کاربر:لیاقتی/ حب لقاء الله و ذم الفرار من الموت: تفاوت میان نسخه‌ها

در روايتى آمده كه مولايمان علىّ عليه السّلام فرمود: «هيچ ايمان يقينى براى مردم‏ نديدم كه به شكّ و ترديد از اين شبيه‏تر باشد كه هر روز افرادى را تشييع مى‏كنند و در قبرها به وديعه مى‏گذارند، ولى باز به سوى فريب دنيا بازمى‏گردند، و از اميال نفسانى و گناهان خود دست برنمى‏دارند.

بنابراين، اگر فرزند بيچاره آدم هيچ گناهى نداشت كه وارسى شود، و هيچ حسابى نداشت كه به واسطه آن مورد بازخواست قرار گيرد، جز مرگ- كه امور گرد آمده او را پراكنده، و جمع او را جدا مى‏سازد، و فرزندانش را يتيم مى‏نمايد- بى‏گمان شايسته بود كه با تحمّل سخت‏ترين رنج و دشوارى و آزردگى از آن بيم داشته و بپرهيزد، و حال آن¬كه ما چنان از مرگ غفلت داريم كه گويى هرگز بر ما فرود نخواهد آمد، و مانند مردمانى كه به ماندگارى در دنيا يقين دارند، به دنيا و شهوات آن آسوده‏ايم، و همانند عدّه‏اى كه نه اميد به حساب دارند و نه بيم از عذاب، از معاصى و گناهان غفلت داريم.»<ref>روحی، محمد، ادب حضور (ترجمه فلاح السائل)، ص: 377</ref>