پرش به محتوا

حارث بن عبدالمطلب هاشمی: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱۰: خط ۱۰:


== [[خانه]] حارث بن عبدالمطلب ==
== [[خانه]] حارث بن عبدالمطلب ==
یکی از خانه‌های مهم [[شهر مکه]] که [[شاهد]] حادثه بزرگی در [[تاریخ اسلام]] یعنی {{عربی|انذار عشيرتك الاقربين}} بوده متعلق به «حارث» فرزند [[عبدالمطلب]] است<ref>تاریخ یعقوبی، یعقوبی، ج۱، ص۳۸۳.</ref>. پس از نزول آیه {{متن قرآن|وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ}}<ref>«و نزدیک‌ترین خویشاوندانت را بیم ده!» سوره شعراء، آیه ۲۱۴.</ref> [[پیامبر]]{{صل}} بر [[کوه]] [[مروه]] ایستاد و طوایف و [[قبایل]] [[اقوام]] خود را ندا داد: ای [[آل]] فِهر! آل غالب! ای آل مُرَّه! ای آل عبد مناف و...، هنگامی که همه آنان نزد پیامبر{{صل}} جمع شدند آن حضرت ایشان را به خانه «حارث بن عبدالمطلب» برد و به علی{{ع}} فرمود طعامی تهیه کرده و از آنان پذیرایی کند. در این حین [[رسالت الهی]] خود را به آنان [[ابلاغ]] فرمود، ولی [[ابولهب]] او را به [[جادوگری]] و [[سحر]] متهم کرد و حاضران نیز [[منزل]] را ترک کردند. برای بار دیگر پیامبر{{صل}} آنان را [[دعوت]] و [[رسالت]] خود را مجدداً اعلام کرد؛ آن‌گاه فرمود: کدام یک از شما با [[گواهی دادن]] بر [[نبوت]] من؛ [[وزیر]]، [[وصی]] و [[جانشین]] من خواهید بود؟ این سخن را سه بار تکرار فرمود و هیچ کس جز [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} او را [[تأیید]] نکرد که برای سه بار به پیامبر{{صل}} لبیک گفت. آن گاه [[رسول خدا]]{{صل}} فرمودند: «این علی، [[برادر]]، وصی و جانشین من است، سخن او را بشنوید و از او [[اطاعت]] کنید». از همین هنگام بود که [[جانشینی]] و وصایت علی{{ع}} از سوی پیامبر{{صل}} [[اعلان]] گردید. در این میان عده‌ای با حالت [[تمسخر]] به [[ابوطالب]] گفتند: «تو دعوت شده‌ای تا از فرزند خردسالت یعنی علی{{ع}} اطاعت کنی»<ref>بحار الانوار، ج۱۸، ص۱۹۶؛ ارشاد، مفید، ص۲۴؛ تاریخ طبری، ج۲، ص۶۲.</ref>.
یکی از خانه‌های مهم [[شهر مکه]] که [[شاهد]] حادثه بزرگی در تاریخ اسلام یعنی {{عربی|انذار عشيرتك الاقربين}} بوده متعلق به «حارث» فرزند [[عبدالمطلب]] است<ref>تاریخ یعقوبی، یعقوبی، ج۱، ص۳۸۳.</ref>. پس از نزول آیه {{متن قرآن|وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ}}<ref>«و نزدیک‌ترین خویشاوندانت را بیم ده!» سوره شعراء، آیه ۲۱۴.</ref> [[پیامبر]]{{صل}} بر [[کوه]] [[مروه]] ایستاد و طوایف و [[قبایل]] [[اقوام]] خود را ندا داد: ای [[آل]] فِهر! آل غالب! ای آل مُرَّه! ای آل عبد مناف و...، هنگامی که همه آنان نزد پیامبر{{صل}} جمع شدند آن حضرت ایشان را به خانه «حارث بن عبدالمطلب» برد و به علی{{ع}} فرمود طعامی تهیه کرده و از آنان پذیرایی کند. در این حین [[رسالت الهی]] خود را به آنان [[ابلاغ]] فرمود، ولی [[ابولهب]] او را به [[جادوگری]] و [[سحر]] متهم کرد و حاضران نیز [[منزل]] را ترک کردند. برای بار دیگر پیامبر{{صل}} آنان را [[دعوت]] و [[رسالت]] خود را مجدداً اعلام کرد؛ آن‌گاه فرمود: کدام یک از شما با [[گواهی دادن]] بر [[نبوت]] من؛ [[وزیر]]، [[وصی]] و [[جانشین]] من خواهید بود؟ این سخن را سه بار تکرار فرمود و هیچ کس جز [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} او را [[تأیید]] نکرد که برای سه بار به پیامبر{{صل}} لبیک گفت. آن گاه [[رسول خدا]]{{صل}} فرمودند: «این علی، [[برادر]]، وصی و جانشین من است، سخن او را بشنوید و از او [[اطاعت]] کنید». از همین هنگام بود که [[جانشینی]] و وصایت علی{{ع}} از سوی پیامبر{{صل}} [[اعلان]] گردید. در این میان عده‌ای با حالت [[تمسخر]] به [[ابوطالب]] گفتند: «تو دعوت شده‌ای تا از فرزند خردسالت یعنی علی{{ع}} اطاعت کنی»<ref>بحار الانوار، ج۱۸، ص۱۹۶؛ ارشاد، مفید، ص۲۴؛ تاریخ طبری، ج۲، ص۶۲.</ref>.


این خانه که در پشت [[صفا و مروه]] و در [[شعب بنی‌هاشم]] قرار داشت در توسعه‌های دوران سعودی تخریب گردید<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۴۴۷.</ref>.
این خانه که در پشت [[صفا و مروه]] و در [[شعب بنی‌هاشم]] قرار داشت در توسعه‌های دوران سعودی تخریب گردید<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۴۴۷.</ref>.
۱۳۳٬۶۹۴

ویرایش