←عبدالله بن جعفر و امام حسین{{ع}}
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۸۹: | خط ۸۹: | ||
عبدالله از دوستدارن امام حسین{{ع}} بود. هنگامی که باخبر شد [[امام]] تصمیم دارد [[مکه]] را به قصد [[عراق]] ترک کند، نامهای به وی نوشت و از حضرت خواست در مکه بماند تا از یزید برای وی [[امان]] بگیرد و همراه نامه، دو فرزندش [[عون بن عبدالله بن جعفر]] و [[محمد بن عبدالله بن جعفر]] را نزد حضرت فرستاد تا او را [[همراهی]] کنند<ref>الإرشاد، ج۲، ص۶۸؛ الکامل فی التاریخ، ج۳، ص۲۷۶؛ بحار الأنوار، ج۴۴، ۳۶۶؛ تاریخ طبری، ج۴، ص۲۹۱.</ref>. | عبدالله از دوستدارن امام حسین{{ع}} بود. هنگامی که باخبر شد [[امام]] تصمیم دارد [[مکه]] را به قصد [[عراق]] ترک کند، نامهای به وی نوشت و از حضرت خواست در مکه بماند تا از یزید برای وی [[امان]] بگیرد و همراه نامه، دو فرزندش [[عون بن عبدالله بن جعفر]] و [[محمد بن عبدالله بن جعفر]] را نزد حضرت فرستاد تا او را [[همراهی]] کنند<ref>الإرشاد، ج۲، ص۶۸؛ الکامل فی التاریخ، ج۳، ص۲۷۶؛ بحار الأنوار، ج۴۴، ۳۶۶؛ تاریخ طبری، ج۴، ص۲۹۱.</ref>. | ||
از [[کتاب الفتوح]] استفاده میشود که عبدالله خبر حرکت امام را به سوی [[کوفه]] در [[مدینه]] دریافت کرد. از این رو به حضرت نامه نوشت. بنابراین نقل، عبدالله در آغاز نامهای همراه دو فرزند خود به سوی حضرت فرستاد، سپس خود به مکه رفت و اماننامهای از [[عمرو بن سعید]] [[کارگزار مکه]] برای حضرت گرفت. امان نامه را عبدالله همراه [[یحیی بن سعید]] نزد امام حسین{{ع}} برده و برای ایشان خواندند. حضرت با نامهای به آن پاسخ داد و بهترین[[امان]] را امان الهی دانست<ref>الفتوح، عربی، ج۵-۶، ص۷۴؛ موسوعة الکلمات الامام الحسین{{ع}}، ص۳۳۱.</ref>. تلاشهای عبدالله که بینتیجه ماند به دو فرزند خود [[عون]] و محمد دستور داد همراه امام حسین{{ع}} باشند و در کنار او به [[جهاد]] بپردازند<ref>الإرشاد، ج۲، ص۶۸؛ بحار الأنوار، ج۴۴، ص۳۶۶.</ref>.<ref>[[علی اکبر ذاکری|ذاکری، علی اکبر]]، سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب | از [[کتاب الفتوح]] استفاده میشود که عبدالله خبر حرکت امام را به سوی [[کوفه]] در [[مدینه]] دریافت کرد. از این رو به حضرت نامه نوشت. بنابراین نقل، عبدالله در آغاز نامهای همراه دو فرزند خود به سوی حضرت فرستاد، سپس خود به مکه رفت و اماننامهای از [[عمرو بن سعید]] [[کارگزار مکه]] برای حضرت گرفت. امان نامه را عبدالله همراه [[یحیی بن سعید]] نزد امام حسین{{ع}} برده و برای ایشان خواندند. حضرت با نامهای به آن پاسخ داد و بهترین[[امان]] را امان الهی دانست<ref>الفتوح، عربی، ج۵-۶، ص۷۴؛ موسوعة الکلمات الامام الحسین{{ع}}، ص۳۳۱.</ref>. تلاشهای عبدالله که بینتیجه ماند به دو فرزند خود [[عون]] و محمد دستور داد همراه امام حسین{{ع}} باشند و در کنار او به [[جهاد]] بپردازند<ref>الإرشاد، ج۲، ص۶۸؛ بحار الأنوار، ج۴۴، ص۳۶۶.</ref>.<ref>[[علی اکبر ذاکری|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۳ (کتاب)|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۳]]، ص۱۲۷ – ۱۲۸؛ [[ابوالحسن اسماعیلی|اسماعیلی، ابوالحسن]]، [[عبدالله بن جعفر بن ابیطالب (مقاله)|مقاله «عبدالله بن جعفر بن ابیطالب»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۵ (کتاب)| دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۵]]، ص۶۵۹-۶۶۰.</ref> | ||
== [[شهادت]] [[فرزندان]] == | == [[شهادت]] [[فرزندان]] == | ||