آمادگی نظامی: تفاوت میان نسخه‌ها

# [[وجوب]] آمادگی نظامی: [[قرآن]] کریم<ref>سوره انفال، آیه ۶۰؛ سوره توبه، آیه ۴۱.</ref> به آمادگی نظامی [[فرمان]] داده است. گروهی از [[فقیهان]] و [[مفسّران]]، آمادگی نظامی را [[واجب عینی]]<ref>احکام‌القرآن، ج ۲، ص ۹۵۴ و ۹۵۵؛ التفسیر الکبیر، ج ۱۵، ص۱۸۵.</ref> و گروهی دیگر، [[واجب کفایی]] دانسته‌اند<ref>التفسیر الکبیر، ج ۱۶، ص ۷۲.</ref>؛ از این رو، آمادگی نظامی از نظر وجوب و اهمّیّت در حکم جهاد است<ref>فی ظلال، ج ۳، ص ۱۵۴۳.</ref>.

حضرت در اقدام بعد، به مشرکان [[پیمان‌شکن]] مکه و شماری از هم‌پیمان‌های او از [[قبیله خزاعه]] را کشته بودند هجوم آورد. با این [[غزوه]]، مکه فتح شد؛ [[کعبه]] از [[بت‌ها]] [[پاک]] گردید و [[پرچم]] [[توحید]] در بیت‌الله‌الحرام و جای‌جای مکه برافراشته شد. سران مشرکان مکه نیز که [[پیمان‌شکنی]] کرده بودند، ازآن‌رو که یارای [[نبرد]] با [[پیامبر اسلام]]{{صل}}، را در خود نمی‌یافتند، متواری شدند اما حضرت، بسیاری از آنان را [[عفو]] کرد و در نتیجه برگشتند و [[تسلیم]] شدند.