند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۵۸؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۳، ص۱۵۲.</ref> که نشان از [[جمعیت]] بسیار آنان در این شهر دارد. از معدود [[اخبار]] این [[قوم]] می‌‌توان به حضور [[سمرة بن معاویة بن عمرو بن سلمة المجر بن ابی کرب بن ربیع کندی]] در [[وفد]] کنده به [[مدینه]] و حضور نزد [[پیامبر اکرم]]{{صل}} یاد کرد<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۱۵۸؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۲، ص۳۰۴؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۳، ص۱۵۲.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]]</ref>


== منابع ==
== منابع ==
۲۲۷٬۰۲۲

ویرایش