←مقدمه
(←منابع) |
(←مقدمه) |
||
| خط ۵۵: | خط ۵۵: | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
حضور | حضور سادات رضوی در [[ایران]] و [[شهر قم]] به زمانی باز میگردد که [[موسی بن محمد بن علی]]، فرزند [[امام جواد]] {{ع}} (معروف به موسی مبرقع) در سال (۲۵۶ هجری قمری) از [[شهر کوفه]] به [[سرزمین ایران]] [[هجرت]] کرد. | ||
وی پس از ورود به ایران، به [[شهر مقدس قم]] داخل شد. علت [[شهرت]] وی به موسی مبرقع، آن بود که همیشه با نقابی از پارچه چهره خود را میپوشاند. از این رو، هنگام ورود، [[مردم]] و ساکنان شهر قم او را نشناختند. | وی پس از ورود به ایران، به [[شهر مقدس قم]] داخل شد. علت [[شهرت]] وی به موسی مبرقع، آن بود که همیشه با نقابی از پارچه چهره خود را میپوشاند. از این رو، هنگام ورود، [[مردم]] و ساکنان شهر قم او را نشناختند. اقوام عرب ساکن قم [[تصمیم]] گرفتند او را از [[شهر]] [[اخراج]] کنند؛ به همین جهت افرادی را نزدش فرستاده، گفتند: باید هرچه سریعتر از این شهر خارج شوی! | ||
موسی، نقاب را از صورت برداشت تا شاید او را بشناسند و از تصمیم خود منصرف شوند؛ ولی مردم او را نشناختند. وی به ناچار از قم به کاشان عزیمت نمود. خبر ورود یک [[مهاجر]] [[عرب]] به گوش ساکنان کاشان رسید. اهالی شهر پس از تحقیق دریافتند که او [[فرزندی]] از [[فرزندان]] [[امامان معصوم]] [[شیعه]] است که به شهرشان آمده، میهمانی است که باید مورد [[احترام]] واقع شود. | موسی، نقاب را از صورت برداشت تا شاید او را بشناسند و از تصمیم خود منصرف شوند؛ ولی مردم او را نشناختند. وی به ناچار از قم به کاشان عزیمت نمود. خبر ورود یک [[مهاجر]] [[عرب]] به گوش ساکنان کاشان رسید. اهالی شهر پس از تحقیق دریافتند که او [[فرزندی]] از [[فرزندان]] [[امامان معصوم]] [[شیعه]] است که به شهرشان آمده، میهمانی است که باید مورد [[احترام]] واقع شود. | ||
احمد بن عبدالعزیز دلف عجلی او را به [[خانه]] خویش فرا خواند و به گرمی از او استقبال نموده، آنچه در توان داشت برای [[تعظیم]] و تکریمش [[ایثار]] کرد. او حضور وی را در [[منزل]] خویش باعث افتخار و [[عزت]] دانست و دستور داد که لباسهای ارزشمند و گران قیمت برای او تهیه کنند، اسبهای اصیل و نجیب در [[اختیار]] وی قرار دهند و مقرر نمود تا سالانه هزار مثقال طلا و اسبی مجهز و آماده به وی بدهند. | |||
اقوام عرب ساکن شهر قم، پس از اخراج وی مطلع شدند که میهمان اخراجی از | اقوام عرب ساکن شهر قم، پس از اخراج وی مطلع شدند که میهمان اخراجی از نوادگان [[رسول خدا]] {{صل}} و فرزند امام جواد {{ع}} است. بدین خاطر از کار خویش پشیمان شده و سخت [[احساس]] شرمندگی کردند. بنابراین گروهی از بزرگان شهر برای عذرخواهی روانه کاشان شده، به حضور وی رسیده و از او خواستند که پوزش آنان را بپذیرد و به [[شهر قم]] مراجعت نماید. | ||
[[موسی]] [[دعوت]] آنان را پذیرفت و آهنگ عزیمت به شهر قم نمود. [[مردم]] [[شهر]] منزلی برای سکونت وی خریداری و از مزارع و قنوات روستاها سهمی به وی بخشیدند. در ابتدای ورود، بیست هزار درهم [[پول]] | [[موسی]] [[دعوت]] آنان را پذیرفت و آهنگ عزیمت به شهر قم نمود. [[مردم]] [[شهر]] منزلی برای سکونت وی خریداری و از مزارع و قنوات روستاها سهمی به وی بخشیدند. در ابتدای ورود، بیست هزار درهم [[پول]] نقد به وی [[هدیه]] شد. کار موسی در شهر قم بالا گرفت و در زمانی کوتاه صاحب [[ثروت]] و مزارع فراوان شد. | ||
[[دختران]] [[امام]] {{ع}} به نامهای: [[زینب | [[دختران]] [[امام]] {{ع}} به نامهای: [[زینب بنت محمد بن علی الجواد|زینب]]، [[ام محمد بنت محمد بن علی الجواد |ام محمد]] و [[میمونه بنت محمد بن علی الجواد|میمونه]] به دعوت [[برادر]] از [[شهر مدینه]] [[هجرت]] و برای سکونت به شهر قم وارد شده، در کنار برادر اقامت گزیدند. پس از [[وفات]] هر یک از آنان، بدن مبارکشان را در کنار مقبره عمه بزرگوارشان، [[حضرت فاطمه]] معصومه{{س}} به خاک سپردند. | ||
موسی مبرقع نیز در همین شهر اقامت گزید. وی در سال (۲۹۶ | موسی مبرقع نیز در همین شهر اقامت گزید. وی در سال (۲۹۶ هجری قمری) از [[دنیا]] رفت و در [[منزل]] مسکونی خویش، که امروزه یکی از محلههای قدیمی شهر قم محسوب میشود، به خاک سپرده شد<ref>بحار الانوار، ج۵۰، ص۱۶۰.</ref>.<ref>[[سید ابوالفضل طباطبایی اشکذری|طباطبایی اشکذری، سید ابوالفضل]]، [[دانشنامه جوادالائمه (کتاب)|دانشنامه جوادالائمه]]، ص ۵۶.</ref> | ||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||