آیا تعیین وقت ظهور صحیح است؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۲۰: خط ۲۰:
::::::«می‌دانیم که "توقیت" - تعیین وقت مشخص برای [[ظهور]] - عملی است که [[ائمه|ائمه هدی]] {{عم}} به شدت از آن نهی کرده و آن را ممنوع اعلام کرده‌اند. در روایات وارد شده که از [[امام رضا]] {{ع}} سؤال شد: [[قائم]] {{ع}}] چه وقتی [[ظهور]] می‌کند؟ [[امام رضا|امام]] پاسخ فرمودند: "پاسخ گفتن به کی [[ظهور]] می‌کند؟ خبر دادن از وقت است. پدرم از پدرش از پدرانش از [[امام علی|علی]] {{ع}} روایت کرد که به [[پیامبر خاتم|رسول خدا]] {{صل}} گفته شد: [[قائم]] شما چه وقتی خروج می‌کند؟ حضرت پاسخ فرمود: مَثَل قیام و [[ظهور]] او مَثَل قیامت است؛ {{عربی|اندازه=155%|﴿{{متن قرآن|لاَ يُجَلِّيهَا لِوَقْتِهَا إِلاَّ هُوَ ثَقُلَتْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ لاَ تَأْتِيكُمْ إِلاَّ بَغْتَةً}}﴾}}<ref>الاعراف، ۱۸۷.</ref> از تو درباره قیامت می‌پرسند که وقوع آن چه وقت است؟ بگو: علم آن تنها نزد پروردگار من است؛ جز او هیچ کس آن را به موقع خود آشکار نمی‌گرداند، این حادثه بر آسمان‌ها و زمین گران است. جز ناگهان به شما نمی‌رسد<ref>اکمال الدین، ج ۱، ص ۳۷۳؛ عیون اخبار الرضا، ج ۲، ص ۲۶۵ و در منابع [[اهل سنت]]: ینابیع الموده، ص ۴۵۴.</ref>.  
::::::«می‌دانیم که "توقیت" - تعیین وقت مشخص برای [[ظهور]] - عملی است که [[ائمه|ائمه هدی]] {{عم}} به شدت از آن نهی کرده و آن را ممنوع اعلام کرده‌اند. در روایات وارد شده که از [[امام رضا]] {{ع}} سؤال شد: [[قائم]] {{ع}}] چه وقتی [[ظهور]] می‌کند؟ [[امام رضا|امام]] پاسخ فرمودند: "پاسخ گفتن به کی [[ظهور]] می‌کند؟ خبر دادن از وقت است. پدرم از پدرش از پدرانش از [[امام علی|علی]] {{ع}} روایت کرد که به [[پیامبر خاتم|رسول خدا]] {{صل}} گفته شد: [[قائم]] شما چه وقتی خروج می‌کند؟ حضرت پاسخ فرمود: مَثَل قیام و [[ظهور]] او مَثَل قیامت است؛ {{عربی|اندازه=155%|﴿{{متن قرآن|لاَ يُجَلِّيهَا لِوَقْتِهَا إِلاَّ هُوَ ثَقُلَتْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ لاَ تَأْتِيكُمْ إِلاَّ بَغْتَةً}}﴾}}<ref>الاعراف، ۱۸۷.</ref> از تو درباره قیامت می‌پرسند که وقوع آن چه وقت است؟ بگو: علم آن تنها نزد پروردگار من است؛ جز او هیچ کس آن را به موقع خود آشکار نمی‌گرداند، این حادثه بر آسمان‌ها و زمین گران است. جز ناگهان به شما نمی‌رسد<ref>اکمال الدین، ج ۱، ص ۳۷۳؛ عیون اخبار الرضا، ج ۲، ص ۲۶۵ و در منابع [[اهل سنت]]: ینابیع الموده، ص ۴۵۴.</ref>.  
::::::نیز از [[امام صادق]] {{ع}} نقل است در پاسخ مفضل که سؤال کرد: آیا می‌توان برای [[ظهور]] [[امام مهدی|حجت]] {{ع}} وقتی تعیین کرد؟ فرمودند: "ای مفضل! من برای این امر زمانی را تعیین نمی‌کنم و اساساً نمی‌توان برای آن وقتی مشخص نمود. هرکس برای قیام مهدی ما زمانی تعیین کند، در علم، انباز خدا شده است و در واقع مدعی دست یافتن بر سر الهی گشته و..."<ref>مختصر بصائر الدرجات، ص ۱۷۹؛ نوادر الاخبار، ص ۲۸۶.</ref>.
::::::نیز از [[امام صادق]] {{ع}} نقل است در پاسخ مفضل که سؤال کرد: آیا می‌توان برای [[ظهور]] [[امام مهدی|حجت]] {{ع}} وقتی تعیین کرد؟ فرمودند: "ای مفضل! من برای این امر زمانی را تعیین نمی‌کنم و اساساً نمی‌توان برای آن وقتی مشخص نمود. هرکس برای قیام مهدی ما زمانی تعیین کند، در علم، انباز خدا شده است و در واقع مدعی دست یافتن بر سر الهی گشته و..."<ref>مختصر بصائر الدرجات، ص ۱۷۹؛ نوادر الاخبار، ص ۲۸۶.</ref>.
::::::نهی از این عمل تعبدی نیست، بلکه به علت ترتب مفاسد نفس الأمریست که منع به آن تعلق گرفته است؛ آثار منفی و مفاسدی که در ادامه به آن اشاره خواهیم کرد، لیکن پیش از آن باید این نکته را گوشزد کنیم که تطبیق غیر متعهدانه [[نشانه‌های ظهور]] بر حوادث جاری پیرامونی و مصداق یابی غیر کارشناسی شده برای آن‌ها نیز به نوبه خود شعبه‌ای از توقیت و به احتمال قوی، محکوم به همان حکم است. زیرا تبعاً و خواه ناخواه منتهی به توقیت می‌گردد.
::::::نهی از این عمل تعبدی نیست، بلکه به علت ترتب مفاسد نفس الأمریست که منع به آن تعلق گرفته است؛ باید این نکته را گوشزد کنیم که تطبیق غیر متعهدانه [[نشانه‌های ظهور]] بر حوادث جاری پیرامونی و مصداق یابی غیر کارشناسی شده برای آن‌ها نیز به نوبه خود شعبه‌ای از توقیت و به احتمال قوی، محکوم به همان حکم است. زیرا تبعاً و خواه ناخواه منتهی به توقیت می‌گردد<ref>[[نشانه‌های یار و چکامه‌ انتظار (کتاب)|نشانه‌های یار و چکامه‌ انتظار]]، ص۵۴.</ref>.
::::::نگارنده در این باب خاطره عبرت‌انگیزی دارد که ذکر آن را سودمند می‌انگارد:
::::::حدود یک سال از جنگ خلیج فارس و حمله نظامی عراق به کویت گذشته بود و در آذر ماه و سالگرد شهادت دکتر مفتح  و روز وحدت حوزه و دانشگاه بود؛ به همین مناسبت تعداد زیادی از برادران دانشجو از دانشگاه‌های مختلف سطح کشور به قم آمده بودند تا طی سه روز اقامت در جوار بارگاه نورانی [[حضرت فاطمه معصومه]]{{س}} با برخی از علما دیدار داشته و نیز از برخی مراکز حوزوی بازدید کنند. آن سال این عزیزان در مدرسه‌ای از مدارس علمیه اسکان یافتند که محل بحث و درس صاحب این قلم بود. مقارن با ایام استقرار برادران دانشجو در مدرسه، یکی از خطبای کهنسال که ده‌ها سال پیش با خطابه آتشین خود، بسترساز یکی از قیام‌های خونین مردمی علیه رژیم شاهنشاهی شده بود، در کمال گمنامی و تواضع و بی سر و صدا به این مدرسه تشریف آورده، وقتی برخی از روحانیون قدیمی وی راشناختند و آرام آرام خبر آن در مدرسه پخش شد و به گوش عزیزان دانشجو رسید، به سوی وی شتافتند و از ایشان خواستند که مطالبی بیان فرماید. ایشان نیز پذیرفت و شب پس از نماز مغرب و عشا حدود یک ساعت به ایراد سخنرانی پرداخت و سخنان سودمندی با همان لحن گرم و مهارت مورد توقع بیان داشت.
::::::در بخش پایانی گفتار خویش ناگاه از نزدیک شدن [[ظهور]] حضرت [[امام مهدی|صاحب الامر]] {{ع}} خبر داده و ابراز داشت که همین صدام حسین خبیث که منطقه را به آشوب کشیده و نخست ایران و سپس کویت را اشغال کرده از [[نشانه‌های ظهور]] است؛ آری! او (احتمالاً) همان [[سفیانی]] ملعون است. و بدانید که [[امام مهدی|حضرت حجت]] {{ع}} پس از دو سال [[ظهور]] خواهد کرد! این جانب از سخنان اخیر ایشان سخت متأثر شدم بدین جهت که احتمال این انطباق را ناچیز می‌انگاشتم و به دو سال بعد و حالت ناخوشایند تحیّر مخاطبان جوان این سخنان می‌اندیشیدم.
::::::پس از پایان سخنرانی ایشان به سراغ چند تن از دانشجویان عزیز رفتم که با یکدیگر مأنوس شده بودیم. آنان با حرارت زاید الوصفی از مسئله [[ظهور]] و نزدیکی آن یاد می‌کردند. حقیر سعی کردم ضمن حفظ احترام شخصیت گوینده بزرگوار، به شکل غیر مستقیم به آن برادران گوشزد کنم که این کلام را جدی نگیرند. آن ایام سپری شد و دوستان دانشجوی ما به شهرهای خود بازگشتند. چند سال بعد به طور اتفاقی در دانشگاه فردوسی مشهد به یکی از آن عزیزان برخوردم و پس از عرض سلام و احوال‌پرسی به اطاق ایشان رفتم و وی در ضمن صحبت‌های خود اظهار داشت که دو تن از دانشجویان کرمانشاهی و سبزواری که فرمایش آن شب خطیب محترم مورد قبولشان واقع شده بود، با سپری شدن دو سه سال از آن تاریخ و اثبات نادرستی آن سخنان، دچار مشکلات روحی و بعضاً شبهات دینی شدند و... باری توقیت و تطبیق‌های این‌گونه، آثار و پیامدهای منفی به دنبال دارند از آن جمله:
:::::#تشویق و تحریک شیادان نیرنگ‌باز برای بهره‌برداری سوء از این‌گونه تخمین‌ها و باورهای سطحی.
:::::#یأس و سرخوردگی این‌گونه افراد سطحی‌نگر و عجول و اطرافیان ایشان پس از عدم تحقق پیش‌بینی‌های حساب‌نشده.
:::::#داغ شدن تنور شایعات و ایجاد موج بدبینی و دامن زدن به خطر فرقه‌سازی و فرقه‌گرایی و سرانجام ایجاد دل مشغولی‌های بیهوده و بحث‌های انحرافی برای ذهنیت جامعه.
::::::آری! باید با هوشیاری کامل و دقت نظر زیبنده یک مهدی باور و منتظر واقعی به وظایف سنگین دوران [[غیبت]] و رسالت خطیر "[[انتظار]]" عمل کرد و باید دانست که: "اِن اللهَ - عَز ذِکْرُهُ - لا یعْجَلُ لِعَجَلَهِ الْعِبادِ" {{عربی|اندازه=155%|"محل قراردادن روايت"}}<ref>الغیبة، نعمانی، ص ۱۹۹ بدون عبارت «عز ذکره»؛ الکافی، ج ۱، ص ۳۶۹؛ بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۲۹۷؛ نهج الفصاحه،ج ۲، ص ۵۲۶.</ref>؛ "خدای تعالی به خاطر شتاب بندگان، در کار خود تعجیل روا نمی‌دارد".


==پاسخ‌های دیگر==
==پاسخ‌های دیگر==
۱۹٬۴۱۸

ویرایش