آیه وزارت: تفاوت میان نسخهها
←روایت سوم
برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
|||
| خط ۴۲: | خط ۴۲: | ||
==== روایت سوم ==== | ==== روایت سوم ==== | ||
{{متن حدیث|عَنْ أَبِي ذَر: أَنَّ عَلِيا{{ع}} وَعُثمَانَ وَ طَلْحَةَ وَ الزُّبَيْرَ وَ عَبْدَ الرَّحْنَ بن عوف وَ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَاص أَمْرَهُمْ عُمَرُ بن الْخَطَابِ أَنْ يَدْخُلُوا بَیتا وَ يُغلِقُوا عَلَيْهِمْ بابَه و يَتَشَاوَرُوا فِى أمْرِهِمْ. فَلَمَّا تَوَافَقُوا جَمِيعاً عَلَى رأى وَاحِدٍ قَالَ لَهُمْ عَلِى بن أبي طالب{{ع}}: إِنِّي أَحِب أَنْ تَسْمَعُوا مِنَى مَا أَقُولُ لَكُمْ فَإِنْ يَكُنْ حَقاً فَاقْبَلُوهُ وَ إِنْ يَكُنْ بَاطِلَا فَأَنْكِرُوهُ قَالُوا: قُلْ فَقَالَ{{ع}} فَهَلْ فِيكُمْ أَحَدٌ قَالَ لَهُ رَسُولُ اللهِ{{صل}} اللَّهُمَّ إِنِّي أَقُولُ كَمَا قَالَ عَبْدُكَ مُوسَى{{ع}}: {{متن قرآن|قَالَ رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي * وَيَسِّرْ لِي أَمْرِي * وَاحْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسَانِي * يَفْقَهُوا قَوْلِي * وَاجْعَلْ لِي وَزِيرًا مِنْ أَهْلِي * هَارُونَ أَخِي * اشْدُدْ بِهِ أَزْرِي ...}} إلى آخر دعوة موسى الهِ إِلَّا النبُوةَ غَيْرَى قَالُوا: لا.}}<ref>مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۳۱، ص۳۸۰؛ دیلمی، ارشاد القلوب، ج۲، ص۲۶۲؛ طوسی، امالی، ص۵۵۱.</ref>. | {{متن حدیث|عَنْ أَبِي ذَر: أَنَّ عَلِيا{{ع}} وَعُثمَانَ وَ طَلْحَةَ وَ الزُّبَيْرَ وَ عَبْدَ الرَّحْنَ بن عوف وَ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَاص أَمْرَهُمْ عُمَرُ بن الْخَطَابِ أَنْ يَدْخُلُوا بَیتا وَ يُغلِقُوا عَلَيْهِمْ بابَه و يَتَشَاوَرُوا فِى أمْرِهِمْ. فَلَمَّا تَوَافَقُوا جَمِيعاً عَلَى رأى وَاحِدٍ قَالَ لَهُمْ عَلِى بن أبي طالب{{ع}}: إِنِّي أَحِب أَنْ تَسْمَعُوا مِنَى مَا أَقُولُ لَكُمْ فَإِنْ يَكُنْ حَقاً فَاقْبَلُوهُ وَ إِنْ يَكُنْ بَاطِلَا فَأَنْكِرُوهُ قَالُوا: قُلْ فَقَالَ{{ع}} فَهَلْ فِيكُمْ أَحَدٌ قَالَ لَهُ رَسُولُ اللهِ{{صل}} اللَّهُمَّ إِنِّي أَقُولُ كَمَا قَالَ عَبْدُكَ مُوسَى{{ع}}: {{متن قرآن|قَالَ رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي * وَيَسِّرْ لِي أَمْرِي * وَاحْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسَانِي * يَفْقَهُوا قَوْلِي * وَاجْعَلْ لِي وَزِيرًا مِنْ أَهْلِي * هَارُونَ أَخِي * اشْدُدْ بِهِ أَزْرِي ...}} إلى آخر دعوة موسى الهِ إِلَّا النبُوةَ غَيْرَى قَالُوا: لا.}}<ref>مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۳۱، ص۳۸۰؛ دیلمی، ارشاد القلوب، ج۲، ص۲۶۲؛ طوسی، امالی، ص۵۵۱.</ref>. | ||
«از [[ابوذر]] [[روایت]] شده که [[عمر بن خطاب]]، على{{ع}}، عثمان، [[طلحه]]، [[زبیر]]، [[عبدالرحمن بن عوف]] و [[سعد بن ابیوقاص]] را [[مأمور]] کرد که در خانهای دور هم جمع شوند و در ببندند و درباره [[آینده]] [[حکومت]] به بحث بنشینند. پس از [[مشورت]] و موافقت آراء با یکدیگر، علی بن [[ابیطالب]]{{ع}}، فرمود: [[دوست]] دارم آنچه را که میگویم گوش فرا دهید اگر سخنم [[حق]] بود بپذیرید و اگر [[باطل]] بود، نپذیرید. آیا کسی جز من در میان شما هست که [[پیامبر]]{{صل}} درباره او گفته باشد: خدایا من آنگونه که [[بنده]] تو [[موسی]][[ سخن]] گفته میگویم پروردگارا! سینهام را گشاده کن و کارم را برایم آسان گردان و گره از زبانم بگشای تا سخنان مرا بفهمند! و وزیری از خاندانم برای من قرار ده، برادرم [[هارون]] را با او پشتم را محکم کن تا آخر درخواست موسی{{ع}} برای [[نبوت]] هارون»؟ گفتند: «نه». | |||
==== روایت چهارم ==== | ==== روایت چهارم ==== | ||