محمد بن جعفر دیباج: تفاوت میان نسخه‌ها

[[ابوجعفر محمد بن جعفر بن محمد دیباج علوی هاشمی]] را به خاطر صورت زیبایش به [[دیباج]] ملقب کردند<ref>عمدة الطالب، ص۲۷۵.</ref>. پدرش [[امام صادق]]{{ع}} و مادرش ام ولد بود<ref>مقاتل الطالبیین، ص۳۵۸.</ref>. وی نزد پدر و دیگران علم حدیث را فرا گرفت<ref>رجال النجاشی، ج۲، ص۲۷۱.</ref>.

علمای شیعه او را فردی [[شجاع]]، [[عابد]]، [[فاضل]] و [[محدث]] به شمار آورده‌اند که همه [[عمر]] را یک [[روز]] در میان [[روزه]] می‌گرفت و بسیار مورد [[اطمینان]] و مورد [[احترام]] مردم بود. کسانی چون [[موسی بن سلمه]]، [[محمد بن ابی‌عمیر]] و [[اسحاق بن موسی]] از او [[روایت]] کرده‌اند<ref>قاموس الرجال، ج۸، ص۱۰۶.</ref>. وی دارای مطلبی بود که از پدرش روایت کرده است<ref>آقا بزرگ تهرانی، الذریعه، ج۲۴، ص۱۴۹.</ref>.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]]، ج۱، ص۶۹۴؛ پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش دوم ج۲ (کتاب)|تاریخ اسلام بخش دوم ج۲]] ص ۹۱؛ [[سید غلام رضا تهامی|تهامی، سید غلام رضا]]، [[فرهنگ اعلام تاریخ اسلام ج۱ (کتاب)|فرهنگ اعلام تاریخ اسلام ج۱]] ص۱۹۲.</ref>