←اهمیت کار از دیدگاه روایات
| خط ۱۳: | خط ۱۳: | ||
[[اسلام]] برای این که [[امت]] وسطی به وجود آورد و جمع بین [[دین]] و دنیا کند [[پیروان]] خود را به کار و کوشش ترغیب و کسانی را که از فعالیت و تلاش خودداری میکنند توبیخ و مذمت کرده است و [[عقیده]] دارد مردمی که برای کار دنیا کسل هستند حتماً در امور [[آخرت]] کسلتر خواهند بود. | [[اسلام]] برای این که [[امت]] وسطی به وجود آورد و جمع بین [[دین]] و دنیا کند [[پیروان]] خود را به کار و کوشش ترغیب و کسانی را که از فعالیت و تلاش خودداری میکنند توبیخ و مذمت کرده است و [[عقیده]] دارد مردمی که برای کار دنیا کسل هستند حتماً در امور [[آخرت]] کسلتر خواهند بود. | ||
[[حضرت علی]]{{ع}} همیشه میفرمود: من مردی را که در امر دنیای خویش کسل باشد [[دوست]] ندارم؛ زیرا کسی که در امر دنیای خود کسل باشد در امر [[آخرت]] کسلتر خواهد بود<ref>{{متن حدیث|عَنْ عَلِيٍّ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ إِنِّي لَأُبْغِضُ الرَّجُلَ يَكُونُ كَسْلَانَ مِنْ أَمْرِ دُنْيَاهُ لِأَنَّهُ إِذَا كَانَ كَسْلَانَ مِنْ أَمْرِ دُنْيَاهُ فَهُوَ عَنْ أَمْرِ آخِرَتِهِ أَكْسَلُ}}؛ | [[حضرت علی]]{{ع}} همیشه میفرمود: من مردی را که در امر دنیای خویش کسل باشد [[دوست]] ندارم؛ زیرا کسی که در امر دنیای خود کسل باشد در امر [[آخرت]] کسلتر خواهد بود<ref>{{متن حدیث|عَنْ عَلِيٍّ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ إِنِّي لَأُبْغِضُ الرَّجُلَ يَكُونُ كَسْلَانَ مِنْ أَمْرِ دُنْيَاهُ لِأَنَّهُ إِذَا كَانَ كَسْلَانَ مِنْ أَمْرِ دُنْيَاهُ فَهُوَ عَنْ أَمْرِ آخِرَتِهِ أَكْسَلُ}}؛ دعائم الاسلام، ج۲، ص١۴، حدیث ۲، باب ذکر الحث علی طلب الرزق. احادیث دیگری نیز به همین مضمون از پیشوایان دینی رسیده است. رجوع شود فروع کافی، ج۵، ص۷۳، حدیث ۱۳؛ وسائل الشیعه، ج۱۲، ص۱۷، باب ۶، حدیث ۶ و ص٣٧، باب ۱۸، حدیث ۱ و ۲. معالم الشریعه الاسلامیه، بیروت، لبنان، دارالعلم للملائین، ط ۴، ١٩٨٢، ص۳۷۱.</ref>. | ||
در برخی [[روایات]] از کار کردن و دنبال [[مال]] [[حلال]] رفتن به عنوان طلب [[آخرت]] یاد شده است که برای نمونه یک حدیث از نظرتان میگذرد. [[ابن ابی یعفور]] میگوید: مردی به [[امام صادق]]{{ع}} گفت: [[سوگند]] به [[خدا]] ما طالب [[دنیا]] هستیم و میل داریم که هر چه بیشتر از آن بهرهمند شویم. [[امام]] فرمود: منظور تو از تحصیل دنیا چیست؟ عرض کرد میخواهم به این وسیله [[اهل]] و عیالم را از دیگران بینیاز سازم، از [[خویشاوندان]] دلجویی کنم، در [[راه خدا]] [[صدقه]] بدهم و [[حج]] و [[عمره]] به جا آورم. امام فرمود: این که [[طلب دنیا]] نیست، بلکه طلب آخرت است<ref>{{متن حدیث|قَالَ رَجُلٌ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} وَ اللَّهِ إِنَّا لَنَطْلُبُ الدُّنْيَا وَ نُحِبُّ أَنْ نُؤْتَاهَا فَقَالَ تُحِبُّ أَنْ تَصْنَعَ بِهَا مَا ذَا قَالَ أَعُودُ بِهَا عَلَى نَفْسِي وَ عِيَالِي وَ أَصِلُ بِهَا وَ أَتَصَدَّقُ بِهَا وَ أَحُجُّ وَ أَعْتَمِرُ فَقَالَ{{ع}} لَيْسَ هَذَا طَلَبَ الدُّنْيَا هَذَا طَلَبُ الْآخِرَةِ}}؛ وسائل الشیعه، ج۱۲، کتاب التجاره، ص۱۹، حدیث ۳؛ تهذیب الاحکام، ج۶، ص٣٧۶، حدیث ٢۴؛ فروع کافی، ج۵، کتاب المعیشه، ص۷۲، حدیث ۱۰. درباره اهمیت کار و کوشش و تحصیل روزی حلال و تأمین زندگی از طریق مشروع احادیث فراوانی رسیده است که جهت اطلاع بیشتر به این منابع رجوع شود. تهذیب الاحکام، ج۱، ص۳۷۱ به بعد. وسائل الشیعه، ط ۴، ج۱۲، ص۱۹، باب ۷، حدیث ۳؛ من لا یحضره الفقیه، ج۳، ص٩۴؛ المحجة البیضاء، ج۳، ص۱۳۹. کتاب آداب الکسب و المعاش، بحار الانوار، ج۱۰۰، ص۷، تحف العقول، مکتبه بصیرتی، ط ۵، ص۳۷؛ اسدالغابه فی معرفه الصحابه، ج۲، ص۲۹۹؛ الطبرسی، ابوعلی الفضل بن الحسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، بیروت، منشورات داراحیاء التراث العربی، ١٣٧٩ه ق، ج۱، ص۲۹۷. ذیل آیه ۲۰۱، سوره بقره، مستدرک الوسائل، ج۲، ص۴٢۴؛ کتاب التجاره، باب ۲۰. سفینه البحار، ج۴، ص۲۹۸. جامع احادیث الشیعه، ج۱۷، ص۷.</ref>.<ref>[[نورالله علیدوست خراسانی|علیدوست خراسانی، نورالله]]، [[منابع مالی اهل بیت (کتاب)|منابع مالی اهل بیت]]، ص ۱۲۵.</ref> | در برخی [[روایات]] از کار کردن و دنبال [[مال]] [[حلال]] رفتن به عنوان طلب [[آخرت]] یاد شده است که برای نمونه یک حدیث از نظرتان میگذرد. [[ابن ابی یعفور]] میگوید: مردی به [[امام صادق]]{{ع}} گفت: [[سوگند]] به [[خدا]] ما طالب [[دنیا]] هستیم و میل داریم که هر چه بیشتر از آن بهرهمند شویم. [[امام]] فرمود: منظور تو از تحصیل دنیا چیست؟ عرض کرد میخواهم به این وسیله [[اهل]] و عیالم را از دیگران بینیاز سازم، از [[خویشاوندان]] دلجویی کنم، در [[راه خدا]] [[صدقه]] بدهم و [[حج]] و [[عمره]] به جا آورم. امام فرمود: این که [[طلب دنیا]] نیست، بلکه طلب آخرت است<ref>{{متن حدیث|قَالَ رَجُلٌ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} وَ اللَّهِ إِنَّا لَنَطْلُبُ الدُّنْيَا وَ نُحِبُّ أَنْ نُؤْتَاهَا فَقَالَ تُحِبُّ أَنْ تَصْنَعَ بِهَا مَا ذَا قَالَ أَعُودُ بِهَا عَلَى نَفْسِي وَ عِيَالِي وَ أَصِلُ بِهَا وَ أَتَصَدَّقُ بِهَا وَ أَحُجُّ وَ أَعْتَمِرُ فَقَالَ{{ع}} لَيْسَ هَذَا طَلَبَ الدُّنْيَا هَذَا طَلَبُ الْآخِرَةِ}}؛ وسائل الشیعه، ج۱۲، کتاب التجاره، ص۱۹، حدیث ۳؛ تهذیب الاحکام، ج۶، ص٣٧۶، حدیث ٢۴؛ فروع کافی، ج۵، کتاب المعیشه، ص۷۲، حدیث ۱۰. درباره اهمیت کار و کوشش و تحصیل روزی حلال و تأمین زندگی از طریق مشروع احادیث فراوانی رسیده است که جهت اطلاع بیشتر به این منابع رجوع شود. تهذیب الاحکام، ج۱، ص۳۷۱ به بعد. وسائل الشیعه، ط ۴، ج۱۲، ص۱۹، باب ۷، حدیث ۳؛ من لا یحضره الفقیه، ج۳، ص٩۴؛ المحجة البیضاء، ج۳، ص۱۳۹. کتاب آداب الکسب و المعاش، بحار الانوار، ج۱۰۰، ص۷، تحف العقول، مکتبه بصیرتی، ط ۵، ص۳۷؛ اسدالغابه فی معرفه الصحابه، ج۲، ص۲۹۹؛ الطبرسی، ابوعلی الفضل بن الحسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، بیروت، منشورات داراحیاء التراث العربی، ١٣٧٩ه ق، ج۱، ص۲۹۷. ذیل آیه ۲۰۱، سوره بقره، مستدرک الوسائل، ج۲، ص۴٢۴؛ کتاب التجاره، باب ۲۰. سفینه البحار، ج۴، ص۲۹۸. جامع احادیث الشیعه، ج۱۷، ص۷.</ref>.<ref>[[نورالله علیدوست خراسانی|علیدوست خراسانی، نورالله]]، [[منابع مالی اهل بیت (کتاب)|منابع مالی اهل بیت]]، ص ۱۲۵.</ref> | ||