رافع بن معلی انصاری: تفاوت میان نسخه‌ها

هیچ تغییری در اندازه به وجود نیامده‌ است. ،  ‏۱۳ نوامبر ۲۰۲۵
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۳: خط ۳:


== مقدمه ==
== مقدمه ==
[[رافع بن معلی بن لوذان انصاری]] از [[خزرجیان]] و [[طایفه]] بنی‌ حبیب، در [[نبرد]] [[بدر]] در [[سال دوم هجری]] به دست [[عکرمه]] فرزند [[ابوجهل]] به [[شهادت]] رسید.<ref>السیرة النبویه، ج ۱، ص ۷۰۱، ۷۰۷؛ تاریخ خلیفه، ص ۲۲؛ الاستیعاب، ج ۲، ص ۴۸۴.</ref>مادرش ادام، دختر [[عوف]] از [[قبیله]] [[خزرجی]] [[بنی‌مازن بن نجار]] بود.<ref> الطبقات، ج ۳، ص ۴۵۰.</ref> دخترش نسیبه با [[ابوسعید بن لوس]] از اعضای طایفه خودش [[ازدواج]] کرده بود.<ref>الطبقات، ج ۸، ص ۲۹۲.</ref> رافع با [[صفوان‌ بن بیضاء]]، [[قریشی]] [[مهاجر]] به [[مدینه]] <ref> انساب الاشراف، ج ۱۱، ص ۷۷.</ref> [[عقد اخوت]] بسته بود.<ref>الطبقات، ج ۳، ص ۳۱۸.</ref> او یکی از سه خزرجی و ۸ انصاری‌ای بود که در نبرد بدر به شهادت رسیدند.<ref>الطبقات، ج ۲، ص ۱۳.</ref>
[[رافع بن معلی بن لوذان انصاری]] از [[خزرجیان]] و [[طایفه]] بنی‌ حبیب، در [[نبرد]] [[بدر]] در [[سال دوم هجری]] به دست [[عکرمه]] فرزند [[ابوجهل]] به [[شهادت]] رسید.<ref>السیرة النبویه، ج ۱، ص ۷۰۱، ۷۰۷؛ تاریخ خلیفه، ص ۲۲؛ الاستیعاب، ج ۲، ص ۴۸۴.</ref>مادرش ادام، دختر [[عوف]] از [[قبیله]] [[خزرجی]] [[بنی‌مازن بن نجار]] بود.<ref> الطبقات، ج ۳، ص ۴۵۰.</ref> دخترش نسیبه با [[ابوسعید بن اوس]] از اعضای طایفه خودش [[ازدواج]] کرده بود.<ref>الطبقات، ج ۸، ص ۲۹۲.</ref> رافع با [[صفوان‌ بن بیضاء]]، [[قریشی]] [[مهاجر]] به [[مدینه]] <ref> انساب الاشراف، ج ۱۱، ص ۷۷.</ref> [[عقد اخوت]] بسته بود.<ref>الطبقات، ج ۳، ص ۳۱۸.</ref> او یکی از سه خزرجی و ۸ انصاری‌ای بود که در نبرد بدر به شهادت رسیدند.<ref>الطبقات، ج ۲، ص ۱۳.</ref>


به [[روایت]] [[ابن‌عباس]] پس از این نبرد [[مردم]] می‌گفتند فلانی هم مرد و این سخن را برای شهدای بدر به کار می‌بردند. براساس گزارش دیگری، [[منافقان]] و [[کافران]] [[مرگ]] نامبردگان در نبرد بدر را بی‌فایده می‌دانستند که [[آیه]] {{متن قرآن|وَلَا تَقُولُوا لِمَنْ يُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتٌ بَلْ أَحْيَاءٌ وَلَكِنْ لَا تَشْعُرُونَ}}<ref>«و کسانی را که در راه خداوند کشته می‌شوند مرده نخوانید که زنده‌اند امّا شما درنمی‌یابید» سوره بقره، آیه ۱۵۴.</ref> نازل شد.<ref>تفسیر مقاتل، ج ۱، ص ۱۵۰ ـ ۱۵۱؛ روض الجنان، ج۲، ص ۲۳۶ ـ ۲۳۷؛ التفسیر الکبیر، ج ۴، ص ۱۲۵.</ref> در این آیه تأکید شده که کشتگان نباید مرده شمرده شوند، بلکه آنها زنده‌اند و شما [[درک]] نمی‌کنید. برپایه روایت [[تفسیری]] دیگری از عکرمه، رافع بن معلی جزو فراریان انصاری نبرد [[احد]] در [[سال سوم هجری]] بود که آیه {{متن قرآن|إِنَّ الَّذِينَ تَوَلَّوْا مِنْكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطَانُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُوا وَلَقَدْ عَفَا اللَّهُ عَنْهُمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ}}<ref>«بی‌گمان شیطان آنان را که در روز برخورد آن دو گروه (به دشمن) پشت کردند با برخی کارها که کرده بودند از راه به در برد و البته خداوند از آنان در گذشت؛ به راستی خداوند آمرزنده‌ای بردبار است» سوره آل عمران، آیه ۱۵۵.</ref> درباره آنان نازل شد<ref>جامع‌البیان، ج ۴، ص ۹۶؛ البحر المحیط، ج ۳، ص ۳۹۷؛ الدرالمنثور، ج ۲، ص ۸۸.</ref>. این روایت نیز پذیرفتنی نیست، زیرا شهادت رافع در نبرد بدر در سال دوم هجری بوده است.<ref>[[مهران اسماعیلی|اسماعیلی، مهران]]، [[رافع بن معلی انصاری (مقاله)|مقاله «رافع بن معلی انصاری»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۱۳ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۱۳.</ref>
به [[روایت]] [[ابن‌عباس]] پس از این نبرد [[مردم]] می‌گفتند فلانی هم مرد و این سخن را برای شهدای بدر به کار می‌بردند. براساس گزارش دیگری، [[منافقان]] و [[کافران]] [[مرگ]] نامبردگان در نبرد بدر را بی‌فایده می‌دانستند که [[آیه]] {{متن قرآن|وَلَا تَقُولُوا لِمَنْ يُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتٌ بَلْ أَحْيَاءٌ وَلَكِنْ لَا تَشْعُرُونَ}}<ref>«و کسانی را که در راه خداوند کشته می‌شوند مرده نخوانید که زنده‌اند امّا شما درنمی‌یابید» سوره بقره، آیه ۱۵۴.</ref> نازل شد.<ref>تفسیر مقاتل، ج ۱، ص ۱۵۰ ـ ۱۵۱؛ روض الجنان، ج۲، ص ۲۳۶ ـ ۲۳۷؛ التفسیر الکبیر، ج ۴، ص ۱۲۵.</ref> در این آیه تأکید شده که کشتگان نباید مرده شمرده شوند، بلکه آنها زنده‌اند و شما [[درک]] نمی‌کنید. برپایه روایت [[تفسیری]] دیگری از عکرمه، رافع بن معلی جزو فراریان انصاری نبرد [[احد]] در [[سال سوم هجری]] بود که آیه {{متن قرآن|إِنَّ الَّذِينَ تَوَلَّوْا مِنْكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطَانُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُوا وَلَقَدْ عَفَا اللَّهُ عَنْهُمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ}}<ref>«بی‌گمان شیطان آنان را که در روز برخورد آن دو گروه (به دشمن) پشت کردند با برخی کارها که کرده بودند از راه به در برد و البته خداوند از آنان در گذشت؛ به راستی خداوند آمرزنده‌ای بردبار است» سوره آل عمران، آیه ۱۵۵.</ref> درباره آنان نازل شد<ref>جامع‌البیان، ج ۴، ص ۹۶؛ البحر المحیط، ج ۳، ص ۳۹۷؛ الدرالمنثور، ج ۲، ص ۸۸.</ref>. این روایت نیز پذیرفتنی نیست، زیرا شهادت رافع در نبرد بدر در سال دوم هجری بوده است.<ref>[[مهران اسماعیلی|اسماعیلی، مهران]]، [[رافع بن معلی انصاری (مقاله)|مقاله «رافع بن معلی انصاری»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۱۳ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۱۳.</ref>
۱۳

ویرایش