بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۲۰: | خط ۲۰: | ||
| نتایج آیه = | | نتایج آیه = | ||
}} | }} | ||
==مقدمه == | |||
'''[[آیه خیر البریة]]''': {{متن قرآن|إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أُوْلَئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ}}<ref>بیگمان آنانکه ایمان آوردهاند و کردارهایی شایسته کردهاند، بهترین آفریدگانند؛ سوره بینه، آیه ۷.</ref>.از جمله آیاتی است که [[علمای شیعه]] در [[اثبات امامت]] و [[خلافت بلافصل]] [[حضرت امیرالمؤمنین]]{{ع}} به آن استناد کردهاند. [[خداوند سبحان]] در این آیۀ وآیه بعد از آن میفرماید: «همانا کسانی که [[ایمان]] آورده و [[نیکوکار]] شدند، آنان بهترین مردمانند.[[ پاداش]] ایشان نزد [[خداوند]] جنّات عدنی است که از زیر آن جویهایی جاری است! ایشان در آن تا [[ابد]] جاودانند و خداوند از آنان [[خشنود]] است و آنان از خداوند خشنودند و آن برای کسی است که از خداوند [[خشیت]] دارد» | '''[[آیه خیر البریة]]''': {{متن قرآن|إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أُوْلَئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ}}<ref>بیگمان آنانکه ایمان آوردهاند و کردارهایی شایسته کردهاند، بهترین آفریدگانند؛ سوره بینه، آیه ۷.</ref>.از جمله آیاتی است که [[علمای شیعه]] در [[اثبات امامت]] و [[خلافت بلافصل]] [[حضرت امیرالمؤمنین]]{{ع}} به آن استناد کردهاند. [[خداوند سبحان]] در این آیۀ وآیه بعد از آن میفرماید: «همانا کسانی که [[ایمان]] آورده و [[نیکوکار]] شدند، آنان بهترین مردمانند.[[ پاداش]] ایشان نزد [[خداوند]] جنّات عدنی است که از زیر آن جویهایی جاری است! ایشان در آن تا [[ابد]] جاودانند و خداوند از آنان [[خشنود]] است و آنان از خداوند خشنودند و آن برای کسی است که از خداوند [[خشیت]] دارد» | ||
براساس [[روایات]] متعدّدی که در [[کتب حدیثی]] و [[تفسیری]] معتبر [[شیعه]] و [[اهل]] [[سنّت]] آمده است، این آیۀ دربارۀ [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} و [[شیعیان]] آن حضرت نازل شده است. این [[آیه]] امیرالمؤمنین{{ع}} را بهترین [[خلق]] [[خدا]] معرفی میکند و روشن است که بهترین خلق خداوند، [[افضل]] از دیگران بوده و برای [[امامت]] و [[خلافت الهی]] [[شایستهترین]] فرد است. در نتیجه آیۀ شریفه به روشنی بر امامت حضرت امیرالمؤمنین{{ع}} پس از [[رسول خدا]]{{صل}} دلالت دارد. | براساس [[روایات]] متعدّدی که در [[کتب حدیثی]] و [[تفسیری]] معتبر [[شیعه]] و [[اهل]] [[سنّت]] آمده است، این آیۀ دربارۀ [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} و [[شیعیان]] آن حضرت نازل شده است. این [[آیه]] امیرالمؤمنین{{ع}} را بهترین [[خلق]] [[خدا]] معرفی میکند و روشن است که بهترین خلق خداوند، [[افضل]] از دیگران بوده و برای [[امامت]] و [[خلافت الهی]] [[شایستهترین]] فرد است. در نتیجه آیۀ شریفه به روشنی بر امامت حضرت امیرالمؤمنین{{ع}} پس از [[رسول خدا]]{{صل}} دلالت دارد. | ||
برخی از [[مفسران شیعه]]، با استناد به روایاتی از [[پیامبر]] که در شأن [[نزول]] این [[آیه]] وارد شده و در آنها از علی و شیعیانش سخن به میان آمده،<ref>سیوطی، الدرالمنثور، ۱۴۰۴ق، ج۸، ص۵۸۹؛ امینی، الغدیر، ۱۴۱۶ق، ج۲، ص۵۷ و ۵۸.</ref> بر این باورند که واژه [[شیعه]] از [[زمان پیامبر]]{{صل}} مطرح شده و منظور از شیعه در این [[روایات]]، [[پیروان]] خاص [[امام علی]]{{ع}} اهستند. <ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ۱۳۷۴ش، ج۲۷، ص۲۱۳-۲۱۴.</ref>. | |||
== شأن نزول آیه == | == شأن نزول آیه == | ||