جز
جایگزینی متن - 'ساده' به 'ساده'
(←پانویس) |
جز (جایگزینی متن - 'ساده' به 'ساده') |
||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
«حکومت استبدادی ملیگرا» یا همان «فاشیسم»، (Fascisin)، رژیمی ضد پارلمانی است و مبتنی بر نوعی [[حاکمیت]] با [[دشمنی]] آشکار با [[دموکراسی]] و [[لیبرالیسم]] و [[سوسیالیسم]] است<ref>درآمدی بر فقه سیاسی، ص۲۸۱.</ref>. | «حکومت استبدادی ملیگرا» یا همان «فاشیسم»، (Fascisin)، رژیمی ضد پارلمانی است و مبتنی بر نوعی [[حاکمیت]] با [[دشمنی]] آشکار با [[دموکراسی]] و [[لیبرالیسم]] و [[سوسیالیسم]] است<ref>درآمدی بر فقه سیاسی، ص۲۸۱.</ref>. | ||
این عنوان امروزه، در معنای عام، نامی است برای همۀ رژیمهای [[استوار]] بر [[دیکتاتوری]] و [[ترور]]، اما در معنای خاص، نام جنبشی است که در ۱۹۱۹، به [[رهبری]] موسولینی در ایتالیا به راه افتاد و به [[قدرت]] رسید و در اواخر [[جنگ]] جهانی دوم (۱۹۴۳) برافتاد. فاشیسم یک [[نهضت]] [[سیاسی]] و نیز مرام این نهضت است. [[هدف]] نهضت برقراری [[رژیم]] دیکتاتوری ضدّ پارلمانی است که اساس آن بر [[بزرگداشت]] [[دولت]] و [[ناسیونالیسم]] [[افراطی]] و دشمنی آشکار با دموکراسی، لیبرالیسم و [[کمونیسم]] قرار دارد. این نهضت و [[ایدئولوژی]] آن اصالتاً ایتالیایی است، اما در بسیاری از کشورها، [[هوادار]] دارد، و بنابراین آن را یکسره نمیتوان ایتالیایی میدانست و در هر [[کشور]] از [[وضع اجتماعی]] و [[تاریخی]] خاص آن کشور تأثیر پذیرفته است؛ زیرا فاشیسم مبنای نظری یکدستی ندارد<ref>دانشنامه سیاسی، ص۲۳۵ – ۲۳۴.</ref>. هدف فاشیسم برقراری دولت [[قدرتمندی]] است که در آن فقط یک [[حزب]] -حزب فاشیست - انحصار قدرت را در دست داشته باشد و یک [[رهبر]] با ویژگیهای فرمندانه و با قدرت دیکتاتورانه بر آن [[حکومت]] کند. وجه مشترک همۀ جنبشهای فاشیست، [[پرستش]] [[زور]] و قدرت و بزرگداشتِ جنگ و [[دستیابی به قدرت]] است. فاشیستهای ایتالیا و [[آلمان]] سخت از [[تبلیغات]] تودهگیر و ترور استفاده میکردند و همین که به قدرت رسیدند، از قدرت دولت برای از میان برداشتن [[مخالفان]] و [[نظام]] قانونی استفاده کردند<ref>دانشنامه سیاسی، ص۲۳۵.</ref>. | این عنوان امروزه، در معنای عام، نامی است برای همۀ رژیمهای [[استوار]] بر [[دیکتاتوری]] و [[ترور]]، اما در معنای خاص، نام جنبشی است که در ۱۹۱۹، به [[رهبری]] موسولینی در ایتالیا به راه افتاد و به [[قدرت]] رسید و در اواخر [[جنگ]] جهانی دوم (۱۹۴۳) برافتاد. فاشیسم یک [[نهضت]] [[سیاسی]] و نیز مرام این نهضت است. [[هدف]] نهضت برقراری [[رژیم]] دیکتاتوری ضدّ پارلمانی است که اساس آن بر [[بزرگداشت]] [[دولت]] و [[ناسیونالیسم]] [[افراطی]] و دشمنی آشکار با دموکراسی، لیبرالیسم و [[کمونیسم]] قرار دارد. این نهضت و [[ایدئولوژی]] آن اصالتاً ایتالیایی است، اما در بسیاری از کشورها، [[هوادار]] دارد، و بنابراین آن را یکسره نمیتوان ایتالیایی میدانست و در هر [[کشور]] از [[وضع اجتماعی]] و [[تاریخی]] خاص آن کشور تأثیر پذیرفته است؛ زیرا فاشیسم مبنای نظری یکدستی ندارد<ref>دانشنامه سیاسی، ص۲۳۵ – ۲۳۴.</ref>. هدف فاشیسم برقراری دولت [[قدرتمندی]] است که در آن فقط یک [[حزب]] -حزب فاشیست - انحصار قدرت را در دست داشته باشد و یک [[رهبر]] با ویژگیهای فرمندانه و با قدرت دیکتاتورانه بر آن [[حکومت]] کند. وجه مشترک همۀ جنبشهای فاشیست، [[پرستش]] [[زور]] و قدرت و بزرگداشتِ جنگ و [[دستیابی به قدرت]] است. فاشیستهای ایتالیا و [[آلمان]] سخت از [[تبلیغات]] تودهگیر و ترور استفاده میکردند و همین که به قدرت رسیدند، از قدرت دولت برای از میان برداشتن [[مخالفان]] و [[نظام]] قانونی استفاده کردند<ref>دانشنامه سیاسی، ص۲۳۵.</ref>. | ||
ایدئولوژیهای فاشیستی [[واقعی]] را میتوان به شرح زیر طبقهبندی کرد. از نظر ساختار این [[ایدئولوژیها]] عبارتند از: غایتگرا که [[معتقد]] است [[حقایق]] بنیادی و اساسی غیرقابل سئوالی در رابطۀ با [[انسان]] و محیط وجود دارد؛ | ایدئولوژیهای فاشیستی [[واقعی]] را میتوان به شرح زیر طبقهبندی کرد. از نظر ساختار این [[ایدئولوژیها]] عبارتند از: غایتگرا که [[معتقد]] است [[حقایق]] بنیادی و اساسی غیرقابل سئوالی در رابطۀ با [[انسان]] و محیط وجود دارد؛ ساده انگارانه یعنی نسبت دادن پدیدههای پیچیده به علل واحد و ارائۀ راهحلهای واحد؛ بنیادگرایانه، یعنی تقسیم [[جهان]] به «خوب» و «بد» بدون اینکه میان این دو چیزی وجود داشته باشد؛ و توطئهآمیز یعنی [[پیشبینی]] اموری بر حسب وجود یک توطئۀ جهانی سری توسط یک گروه [[متخاصم]]، که در پی [[سوء]] استفاده از تودهها برای رسیدن به یک موقعیت مسلط با [[حفظ]] آن است<ref>فرهنگ علوم سیاسی آکسفورد، ص۲۹۶.</ref>. | ||
از نظر محتوا، [[ایدئولوژی]] فاشیستی بر اساس پنج عنصر میباشد: | از نظر محتوا، [[ایدئولوژی]] فاشیستی بر اساس پنج عنصر میباشد: | ||