میراث امام جواد: تفاوت میان نسخهها
←منابع
(←منابع) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
(←منابع) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
||
| خط ۱۶۰: | خط ۱۶۰: | ||
فرمود: این دارو را داریم. آنگاه کنیزکی را فراخواند و فرمود: ای کنیزک، ظرف سفالین سبز رنگ را نزد من بیاور. | فرمود: این دارو را داریم. آنگاه کنیزکی را فراخواند و فرمود: ای کنیزک، ظرف سفالین سبز رنگ را نزد من بیاور. | ||
کنیزک ظرف را حاضر کرد و آن حضرت به اندازه یک حب از محتویات ظرف را درآورد و به من فرمود: این [[حب]] را با آب سداب (اسفند -سداب کوهی-) یا آب ترب پخته بخور که از این [[بیماری]] [[شفا]] خواهی یافت»<ref>ر.ک: مستدرک عوالم العلوم، ج۲۳، ص۳۸۵- ۳۷۰ (بخش امام محمد بن علی الجواد{{ع}}).</ref>. محمد بن النضر گفت: آن حب را با آب سداب خوردم به [[خدا]] [[سوگند]]، تا به امروز از جهت سنگ دردی در خود [[حس]] نکردهام»<ref>بحار الانوار، ج۶۲، ص۲۴۹، ح۱۱؛ مستدرک الوسائل، ج۱۶، ص۴۶۵، ح۲۵.</ref>.<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۱۱ (کتاب)|پیشوایان هدایت]]، ج۱۱، ص ۲۹۶.</ref> | کنیزک ظرف را حاضر کرد و آن حضرت به اندازه یک حب از محتویات ظرف را درآورد و به من فرمود: این [[حب]] را با آب سداب (اسفند -سداب کوهی-) یا آب ترب پخته بخور که از این [[بیماری]] [[شفا]] خواهی یافت»<ref>ر.ک: مستدرک عوالم العلوم، ج۲۳، ص۳۸۵- ۳۷۰ (بخش امام محمد بن علی الجواد{{ع}}).</ref>. محمد بن النضر گفت: آن حب را با آب سداب خوردم به [[خدا]] [[سوگند]]، تا به امروز از جهت سنگ دردی در خود [[حس]] نکردهام»<ref>بحار الانوار، ج۶۲، ص۲۴۹، ح۱۱؛ مستدرک الوسائل، ج۱۶، ص۴۶۵، ح۲۵.</ref>.<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۱۱ (کتاب)|پیشوایان هدایت]]، ج۱۱، ص ۲۹۶.</ref> | ||
==[[دعا]] و [[نیایش]] در [[میراث امام]] [[جواد]]{{ع}}== | |||
آنچه در این میان ارائه میشود، مجموعهای گرانسنگ از دعا و نیایشهایی است که [[امام جواد]]{{ع}} از [[پدران]] بزرگوارش و آنان از [[پیامبر اکرم]]{{صل}} [[روایت]] کردهاند و [[حضرت ختمی مرتبت]] آنها را از خدای دریافت کرده است که میتوان آنها را «[[صحیفه]] امام جواد{{ع}}» دانست. [[سید بن طاووس]] با اسناد خود از [[ابو جعفر بن بابویه]] از [[ابراهیم بن محمد بن حارث نوفلی]] روایت کرده است که گفت: «پدرم -که [[خادم]] [[محمد بن علی جواد]]{{ع}} بود- برای من نقل کرده، گفت: هنگامی که [[مأمون]]، دختر خود را به همسری [[ابو جعفر]]، محمد بن علی جواد{{ع}} درآورد، ابو جعفر{{ع}} به مأمون نوشت: برای هر زنی مهر و صداقی است که از [[دارایی]] شوهر گرفته میشود. [[خدا]] [[اموال]] و دارایی ما را در [[آخرت]] قرار داده و در آنجا برای ما اندوخته است و اموال شما را در [[دنیا]] مقرر فرموده و گنجینه آن در این [[جهان]] است. | |||
از اینرو «الوسائل الی المسائل» (وسیلههای رسیدن به نیازها و [[خواستهها]]) را [[صداق]] دخترت قرار میدهم. این صداق مجموعه، مناجاتهایی است که پدرم آن را به من داد و گفت: از پدرش [[موسی]] گرفته است و پدرش گفته است آن را از پدرش جعفر گرفته و او گفته، آن را از پدرش محمد و ایشان گفته است از پدرش [[علی بن الحسین]] دریافت داشته و او گفته است که از پدرش [[حسین بن علی]] دریافت کرده و او گفته از برادرش [[حسن بن علی]] دریافت کرده است. او نیز گفته است که آن را از پدرش [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} دریافت کرده است و آن حضرت گفته است آن را از [[رسول خدا]]{{صل}} دریافت کرده است و آن حضرت فرمود: [[جبرئیل]] آن را به من داد و گفت: ای محمد،... خدای صاحب [[عزت]]، تو را [[سلام]] رسانده، میفرماید: این [[دعاها]] کلیدهای گنجینه دنیا و آخرت است. از اینرو آنها را وسیله خود برای رسیدن به [[خواستهها]] و نیازهایت قرار ده که هم به وسیله اینها به خواستههایت خواهی رسید. مبادا آنها را وسیله رسیدن به نیازهای [[دنیایی]] قرار دهی که از بهرهات در [[آخرت]] کم خواهد شد. اینها ده وسیله برای رسیدن به ده خواسته است که میتوانی درهای خواستههای خویش را با آن بکوبی و نیازهای خود را بخواهی و به آنها برسی. و اینک نسخهای از آن را پیش رو داری: | |||
===[[نیایش]] برای [[طلب]] خیر=== | |||
{{متن حدیث|بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ، اللَّهُمَّ إِنَّ خِيَرَتَكَ فِيمَا اسْتَخَرْتُكَ فِيهِ تُنِيلُ الرَّغَائِبَ، وَ تُجْزِلُ الْمَوَاهِبَ، وَ تُغْنِمُ الْمَطَالِبَ، وَ تُطَيِّبُ الْمَكَاسِبَ، وَ تَهْدِي إِلَى أَجْمَلِ الْمَذَاهِبِ، وَ تَسُوقُ إِلَى أَحْمَدِ الْعَوَاقِبِ، وَ تَقِي مَخُوفَ النَّوَائِبِ. | |||
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْتَخِيرُكَ فِيمَا عَزَمَ رَأْيِي عَلَيْهِ، وَ قَادَنِي عَقْلِي إِلَيْهِ، فَسَهِّلِ اللَّهُمَّ فِيهِ مَا تَوَعَّرَ، وَ يَسِّرْ مِنْهُ مَا تَعَسَّرَ، وَ اكْفِنِي فِيهِ الْمُهِمَّ، وَ ادْفَعْ بِهِ عَنِّي كُلَّ مُلِمٍّ، وَ اجْعَلْ يَا رَبِّ عَوَاقِبَهُ غُنْماً، وَ مَخُوفَهُ سِلْماً، وَ بُعْدَهُ قُرْباً، وَ جَدْبَهُ خِصْباً. | |||
وَ أَرْسِلِ اللَّهُمَّ إِجَابَتِي، وَ أَنْجِحْ طَلِبَتِي، وَ اقْضِ حَاجَتِي، وَ اقْطَعْ عَنِّي عَوَائِقَهَا، وَ امْنَعْ عَنِّي بَوَائِقَهَا، وَ أَعْطِنِي اللَّهُمَّ لِوَاءَ الظَّفَرِ وَ الْخِيَرَةِ فِيمَا اسْتَخَرْتُكَ، وَ وُفُورِ الْمَغْنَمِ فِيمَا دَعَوْتُكَ، وَ عَوَائِدِ الْإِفْضَالِ فِيمَا رَجَوْتُكَ، وَ اقْرِنْهُ اللَّهُمَّ بِالنَّجَاحِ وَ خُصَّهُ بِالصَّلَاحِ، وَ أَرِنِي أَسْبَابَ الْخِيَرَةِ فِيهِ وَاضِحَةً، وَ أَعْلَامَ غُنْمِهَا لَائِحَةً، وَ اشْدُدْ خُنَاقَ تَعَسُّرِهَا وَ انْعَشْ صَرِيعَ تَيَسُّرِهَا. | |||
وَ بَيِّنِ اللَّهُمَّ مُلْتَبَسَهَا وَ أَطْلِقْ مُحْتَبَسَهَا، وَ مَكِّنْ أُسَّهَا حَتَّى تَكُونَ خِيَرَةً مُقْبِلَةً بِالْغُنْمِ مُزِيلَةً لِلْغُرْمِ، عَاجِلَةً لِلنَّفْعِ، بَاقِيَةَ الصُّنْعِ، إِنَّكَ مَلِيءٌ بِالْمَزِيدِ، مُبْتَدِئٌ بِالْجُودِ}}؛ به نام خدای بخشایشگر [[مهربان]]. بارخدایا، در آنچه از تو طلب خیر کردم، خیری برای من خواستی (گزیدی) که به وسیله آن خواستههای والا به دست میآید، موهبتها و [[دهش]] را فراوان میکند، و به سوی بهترین فرجامها پیش میفرستد و از مصیبتهای مخوف و هولناک ایمن میگرداند. | |||
بار خدایا، در چیزی که [[رأی]] من بر آن تعلق گرفته و [[خرد]] من به سوی آن روانم ساخته، از تو طلب خیر میکنم، پس خداوندا، آنچه از آن ناهموار است هموار گردان، و سختیهای آن را آسان نما، و مهم آن را که از من برنیاید خود کفایت فرما، و هر [[مصیبت]] و [[بلا]] را از من دور ساز و -بار الها- فرجام آن را [[سود]] بخش، [[بیم]] آن را به [[ایمنی]]، دوری آن را نزدیک و بیحاصلی آن را به باروری مبدل فرما. | |||
بار خدایا، سؤال مرا [[اجابت]] فرما، و درخواست مرا به ثمر برسان نیازم را برآورده گردان، و موانع آنها را از سر راه من برگیر و بدبختیهای آن را از من دور ساز. بار خداوندا، [[پرچم]] فیروزی را به دستم ده، و در آنچه از تو [[طلب]] خیر کردم، خیرم عطا کن، و در آنچه به درگاه تو [[دعا]] کردم، فراوانی عطایم نما، و آنچه در رسیدن آن به تو [[امید]] بستهام [[مرحمت]] فرما و -بار خداوندا- آنها را با [[پیروزی]] [[قرین]] گردان، و با صلاح و [[نیکی]] ویژهاش نما، و اسباب خیر را در آنها به روشنی به من بنمایان، و نشانههای بهرهمندی را در آنها آشکار گردان، و [[ستیز]] و [[خشم]] سختیهای آن را در بند کش و آسانی از پای درآمده آن را سرزندگی ببخش. | |||
بار خداوندا، موارد تردیدآمیز و آمیخته به سردرگمی آن را روشن، و آن دسته از نعمتهای دربند شده را [[آزاد]] نما، و بنیان آن را [[استواری]] و [[استحکام]] بخش تا خیری باشد که با [[غنیمت]] و [[سودمندی]] روی آورد و بدهیها را بزداید، آنسان که سودش زودهنگام و وجودش [[پایدار]] باشد که تو با افزوندهی بندگانت را از [[نعمتها]] سرشار میکنی و در [[بخشش]] آغازگری.<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۱۱ (کتاب)|پیشوایان هدایت]]، ج۱۱، ص ۳۰۶.</ref> | |||
===[[نیایش]] برای طلب درگذشتن از [[لغزشها]]=== | |||
{{متن حدیث|بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ، اللَّهُمَّ إِنَّ الرَّجَاءَ لِسَعَةِ رَحْمَتِكَ أَنْطَقَنِي بِاسْتِقَالَتِكَ وَ الْأَمَلَ لِأَنَاتِكَ، وَ رِفْقِكَ شَجَّعَنِي عَلَى طَلَبِ أَمَانِكَ وَ عَفْوِكَ، وَ لِي يَا رَبِّ ذُنُوبٌ قَدْ وَاجَهَتْهَا أَوْجُهُ الِانْتِقَامِ، وَ خَطَايَا قَدْ لَاحَظَتْهَا أَعْيُنُ الِاصْطِلَامِ، وَ اسْتَوْجَبْتُ بِهَا عَلَى عَدْلِكَ أَلِيمَ الْعَذَابِ، وَ اسْتَحْقَقْتُ بِاجْتِرَاحِهَا مُبِيرَ الْعِقَابِ، وَ خِفْتُ تَعْوِيقَهَا لِإِجَابَتِي، وَ رَدَّهَا إِيَّايَ عَنْ قَضَاءِ حَاجَتِي، بِإِبْطَالِهَا لِطَلِبَتِي، وَ قَطْعِهَا لِأَسْبَابِ رَغْبَتِي، مِنْ أَجْلِ مَا قَدِ انْقَضَّ ظَهْرِي مِنْ ثِقْلِهَا، وَ بَهَظَنِي مِنَ الِاسْتِقْلَالِ بِحَمْلِهَا، ثُمَّ تَرَاجَعْتُ رَبِّ إِلَى حِلْمِكَ عَنِ الْخَاطِئِينَ، وَ عَفْوِكَ عَنِ الْمُذْنِبِينَ، وَ رَحْمَتِكَ لِلْعَاصِينَ، فَأَقْبَلْتُ بِثِقَتِي مُتَوَكِّلًا عَلَيْكَ، طَارِحاً نَفْسِي بَيْنَ يَدَيْكَ، شَاكِياً بَثِّي إِلَيْكَ، سَائِلًا مَا لَا أَسْتَوْجِبُهُ مِنْ تَفْرِيجِ الْهَمِّ، وَ لَا أَسْتَحِقُّهُ مِنْ تَنْفِيسِ الْغَمِّ، مُسْتَقِيلًا لَكَ إِيَّايَ، وَاثِقاً مَوْلَايَ بِكَ. | |||
اللَّهُمَّ فَامْنُنْ عَلَيَّ بِالْفَرَجِ، وَ تَطَوَّلْ بِسُهُولَةِ الْمَخْرَجِ، وَ ادْلُلْنِي بِرَأْفَتِكَ عَلَى سَمْتِ الْمَنْهَجِ، وَ أَزْلِقْنِي بِقُدْرَتِكَ عَنِ الطَّرِيقِ الْأَعْوَجِ، وَ خَلِّصْنِي مِنْ سِجْنِ الْكَرْبِ بِإِقَالَتِكَ، وَ أَطْلِقْ أَسْرِي بِرَحْمَتِكَ، وَ طُلْ عَلَيَّ بِرِضْوَانِكَ، وَ جُدْ عَلَيَّ بِإِحْسَانِكَ، وَ أَقِلْنِي عَثْرَتِي، وَ فَرِّجْ كُرْبَتِي، وَ ارْحَمْ عَبْرَتِي، وَ لَا تَحْجُبْ دَعْوَتِي، وَ اشْدُدْ بِالْإِقَالَةِ أَزْرِي، وَ قَوِّ بِهَا ظَهْرِي، وَ أَصْلِحْ بِهَا أَمْرِي، وَ أَطِلْ بِهَا عُمُرِي، وَ ارْحَمْنِي يَوْمَ حَشْرِي، وَ وَقْتَ نَشْرِي، إِنَّكَ جَوَادٌ كَرِيمٌ، غَفُورٌ رَحِيمٌ}}؛ | |||
به [[نام خداوند]] بخشایشگر [[مهربان]]. بار خداوندا، [[امید به رحمت]] گستردهات و آرزوی بهرهمندی از بردباریات زبان مرا به خواستن گذشت از تو گویا ساخت، و بردباریات مرا به [[طلب]] [[امان]] و گذشتت [[تشویق]] و [[ترغیب]] کرد. | |||
بار پروردگارا، گناهانی دارم که انواع [[انتقام]] پیش رو دارد، و لغزشهایی از من سرزده است که از دیدگان بنیانسوز پنهان نمانده است و هم از این جهت و براساس [[داوری]] عادلانهات سزاوار [[عذاب]] دردناک هستم، و به دلیل ارتکاب چنین [[گناهان]] و لغزشهایی مستحق [[کیفر]] نابودکننده میباشم. هم با بودن این گناهان که سنگینی آن کمرم را شکسته و مرا از کشیدن بار آنها خسته کرده، [[ترس]] آن دارم که [[اجابت]] دعای من به تأخیر افتد، و مانع برآورده شدن حاجتم گردد، و خواستههایم را [[باطل]] (بیاثر) گرداند و رشته رسیدنم به خواهشهایم را بگسلد، اما هنگامی که به بردباریات در مورد [[خطاکاران]]، و گذشتت از [[گناهکاران]]، و رحمتت نسبت به [[عصیانگران]] نگریستم، با [[اعتماد]] و [[وثوق]] بر تو [[توکل]] کرده به سویت آمدم، و خویش را در درگاه تو افکندم (قرار دادم)، و از اندوهم به تو [[شکایت]] آوردم، و برطرف شدن اندوهی که مستحق آن نیستم و [[گشایش]] غصهای که نه سزاوار آنم از تو میخواهم و هم به درگاه تو درخواست گذشت میکنم و از تو درخواست گذشت دارم و به تو -ای سرورم- [[اعتماد]] و [[وثوق]] دارم. | |||
بارخداوندا، با [[گشایش]] بر من [[منت]] گذار، و با آسان گرداندن راه [[نجات]]، بر من [[تفضل]] فرما، و با مهربانیات به راه راست هدایتم نما، و با [[قدرت]] خود از پیمودن راه کج بازم دار، و با گذشتت از [[زندان]] [[اندوه]] رهاییام بخش، و به رحمتت مرا از بند اسارتم وارهان، و با [[رضایت]] خویش بر من تنعّم کن، و با احسانت مرا از وجودت بهرهمند ساز، و از لغزشهایم درگذر، و گرفتاریام را برطرف فرما، و بر [[اشک]] [[ندامت]] من [[ترحم]] نما، و دعایم را ناشنیده مگیر، و با توبهپذیریات پشتم را [[استوار]] و محکم ساز، و کارم را به سامان آر، و عمرم را دراز گردان و آنگاه که در قیامت مرا زنده کنی، بر من ترحم کن که تو [[بخشنده]] با [[کرامت]] و [[آمرزنده]] و [[مهربان]] هستی.<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۱۱ (کتاب)|پیشوایان هدایت]]، ج۱۱، ص ۳۰۸.</ref> | |||
===[[نیایش]] به هنگام [[سفر]]=== | |||
{{متن حدیث|بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ، اللَّهُمَّ إِنِّي أُرِيدُ سَفَراً فَخِرْ لِي فِيهِ، وَ أَوْضِحْ لِي فِيهِ سَبِيلَ الرَّأْيِ، وَ فَهِّمْنِيهِ، وَ افْتَحْ عَزْمِي بِالاسْتِقَامَةِ، وَ اشْمُلْنِي فِي سَفَرِي بِالسَّلَامَةِ، وَ أَفِدْنِي جَزِيلَ الْحَظِّ وَ الْكَرَامَةِ، وَ اكْلَأْنِي بِحُسْنِ الْحِفْظِ وَ الْحِرَاسَةِ، وَ جَنِّبْنِي اللَّهُمَّ وَعْثَاءَ الْأَسْفَارِ، وَ سَهِّلْ لِي حُزُونَةَ الْأَوْعَارِ، وَ اطْوِ لِي بِسَاطَ الْمَرَاحِلِ، وَ قَرِّبْ مِنِّي بُعْدَ نَأْيِ الْمَنَاهِلِ، وَ بَاعِدْنِي فِي الْمَسِيرِ بَيْنَ خُطَى الرَّوَاحِلِ، حَتَّى تُقَرِّبَ نِيَاطَ الْبَعِيدِ، وَ تُسَهِّلَ وُعُورَ الشَّدِيدِ. | |||
وَ لَقِّنِي اللَّهُمَّ فِي سَفَرِي نُجْحَ طَائِرِ الْوَاقِيَةِ، وَ هَبْنِي فِيهِ غُنْمَ الْعَافِيَةِ، وَ خَفِيرَ الِاسْتِقْلَالِ، وَ دَلِيلَ مُجَاوَزَةِ الْأَهْوَالِ، وَ بَاعِثَ وُفُورِ الْكِفَايَةِ، وَ سَانِحَ خَفِيرِ الْوَلَايَةِ، وَ اجْعَلْهُ اللَّهُمَّ سَبَبَ عَظِيمِ السِّلْمِ حَاصِلَ الْغُنْمِ. | |||
وَ اجْعَلِ اللَّيْلَ عَلَيَّ سِتْراً مِنَ الْآفَاتِ، وَ النَّهَارَ مَانِعاً مِنَ الْهَلَكَاتِ، وَ اقْطَعْ عَنِّي قِطَعَ لُصُوصِهِ بِقُدْرَتِكَ، وَ احْرُسْنِي مِنْ وُحُوشِهِ بِقُوَّتِكَ، حَتَّى تَكُونَ السَّلَامَةُ فِيهِ مُصَاحِبَتِي، وَ الْعَافِيَةُ مُقَارِبَتِي، وَ الْيُمْنُ سَائِقِي، وَ الْيُسْرُ مُعَانِقِي، وَ الْعُسْرُ مُفَارِقِي، وَ الْفَوْزُ مُوَافِقِي، وَ الْأَمْنُ مُرَافِقِي، إِنَّكَ ذُو الطَّوْلِ وَ الْمَنِّ، وَ الْقُوَّةِ وَ الْحَوْلِ، وَ أَنْتَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ، وَ بِعِبَادِكَ بَصِيرٌ خَبِيرٌ}}؛ | |||
به نام خدای بخشایشگر [[مهربان]]. بار خداوندا، آهنگ [[سفر]] دارم، پس در این سفر برای من خیر مقرر فرما، و راه درست را برای من آشکار و مرا با آن آشنا ساز، و [[عزم]] سفر مرا با [[استقامت]] بگشا، و در سفرم [[سلامت]] را همراه من فرما، و از بهره و [[کرامت]] فراوانت بر من ارزانی دار، و در [[نگهبانی]] و [[حفاظت]] نیکویت حفظم نما، و -بارخداوندا- از [[سختیها]] و ناهنجاریهای سفر دورم دار، و [[سختی]] و ناهمواری [[دشتها]] را بر من آسان گردان، و راه طولانی را برای من درنورد، و دوری آبشخور را برای من نزدیک نما، و گامهای مرکبها را بلند کن تا مقصد دور را نزدیک و ناهنجاریهای سخت سفر را آسان فرمایی. بار خداوندا، خجستگی سفرم را به من [[الهام]] فرما، و در آن از [[عافیت]] و سلامت بهرهمندم نما و ایمنیام ده، و راه گذشتن از هراسها به من بنمایان، و وسایل [[بینیازی]] کامل بر من ارزانی دار و [[فرخنده]] طایر [[نگهبان]] به من عطا فرما. | |||
بارخداوندا، این سفر را وسیله سلامت سترگ و سودمند قرار ده، و شب را برای من پوششی از آفتها، و [[روز]] را مانعی از [[هلاکتها]] گردان، و گزند راهزنان را به [[قدرت]] خود از من بازدار، و با توان خود از ددگان مرا [[محافظت]] فرما تا اینکه در این سفر، سلامت، مرا [[همراهی]] کند، و [[تندرستی]] و عافیت، در کنارم باشد، و [[سعادت]] و خجستگی مرا به پیش برد، و سختیها از من دوری جویند، و [[پیروزی]] با من باشد و [[امنیت]] و [[امان]] [[قرین]] من گردد که تو صاحب [[لطف]] و حول و قوت هستی و تو بر هرچیز توانا و از حال بندگانت [[آگاه]] و [[بینایی]].<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۱۱ (کتاب)|پیشوایان هدایت]]، ج۱۱، ص ۳۱۰.</ref> | |||
===[[نیایش]] در [[طلب]] روزی=== | |||
{{متن حدیث|بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ، اللَّهُمَّ أَرْسِلْ عَلَيَّ سِجَالَ رِزْقِكَ مِدْرَاراً، وَ أَمْطِرْ عَلَيَّ سَحَائِبَ إِفْضَالِكَ غِزَاراً، وَ أَدِمْ غَيْثَ نَيْلِكَ إِلَيَّ سِجَالًا، وَ أَسْبِلْ مَزِيدَ نِعَمِكَ عَلَى خَلَّتِي إِسْبَالًا، وَ أَفْقِرْنِي بِجُودِكَ إِلَيْكَ، وَ أَغْنِنِي عَمَّنْ يَطْلُبُ مَا لَدَيْكَ، وَ دَاوِ دَاءَ فَقْرِي بِدَوَاءِ فَضْلِكَ، وَ انْعَشْ صَرْعَةَ عَيْلَتِي بِطَوْلِكَ، وَ تَصَدَّقْ عَلَى إِقْلَالِي بِكَثْرَةِ عَطَائِكَ، وَ عَلَى اخْتِلَاليِ بِكَرِيمِ حِبَائِكَ، وَ سَهِّلْ رَبِّ سَبِيلَ الرِّزْقِ إِلَيَّ، وَ ثَبِّتْ قَوَاعِدَهُ لَدَيَّ، وَ بَجِّسْ لِي عُيُونَ سَعَتِهِ بِرَحْمَتِكَ، وَ فَجِّرْ أَنْهَارَ رَغَدِ الْعَيْشِ قِبَلِي بِرَأْفَتِكَ، وَ أَجْدِبْ أَرْضَ فَقْرِي، وَ أَخْصِبْ جَدْبَ ضُرِّي، وَ اصْرِفْ عَنِّي فِي الرِّزْقِ الْعَوَائِقَ، وَ اقْطَعْ عَنِّي مِنَ الضِّيقِ الْعَلَائِقَ، وَ ارْمِنِي مِنْ سَهْمِ الرِّزْقِ اللَّهُمَّ بِأَخْصَبِ سِهَامِهِ، وَ أَحْيِنِي مِنْ رَغَدِ الْعَيْشِ بِأَكْثَرِ دَوَامِهِ، وَ اكْسُنِي اللَّهُمَّ سَرَابِيلَ السَّعَةِ، وَ جَلَابِيبَ الدَّعَةِ فَإِنِّي يَا رَبِّ مُنْتَظِرٌ لِإِنْعَامِكَ بِحَذْفِ الْمَضِيقِ، وَ لِتَطَوُّلِكَ التَّعْوِيقِ، وَ لِتَفَضُّلِكَ بِإِزَالَةِ التَّقْتِيرِ، وَ لِوُصُولِ حَبْلِي بِكَرَمِكَ بِالتَّيْسِيرِ. | |||
وَ أَمْطِرِ اللَّهُمَّ عَلَيَّ سَمَاءَ رِزْقِكَ بِسِجَالِ الدِّيَمِ، وَ أَغْنِنِي بِعَوَائِدِ النِّعَمِ، وَ ارْمِ مَقَاتِلَ الْإِقْتَارِ مِنِّي، وَ احْمِلْ كَشْفَ الضُّرِّ عَنِّي عَلَى مَطَايَا الْإِعْجَالِ، وَ اضْرِبْ عَنِّي الضِّيقَ بِسَيْفِ الِاسْتِيصَالِ، وَ أَتْحِفْنِي رَبِّ مِنْكَ بِسَعَةِ الْإِفْضَالِ، وَ امْدُدْنِي بِنُمُوِّ الْأَمْوَالِ، وَ احْرُسْنِي مِنْ ضِيقِ الْإِقْلَالِ، وَ اقْبِضْ عَنِّي سُوءَ الْجَدْبِ، وَ ابْسُطْ لِي بِسَاطَ الْخِصْبِ، وَ اسْقِنِي مِنْ مَاءِ رِزْقِكَ غَدَقاً، وَ انْهَجْ لِي عَمِيمَ بَذْلِكَ طُرُقاً، وَ فَاجِئْنِي بِالثَّرْوَةِ وَ الْمَالِ، وَ انْعَشْنِي بِهِ مِنَ الْإِقْلَالِ، وَ صَبِّحْنِي بِالاسْتِظْهَارِ، وَ مَسَّنِي بِالتَّمَكُّنِ مِنَ الْيَسَارِ، إِنَّكَ ذُو الطَّوْلِ الْعَظِيمِ، وَ الْفَضْلِ الْعَمِيمِ، وَ الْمَنِّ الْجَسِيمِ، وَ أَنْتَ الْجَوَادُ الْكَرِيمُ}}؛ به نام خدای بخشایشگر [[مهربان]]. بار خداوندا، روزی فراوانت را پیدرپی بر من فرو فرست، و ابرهای نعمتت را پربار بر من بباران، و [[باران]] عطایت را بر من فراوان و پردوام گردان، و [[نعمت]] افزون خود را بر [[کاستی]] و ناداریام روان گردان، و با [[جود]] و بخششت، مرا نیازمند خود ساز، و از جویندگان داشتههایت بینیازم نما، و [[درد]] مستمندیام را با فضل خود [[درمان]] کن، و با [[قدرت]] خویش ناتوانیام را در کشیدن بار گران عایلهمندیام [[توانایی]] بخش، و با فراوانی عطایت و دهشهای کریمانهات بر نداریام [[تصدق]] فرما. | |||
و -پروردگارا- راه رسیدن روزی به سوی مرا هموار کن، و پایههای آن را [[استوار]] نما، و چشمههای رحمتت را برای من به جوشش درآر، و با مهربانیات جویبارهای [[زندگی]] خوش و توأم با [[آسایش]] را برای من روان گردان، و [[زمین]] بینواییام را خشک و [[خشکسالی]] سختیهایم را به باروری و پرحاصلی مبدل فرما، و موانع رسیدن روزیام را از میان برگیر و تنگناهایی که در [[انتظار]] من است از من بازگیر. | |||
خداوندا، پربارترین تیرهای روزی را به سوی من روانه نما، و زندگیام را با آسایش پردوام همراه ساز، و -بار خداوندا- تنپوش [[گشایش]] و آسایش بر [[اندام]] من بپوشان که -خداوندا- در انتظارم تا تنگناها به وسیله انعام تو، و تأخیرها به قدرت تو و تهیدستیام به فضلت برطرف شود و به کرمت آسایش و آسانی را دریابم. | |||
بار خداوندا، [[باران]] پردوام از [[آسمان]] روزیات بر من فروریز، و با نعمتهای در رسیدهات مرا [[بینیاز]] گردان، و تنگدستیام را آماج تیر نابودی قرار ده، و [[گرفتاریها]] و سختیهای مرا زود برطرف فرما، و با [[شمشیر]] از بن برکننده، تنگناها را از زندگی من ریشهکن نما، و -پروردگارا- دهشهای گستردهات را به من ارمغان ده، و با [[رشد]] و فزونی یافتن [[اموال]]، مرا مدد کن، و مرا از گزند تنگناهای [[کاستی]] [[حفظ]] فرما. | |||
بار خداوندا، [[بدی]] نداری را از من بازگیر و زیرانداز پرحاصلی و فراوانی را برای من بگستران، و از آب روزیات، گوارایم بنوشان، و راههای آنها را برای من بنمایان، و [[ثروت]] و [[مال]] غیر منتظرهای برای من مقدر فرما و به وسیله آن مرا از کاستی [[رهایی]] ده و توان بخش، و با [[حمایت]] خویش [[روز]] مرا آغاز کن و به وسیله [[گشایش]] و وسعت مرا [[توانایی]] عطا فرما که تو صاحب [[قدرت]] سترگ و فضل فراگیر و نعمتهای بزرگ هستی و [[بخشنده]] کریمی.<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۱۱ (کتاب)|پیشوایان هدایت]]، ج۱۱، ص ۳۱۱.</ref> | |||
===[[نیایش]] در [[پناه بردن به خدا]]=== | |||
{{متن حدیث|بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ مُلِمَّاتِ نَوَازِلِ الْبَلَاءِ، وَ أَهْوَالِ عَظَائِمِ الضَّرَّاءِ، فَأَعِذْنِي رَبِّ مِنْ صَرْعَةِ الْبَأْسَاءِ، وَ احْجُبْنِي مِنْ سَطَوَاتِ الْبَلَاءِ، وَ نَجِّنِي مِنْ مُفَاجَاةِ النِّقَمِ وَ أَجِرْنِي مِنْ زَوَالِ النِّعَمِ وَ مِنْ زَلَلِ الْقَدَمِ، وَ اجْعَلْنِي اللَّهُمَّ فِي حِيَاطَةِ عِزِّكَ، وَ حِفَاظِ حِرْزِكَ مِنْ مُبَاغَتَةِ الدَّوَائِرِ، وَ مُعَاجَلَةِ الْبَوَادِرِ. | |||
اللَّهُمَّ رَبِّ، وَ أَرْضُ الْبَلَاءِ فَاخْسِفْهَا، وَ عَرْصَةُ الْمِحَنِ فَارْجُفْهَا، وَ شَمْسُ النَّوَائِبِ فَاكْسِفْهَا، وَ جِبَالُ السَّوْءِ فَانْسِفْهَا، وَ كَرْبُ الدَّهْرِ فَاكْشِفْهَا، وَ عَوَائِقُ الْأُمُورِ فَاصْرِفْهَا، وَ أَوْرِدْنِي حِيَاضَ السَّلَامَةِ، وَ احْمِلْنِي عَلَى مَطَايَا الْكَرَامَةِ، وَ اصْحَبْنِي بِإِقَالَةِ الْعَثْرَةِ، وَ اشْمَلْنِي بِسَتْرِ الْعَوْرَةِ. | |||
وَ جُدْ عَلَيَّ يَا رَبِّ بِآلَائِكَ، وَ كَشْفِ بَلَائِكَ، وَ دَفْعِ ضَرَّائِكَ، وَ ادْفَعْ عَنِّي كَلَاكِلَ عَذَابِكَ، وَ اصْرِفْ عَنِّي أَلِيمَ عِقَابِكَ، وَ أَعِذْنِي مِنْ بَوَائِقِ الدُّهُورِ، وَ أَنْقِذْنِي مِنْ سُوءِ عَوَاقِبِ الْأُمُورِ، وَ احْرُسْنِي مِنْ جَمِيعِ الْمَحْذُورِ. | |||
وَ اصْدَعْ صَفَاءَ الْبَلَاءِ عَنْ أَمْرِي، وَ اشْلُلْ يَدَهُ عَنِّي مَدَى عُمُرِي، إِنَّكَ الرَّبُّ الْمَجِيدُ، الْمُبْدِئُ الْمُعِيدُ، الْفَعَّالُ لِمَا تُرِيدُ}}؛ به نام خدای بخشایشگر [[مهربان]]. بار خدایا، از بلاهای مصیبتبار و هول سختیهای بزرگ به تو پناه میبرم، پس -پروردگارا- مرا از پای در افتادن به وسیله [[بیچارگی]] و [[بینوایی]] در پناه گیر، و از چیرگ [[بلا]] محفوظم دار، و از [[خشم]] ناگهان در رسیده نجاتم ده، و از زوال [[نعمتها]] و [[لغزش]] قدم پناهم ده و -بار خدایا- از بلاهای ناگهانی مرا در حصار عزتت و حفاظ حمایتت قرار ده. | |||
بار خدایا، پروردگارا، [[سرزمین]] بلا خیز را در زمین فرو بر، و عرصه محنتها و اندوهها را بلرزان، و [[خورشید]] [[مصیبتها]] را دچار [[کسوف]] ([[خاموشی]]) کن، و کوههای [[بدی]] را در هم کوب، و [[پریشانی]] [[روزگار]] را برطرف نما، و موانع پیشرفت امور را بزدا، و مرا بر [[حوض]] (آبشخور)های [[سلامت]] وارد گردان، و بر مرکبهای [[کرامت]] سوار نما، و گذشت از [[لغزشها]] را بر من ارزانی دار و بدیهایم را بپوشان. | |||
بار پروردگارا، نعمتهایت را بر من ارزانی دار، و بلایت را از من برگیر، و فشار طاقتسوز عذابت را از من دور کن، و [[کیفر]] سختت را از من بازگیر، و از بدبختیهای [[روزگار]] در پناهم گیر، و از [[بدفرجامی]] نجاتم ده و از تمام [[خطرها]] مرا [[محافظت]] فرما. | |||
بار خدایا، [[بلا]] را از امور من برگیر، و دست تطاول آن را در تمام عمرم از من کوتاه فرما که تو [[پروردگار]] [[ستوده]]، آغازگر و بازگردانندهای و آنچه خواهی همان کنی.<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۱۱ (کتاب)|پیشوایان هدایت]]، ج۱۱، ص ۳۱۳.</ref> | |||
===[[نیایش]] در [[طلب]] توبه=== | |||
{{متن حدیث|بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ، اللَّهُمَّ إِنِّي قَصَدْتُ إِلَيْكَ بِإِخْلَاصِ تَوْبَةٍ نَصُوحٍ، وَ تَثْبِيتِ عَقْدٍ صَحِيحٍ، وَ دُعَاءِ قَلْبٍ قَرِيحٍ وَ إِعْلَانِ قَوْلٍ صَرِيحٍ. اللَّهُمَّ فَتَقَبَّلْ مِنِّي مُخْلَصَ التَّوْبَةِ، وَ إِقْبَالَ سَرِيعِ الْأَوْبَةِ، وَ مَصَارِعَ تَخَشُّعِ الْحَوْبَةِ. وَ قَابِلْ رَبِّ تَوْبَتِي بِجَزِيلِ الثَّوَابِ، وَ كَرِيمِ الْمَآبِ، وَ حَطِّ الْعِقَابِ، وَ صَرْفِ الْعَذَابِ، وَ غُنْمِ الْإِيَابِ، وَ سِتْرِ الْحِجَابِ. وَ امْحُ اللَّهُمَّ مَا ثَبَتَ مِنْ ذُنُوبِي، وَ اغْسِلْ بِقَبُولِهَا جَمِيعَ عُيُوبِي، وَ اجْعَلْهَا جَالِيَةً لِقَلْبِي، شَاخِصَةً لِبَصِيرَةِ لُبِّي، غَاسِلَةً لِدَرَنِي، مُطَهِّرَةً لِنَجَاسَةِ بَدَنِي، مُصَحِّحَةً فِيهَا ضَمِيرِي، عَاجِلَةً إِلَى الْوَفَاءِ بِهَا بَصِيرَتِي. | |||
وَ اقْبَلْ يَا رَبِّ تَوْبَتِي، فَإِنَّهَا تَصْدُرُ مِنْ إِخْلَاصِ نِيَّتِي، وَ مَحْضٍ مِنْ تَصْحِيحِ بَصِيرَتِي، وَ احْتِفَالٍ فِي طَوِيَّتِي وَ اجْتِهَادٍ فِي نَقَاءِ سَرِيرَتِي، وَ تَثْبِيتٍ لِإِنَابَتِي، مُسَارِعَةً إِلَى أَمْرِكَ بِطَاعَتِي. | |||
وَ اجْلُ اللَّهُمَّ بِالتَّوْبَةِ عَنِّي ظُلْمَةَ الْإِصْرَارِ، وَ امْحُ بِهَا مَا قَدَّمْتُهُ مِنَ الْأَوْزَارِ، وَ اكْسُنِي لِبَاسَ التَّقْوَى، وَ جَلَابِيبَ الْهُدَى، فَقَدْ خَلَعْتُ رِبْقَ الْمَعَاصِي عَنْ جِلْدِي، وَ نَزَعْتُ سِرْبَالَ الذُّنُوبِ عَنْ جَسَدِي، مُسْتَمْسِكاً رَبِّ بِقُدْرَتِكَ، مُسْتَعِيناً عَلَى نَفْسِي بِعِزَّتِكَ، مُسْتَوْدِعاً تَوْبَتِي مِنَ النَّكْثِ بِخَفْرَتِكَ، مُعْتَصِماً مِنَ الْخِذْلَانِ بِعِصْمَتِكَ مُقَارِناً بِهِ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِكَ}}؛ به [[نام خداوند]] بخشایشگر [[مهربان]]. بار خداوندا، با [[توبه نصوح]] [[خالص]]، و عزمی [[استوار]] و از سر [[اعتقاد]]، و دعایی از [[دل]] خونچکان و با سخن و بیانی صریح، آهنگ تو کردهام. بار خدایا، [[توبه]] [[خالص]]، و بازگشتن زودهنگام و عذر از پای افتادنم را در برابر [[گناه]] از من بپذیر، و توبه مرا با [[پاداش]] فراوانت، بازگشت گاه گرامی، فرو ریختن [[کیفر]]، دور کردن [[عذاب]] و بهره و [[غنیمت]] بازگشتن و [[پوشش]] [[حجاب]] ستاریات پاداش ده. | |||
بار خدایا، آنچه از [[گناهان]] من ثبت شده است، [[پاک]] فرما، و با پذیرش زدودن آن، تمام عیبهای مرا بشوی، و توبه از آن را مایه جلا و صفای دل من قرار ده، و هم به وسیله آن [[بصیرت]] خودم را تیز نما، و آن را شوینده چرک معنوی من و پاککننده [[آلودگی]] اندامم گردان، و وجدانم را به وسیله آن تصحیح فرما (در مسیر درست قرار ده)، آنسان که بصیرتم را به [[وفا]] ی به [[پیمان]] تو شتابان کند. | |||
بار خداوندا، توبهام را بپذیر که از [[نیت خالص]] من، و از عمق بصیرت راهیافته من، و از [[عنایت]] [[و]] توجه [[اندیشه]] و تلاش من در پاک گرداندن نهانم، و تثبیت توبه و شتافتن به سوی [[فرمان]] تو که با [[فرمانبرداری]] از تو محقق میشود برآمده است. | |||
بار خداوندا، با پذیرش توبه ام [[تاریکی]] [[اصرار بر گناه]] و لغزش را از من برطرف فرما، و به وسیله آن، کولهبارهای گناه که پیشتر فراهم آوردهام پاک گردان، و [[جامه]] [[پرهیزگاری]] و [[هدایت]] بر اندامم بپوشان که به [[یقین]]، خویش را از کمند [[معاصی]] رهانیدهام، و تنپوش گناهان را از تن برگرفتهام و -بار خدایا- در این راه به تو [[تمسک]] جسته، به وسیله [[عزت]] و استواریات بر نفس خویش [[یاری]] میخواهم و توبهام را از شکستن به ساحتت سپردهام و از [[خوار]] شدن به پناهگاه امن تو پناه بردهام خود را [[قرین]] این پناه قرار دادهام که [[قدرت]] و توانی جز به وسیله تو و اتکای بر [[قدرت]] تو نباشد.<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۱۱ (کتاب)|پیشوایان هدایت]]، ج۱۱، ص ۳۱۴.</ref> | |||
===[[نیایش]] در [[طلب]] حج=== | |||
{{متن حدیث|بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ، اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي الْحَجَّ الَّذِي افْتَرَضْتَهُ عَلَى مَنِ اسْتَطَاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا، وَ اجْعَلْ لِي فِيهِ هَادِياً وَ إِلَيْهِ دَلِيلًا، وَ قَرِّبْ لِي بُعْدَ الْمَسَالِكِ. وَ أَعِنِّي عَلَى تَأْدِيَةِ الْمَنَاسِكِ، وَ حَرِّمْ بِإِحْرَامِي عَلَى النَّارِ جَسَدِي، وَ زِدْ لِلسَّفَرِ قُوَّتِي وَ جَلْدِي، وَ ارْزُقْنِي رَبِّ الْوُقُوفَ بَيْنَ يَدَيْكَ، وَ الْإِفَاضَةَ إِلَيْكَ، وَ أَظْفِرْنِي بِالنُّجْحِ بِوَافِرِ الرِّبْحِ. | |||
وَ أَصْدِرْنِي رَبِّ مِنْ مَوْقِفِ الْحَجِّ الْأَكْبَرِ إِلَى مُزْدَلِفَةِ الْمَشْعَرِ، وَ اجْعَلْهَا زُلْفَةً إِلَى رَحْمَتِكَ، وَ طَرِيقاً إِلَى جَنَّتِكَ، وَ قِفْنِي مَوْقِفَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ، وَ مَقَامَ وُقُوفِ الْإِحْرَامِ، وَ أَهِّلْنِي لِتَأْدِيَةِ الْمَنَاسِكِ، وَ نَحْرِ الْهَدْيِ التَّوَامِكِ بِدَمٍ يَثُجُّ، وَ أَوْدَاجٍ تَمُجُّ، وَ إِرَاقَةِ الدِّمَاءِ الْمَسْفُوحَةِ، وَ الْهَدَايَا الْمَذْبُوحَةِ، وَ فَرْيِ أَوْدَاجِهَا عَلَى مَا أَمَرْتَ، وَ التَّنَفُّلِ بِهَا كَمَا وَسِمْتَ. | |||
وَ أَحْضِرْنِي اللَّهُمَّ صَلَاةَ الْعِيدِ، رَاجِياً لِلْوَعْدِ، خَائِفاً مِنَ الْوَعِيدِ، حَالِقاً شَعْرَ رَأْسِي وَ مُقَصِّراً، وَ مُجْتَهِداً فِي طَاعَتِكَ، مُشَمِّراً، رَامِياً لِلْجِمَارِ، بِسَبْعٍ بَعْدَ سَبْعٍ مِنَ الْأَحْجَارِ، وَ أَدْخِلْنِي اللَّهُمَّ عَرْصَةَ بَيْتِكَ وَ عَقْوَتَكَ وَ أَوْلِجْنِي مَحَلَّ أَمْنِكَ وَ كَعْبَتِكَ، وَ مُشَاكِيكَ وَ سُؤَّالِكَ وَ وَفْدَكَ وَ مَحَاوِيجَكَ، وَ جُدْ عَلَيَّ اللَّهُمَّ بِوَافِرِ الْأَجْرِ مِنَ الِانْكِفَاءِ وَ النَّفْرِ، وَ اخْتِمِ اللَّهُمَّ مَنَاسِكَ حَجِّي، وَ انْقِضَاءِ عَجِّي بِقَبُولٍ مِنْكَ لِي، وَ رَأْفَةٍ مِنْكَ بِي يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ}}؛ به نام خدای بخشایشگر [[مهربان]]. بار خداوندا، حجی را که بر توانمندان و آنان که بتوانند بدان راه یابند [[واجب]] گردانیدهای، روزیام فرما، و برای من در آن [[هدایتگری]] و به سوی آن [[رهنمایی]] قرار ده، و دوری راهها را برای من نزدیک فرما، و بر انجام [[مناسک]]، یاریام ده، و با [[احرام]] بستنم [[آتش]] دوزخ را بر اندامم [[حرام]] گردان، و برای این [[سفر]] بر توان و بردباریام بیفزا، و -پروردگارا- وقوف در درگاهت و روانه شدن به سوی حضرتت را روزیام نما و مرا با سودمند شدن از بهرههای فراوان [[پیروز]] گردان. | |||
و -پروردگارا- مرا از موقف [[حج]] اکبر به [[مزدلفه]] مشعر باز گردان و آن را نزدیک شدن به سوی [[رحمت]] خویش و راهی به سوی بهشتت قرار ده. بار خداوندا، وقوف در [[مشعر الحرام]] و [[درک]] [[مقام]] [[عرفات]] را ارزانیام دار، و مرا [[شایستگی]] ادای [[مناسک]] و [[قربانی کردن]] شتران کوهان برآمدهای که رگهای گردنشان سخت خونفشان باشد (کنایه از [[سلامت]] [[قربانی]]) و دیگر قربانیهایی که در راه تو و آنسان که [[فرمان]] دادهای قربانی کنم و آنگونه که مشخص فرمودهای بر مقدار واجب قربانی کردن بیفزایم. | |||
بارخدایا، در حالی [[توفیق]] حضور در [[نماز]] عیدم عطا فرما که به وعدههایت [[امید]] داشته و از [[وعید]] ([[کیفر]] دادنت) بیمناک باشم. سرتراشیده و تقصیر کرده، در طاعتت کوشا باشم، و کمر [[همت]] بسته جمرات را یکی پس از دیگری هریک با هفت سنگ [[رمی]] کنم. | |||
بار خداوندا، مرا در عرصه [[خانه]] امنت و کعبهات وارد کن، و در شمار سائلان، [[نیازمندان]]، میهمانان و آن کسانی که به سوی تو [[شکایت]] میآورند، قرار ده. و -بار خدایا-[[پاداش]] فراوانت را بر من [[عنایت]] فرما تا از واژگونی (به رو در افتادن) و [[گریز]] از حریمت بازم داری. بار خداوندا، فرجام [[مناسک حج]] و تلبیههای بلندآوای مرا با قبول خویش و مهرورزیات به من رقم [[زن]]، ای مهربانترین مهربانان.<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۱۱ (کتاب)|پیشوایان هدایت]]، ج۱۱، ص ۳۱۶.</ref> | |||
===[[نیایش]] برای برطرف شدن ستم=== | |||
{{متن حدیث|بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ، اللَّهُمَّ إِنَّ ظُلْمَ عِبَادِكَ قَدْ تَمَكَّنَ فِي بِلَادِكَ، حَتَّى أَمَاتَ الْعَدْلَ، وَ قَطَعَ السُّبُلَ، وَ مَحَقَ الْحَقَّ، وَ أَبْطَلَ الصِّدْقَ، وَ أَخْفَى الْبِرَّ، وَ أَظْهَرَ الشَّرَّ، وَ أَخْمَدَ التَّقْوَى، وَ أَزَالَ الْهُدَى، وَ أَزَاحَ الْخَيْرَ، وَ أَثْبَتَ الضَّيْرَ، وَ أَنْمَى الْفَسَادَ، وَ قَوَّى الْعِنَادَ، وَ بَسَطَ الْجَوْرَ، وَ عَدَى الطَّوْرَ. | |||
اللَّهُمَّ يَا رَبِّ لَا يَكْشِفُ ذَلِكَ إِلَّا سُلْطَانُكَ، وَ لَا يُجِيرُ مِنْهُ إِلَّا امْتِنَانُكَ، اللَّهُمَّ رَبِّ فَابْتُرِ الظُّلْمَ، وَ بُتَّ حِبَالَ الْغَشْمِ، وَ أَخْمِدْ سُوقَ الْمُنْكَرِ، وَ أَعِزَّ مَنْ عَنْهُ يَنْزَجِرُ، وَ احْصُدْ شَافَةَ أَهْلِ الْجَوْرِ، وَ أَلْبِسْهُمُ الْحَوْرَ بَعْدَ الْكَوْرِ. | |||
وَ عَجِّلِ اللَّهُمَّ إِلَيْهِمُ الْبَيَاتَ، وَ أَنْزِلْ عَلَيْهِمُ الْمَثُلَاتِ، وَ أَمِتْ حَيَاةَ الْمُنْكَرِ، لِيُؤْمَنَ الْمَخُوفُ، وَ يَسْكُنَ الْمَلْهُوفُ، وَ يَشْبَعَ الْجَائِعُ، وَ يَحْفَظَ الضَّائِعُ، وَ يَأْوَى الطَّرِيدُ، وَ يَعُودَ الشَّرِيدُ، وَ يُغْنَى الْفَقِيرُ، وَ يُجَارَ الْمُسْتَجِيرُ، وَ يُوَقَّرَ الْكَبِيرُ، وَ يُرْحَمَ الصَّغِيرُ، وَ يُعَزَّ الْمَظْلُومُ، وَ يُذَلَّ الظَّالِمُ، وَ يُفَرَّجَ الْمَغْمُومُ، وَ تَنْفَرِجَ الْغَمَّاءُ، وَ تَسْكُنَ الدَّهْمَاءُ، وَ يَمُوتَ الِاخْتِلَافُ، وَ يُحْيِي الِائْتِلَافُ، وَ يَعْلُوَ الْعِلْمُ، وَ يَشْمَلَ السِّلْمُ، وَ يُجْمَعَ الشَّتَاتُ، وَ يَقْوَى الْإِيمَانُ، وَ يُتْلَى الْقُرْآنُ، إِنَّكَ أَنْتَ الدَّيَّانُ، الْمُنْعِمُ الْمَنَّانُ}}؛ | |||
به نام خدای بخشایشگر [[مهربان]]. بار خداوندا، [[ستم]] بندگانت سراسر [[زمین]] را فراگرفته است، آنسان که [[عدل]] را میرانده، و راهها را بریده، و [[حق]] را از میان برده، و [[صدق]] و درست کرداری را [[باطل]] و [[منسوخ]] کرده، و [[نیکی]] را پنهان و [[بدی]] را آشکار نموده، و فروغ [[پرهیزگاری]] را خاموش و [[هدایت]] را زایل ساخته، و خیر را برچیده و [[بدبختی]] و [[بیچارگی]] را گسترانده، و [[فساد]] را [[رشد]] داده، و خودسری و [[سرکشی]] را قوت بخشیده، و [[جور]] و ستم را بسط داده و در این راه از حد درگذشته است. | |||
بار خداوندا، آن ستم را جز [[سلطان]] و [[قدرت]] تو نتواند برطرف سازد، و جز [[لطف]] و [[منت]] تو، پناهگاهی از آن نباشد. بار خداوندا، پروردگارا، ستم را در هم شکن و رشتههای [[خودکامگی]] را بگسل، و [[بازار]] منکر و کارهای ناشایست را بیرونق فرما، و آنکه از آن دوری میکند، عزیز دار و بنیاد [[ستمکاران]] را از ریشه برکن، و پس از [[فراوانی نعمت]]، [[جامه]] ناداشتنها بر اندامشان بپوشان. | |||
بار خداوندا، آنگاه که در خوابند [[عذاب]] شبانه، شتابان بر آنان فرو فرست و [[بدبختیها]] بر ایشان نازل گردان، و منکر را بمیران تا ترسیده [[دل]] [[ایمنی]] یابد، و مصیبتزده و [[اندوه]] دیده قرار و [[آرامش]] گیرد، و گرسنگان [[سیر]] شوند، و [[حقوق]] و حرمت بیکسان [[حفظ]] شوند، و [[رانده شده]] از [[شهر]] و [[دیار]] پناه یابد، و آواره از [[خانه]] و دیار گریخته به سامان خود باز گردد، و مستمند [[بینیاز]] شود، و پناهخواه در پناه امن قرار داده شود، و [[بزرگسالان]] مورد [[احترام]] قرار گیرند و خردسالان از [[ترحم]] و [[مهرورزی]] برخوردار شوند، و ستمدیده [[عزت]] و [[استواری]] یابد و [[ستمگر]] [[خوار]] گردد، و اندوهها زدوده و دلتنگیها برطرف شوند، و آزمونهای سخت از پای درافتند، و [[اختلافها]] نابود شوند، و [[دوستی]] و [[الفت]] [[جان]] گیرد، و [[دانش]] [[برتری]] یابد، و [[صلح]] و [[سلامت]] فراگیر شود، و پراکندگیها به [[جمعیت]] بدل شود، و [[ایمان]]، جان و [[قدرت]] گیرد، و [[قرآن]] خوانده و بدان عمل شود، به [[یقین]] تو همان پاداشدهندهای که عملی را تباه نکنی و [[منعم]] بسیار [[نعمت]] دهندهای.<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۱۱ (کتاب)|پیشوایان هدایت]]، ج۱۱، ص ۳۱۸.</ref> | |||
===[[نیایش]] در [[شکر]] خدای متعال=== | |||
{{متن حدیث|بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ، اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى مَرَدِّ نَوَازِلِ الْبَلَاءِ، وَ تَوَالِي سُبُوغِ النَّعْمَاءِ، وَ مُلِمَّاتِ الضَّرَّاءِ، وَ كَشْفِ نَوَائِبِ اللَّأْوَاءِ. | |||
وَ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى هَنِيءِ عَطَائِكَ، وَ مَحْمُودِ بَلَائِكَ، وَ جَلِيلِ آلَائِكَ، وَ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى إِحْسَانِكَ الْكَثِيرِ، وَ جُودِكَ الْغَزِيرِ، وَ تَكْلِيفِكَ الْيَسِيرِ، وَ دَفْعِكَ الْعَسِيرِ. | |||
وَ لَكَ الْحَمْدُ يَا رَبِّ عَلَى تَثْمِيرِكَ قَلِيلَ الشُّكْرِ، وَ إِعْطَائِكَ وَافِرَ الْأَجْرِ، وَ حَطِّكَ مُثْقِلَ الْوِزْرِ، وَ قَبُولِكَ ضِيقَ الْعُذْرِ، وَ وَضْعِكَ بَاهِضَ الْإِصْرِ، وَ تَسْهِيلِكَ مَوْضِعَ الْوَعْرِ، وَ مَنْعِكَ مُفْظِعَ الْأَمْرِ. | |||
وَ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى الْبَلَاءِ الْمَصْرُوفِ، وَ وَافِرِ الْمَعْرُوفِ، وَ دَفْعِ الْمَخُوفِ، وَ إِذْلَالِ الْعَسُوفِ. | |||
وَ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى قِلَّةِ التَّكْلِيفِ، وَ كَثْرَةِ التَّخْفِيفِ، وَ تَقْوِيَةِ الضَّعِيفِ، وَ إِغَاثَةِ اللَّهِيفِ. | |||
وَ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى سَعَةِ إِمْهَالِكَ، وَ دَوَامِ إِفْضَالِكَ، وَ صَرْفِ إِمْحَالِكَ، وَ حَمِيدِ أَفْعَالِكَ، وَ تَوَالِي نَوَالِكَ. | |||
وَ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى تَأْخِيرِ مُعَاجَلَةِ الْعِقَابِ، وَ تَرْكِ مُغَافَصَةِ الْعَذَابِ، وَ تَسْهِيلِ طَرِيقِ الْمَآبِ، وَ إِنْزَالِ غَيْثِ السَّحَابِ،إِنَّكَ الْمَنَّانُ الْوَهَّابُ}}؛ به [[نام خداوند]] بخشایشگر [[مهربان]]. بار خداوندا، بر پیشگیریات از فرو رسیدن بلاهای سخت، پیاپی رسیدن نعمتهای کاملت، بازداشتن از رسیدن بدبختیهای درهم پیوسته و برطرف کردن دشواریهای درهمشکننده، تو را [[سپاس]] گفته، [[ستایش]] را مختص تو میدانم. | |||
بار خدایا، بر دادههای گوارایت، آزمونهای ستودهات و نعمتهای سترگ تو را میستایم. | |||
بار خداوندا، بر [[احسان]] فراوانت، [[جود]] سرشارت، [[تکلیف]] اندکت و بر سختیهایی که از همگان و ما دور میسازی تو را [[سپاس]] میگویم. | |||
بار خداوندا، از اینکه سپاس و [[شکر]] اندک ما را بسیار گردانده، و [[پاداش]] فراوان میدهی، و بار سنگین [[وزر]] ([[گناه]]) را از دوش ما برمیداری، و بهانههای بیبهای ما را میپذیری، و گناه از پای درآورنده را از ما برمیگیری، و ناهمواریها را هموار میکنی و رسیدن گرفتاریهای ترسبار را منع میکنی، تو را میستایم و سپاس میگویم. | |||
خداوندا، بلایی که به [[فرمان]] تو از ما رانده و دور شده، و بسیاری [[نیکیها]] ی تو بر ما، و دفع حوادث ترسناک و [[خواری]] که از سوی [[ستمگر]] برای ما [[تدارک]] شده بود و تو آن را باز گرداندی شایسته سپاسی، تو را میستایم. | |||
بار خداوندا، اندک تکلیف میفرمایی، و بسیار سبک میگیری، و [[ضعیف]] و [[ناتوان]] را قوت و توان میبخشی، و به فریاد اندوهزده میرسی، پس بر تمام این لطفها تو را میستایم. پروردگارا، بسیار مهلت میدهی، و پیاپی انعام میکنی، و [[مکر]] خود را دور میسازی بر تمام اینها و نیز بر [[افعال]] [[ستوده]] است و [[دهش]] و عطای فراوانت تو را میستایم. | |||
بار خداوندا، در [[کیفر]] کردن نمیشتابی، و [[عذاب]] ناگهانی را وامینهی، و راه بازگشت را هموار نمودهای، و [[باران]] ابرها ی رحمت را فرو میفرستی، پس تو را شایسته [[ستایش]] مییابم و میستایم که تو صاحب [[نعمتهای فراوان]] و بسیار [[بخشنده]] هستی.<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۱۱ (کتاب)|پیشوایان هدایت]]، ج۱۱، ص ۳۱۹.</ref> | |||
===[[نیایش]] برای [[طلب]] حاجت=== | |||
{{متن حدیث|بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ، اللَّهُمَّ جَدِيرٌ مَنْ أَمَرْتَهُ بِالدُّعَاءِ أَنْ يَدْعُوَكَ، وَ مَنْ وَعَدْتَهُ بِالْإِجَابَةِ أَنْ يَرْجُوَكَ. وَ لِيَ اللَّهُمَّ حَاجَةٌ قَدْ عَجَزَتْ عَنْهَا حِيلَتِي، وَ كَلَّتْ فِيهَا طَاقَتِي، وَ ضَعُفَتْ عَنْ مَرَامِهَا قُوَّتِي، وَ سَوَّلَتْ لِي نَفْسِي الْأَمَّارَةُ بِالسُّوْءِ، وَ عَدُوِّي الْغَرُورُ الَّذِي أَنَا مِنْهُ مُبْتَلًى، أَنْ أَرْغَبَ فِيهَا إِلَى ضَعِيفٍ مِثْلِي، وَ مَنْ هُوَ فِي النُّكُولِ شَكْلِي، حَتَّى تَدَارَكَتْنِي رَحْمَتُكَ، وَ بَادَرَتْنِي بِالتَّوْفِيقِ رَأْفَتُكَ، وَ رَدَدْتَ عَلَيَّ عَقْلِي بِتَطَوُّلِكَ، وَ أَلْهَمْتَنِي رُشْدِي بِتَفَضُّلِكَ، وَ أَحْيَيْتَ بِالرَّجَاءِ لَكَ قَلْبِي، وَ أَزَلْتَ خُدْعَةَ عَدُوِّي مِنْ لُبِّي، وَ صَحَّحْتَ بِالتَّأْمِيلِ فِكْرِي، وَ شَرَحْتَ بِالرَّجَاءِ لِإِسْعَافِكَ صَدْرِي، وَ صَوَّرْتَ لِيَ الْفَوْزَ بِبُلُوغِ مَا رَجَوْتُهُ، وَ الْوُصُولِ إِلَى مَا أَمَّلْتُهُ فَوَقَفْتُ. اللَّهُمَّ رَبِّ بَيْنَ يَدَيْكَ سَائِلًا لَكَ، ضَارِعاً إِلَيْكَ، وَاثِقاً بِكَ، مُتَوَكِّلًا عَلَيْكَ فِي قَضَاءِ حَاجَتِي، وَ تَحْقِيقِ أُمْنِيَّتِي، وَ تَصْدِيقِ رَغْبَتِي. | |||
اللَّهُمَّ وَ أَنْجِحْهَا بِأَيْمَنِ النَّجَاحِ وَ اهْدِهَا سَبِيلَ الْفَلَاحِ، وَ اشْرَحْ بِالرَّجَاء لِإِسْعَافِكَ صَدْرِي، وَ يَسِّرْ فِي أَسْبَابِ الْخَيْرِ أَمْرِي، وَ صَوِّرْ إِلَيَّ الْفَوْزَ بِبُلُوغِ مَا رَجَوْتُهُ بِالْوُصُولِ إِلَى مَا أَمَّلْتُهُ. | |||
وَ وَفِّقْنِي اللَّهُمَّ فِي قَضَاءِ حَاجَتِي بِبُلُوغِ أُمْنِيَّتِي، وَ تَصْدِيقِ رَغْبَتِي، وَ أَعِذْنِي اللَّهُمَّ بِكَرَمِكَ مِنَ الْخَيْبَةِ وَ الْقُنُوطِ، وَ الْأَنَاةِ وَ التَّثْبِيطِ بِهَنِيْءِ إِجَابَتِكَ، وَ سَابِغِ مَوْهِبَتِكَ. اللَّهُمَّ إِنَّكَ مَلِيٌّ بِالْمَنَائِحِ الْجَزِيلَةِ، وَفِيٌّ بِهَا، وَ أَنْتَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ وَ بِكُلِّ شَيْءٍ مُحِيطٌ وَ بِعِبَادِكَ خَبِيرٌ بَصِيرٌ}}؛ به نام خدای بخشایشگر [[مهربان]]. بار خداوندا، شایسته است آنکه به [[دعا]] فرمانش دادهای، تو را بخواند و آنکه [[وعده]] اجابتش دادهای به تو [[امید]] بندد. | |||
و من -ای پروردگارا- حاجتی دارم که در برآورده ساختن آن [[ناتوان]] ماندهام، و در تحمل آن طاقتم طاق شده، و در رسیدن به آن توانم به [[ضعف]] و سستیگراییده، و نفس [[فرماندهنده]] به [[بدیها]] و [[دشمن]] [[فریبکاری]] که گرفتارش هستم، مرا میفریبند که به [[درمانده]] و ضعیفی همچون خود روی نیاز برم، اما -خداوندا- رحمتت به فریاد میرسید، و مهربانیات، ناگهان [[توفیق]] را همراه من، و به [[عنایت]] خویش خردم را به من بازگرداندی، و به تفضلت، راهم را به من نمودی، و با امیدواریام به خودت [[دل]] مرا [[زندگی]] بخشیدی، و [[نیرنگ]] دشمنم را که خردم را [[اسیر]] کرده بود از خردم زدودی، و با واداشتنم به [[اندیشیدن]] [[فکر]] مرا تصحیح نمودی، و با [[امیدواری]] ام به کمک حضرتت سینهام را گشادگی عطا فرمودی، و رسیدن به آنچه بدان امید داشتم برای من رقم زدی. پس -بار خدایا- در محضرت ایستاده، از تو خواهندهام، و به درگاه تو [[تضرع]] و [[زاری]] میکنم، و بر تو [[اعتماد]] دارم و در برآمدن نیاز و آرزوم و نیز تحقق خواستهام بر تو [[توکل]] میکنم. | |||
بار خدایا، [[حاجت]] مرا با خجستهترین فیروزیها برآورده فرما، و در [[راه رستگاری]] و [[سعادت]] قرارم ده، و با [[امیدواری]] به مددت سینهام را گشادگی بخش، و کارم را در [[امور خیر]] آسان گردان و با رسیدن به آنچه [[آرزو]] دارم، دستیابی به امیدم را برایم محقق فرما. | |||
بار خداوندا، با برآوردن حاجتم، مرا به خواستهام برسان و آن را تحقق بخش و به کرمت و با [[اجابت]] گوارا و موهبتهای کامل خود، مرا از [[نومیدی]] و نامرادی و دلسرد شدن در پناه گیر. | |||
خداوندگارا، تو صاحب بخششهای فراوان هستی، و چون [[وعده]] دهی بدان [[وفا]] کنی، و تو بر هر چیز [[توانایی]] و به هرچیز احاطه داری، و از بندگانت [[آگاهی]] و [[اعمال]] آنان را میبینی.<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۱۱ (کتاب)|پیشوایان هدایت]]، ج۱۱، ص ۳۲۱.</ref> | |||
== منابع == | == منابع == | ||