آیه خیر البریة: تفاوت میان نسخه‌ها

آیه خیر البریة (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۱۴ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۱۱

۱٬۰۳۹ بایت حذف‌شده ، دیروز در ‏۱۰:۱۱

بدون خلاصۀ ویرایش

دیداریویکی‌متن

فرقانی

مدیران

۱۵٬۳۷۳

ویرایش

@@ خط ۲۳: / خط ۲۳: @@
 '''[[آیه خیر البریة]]''': {{متن قرآن|إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أُوْلَئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ}}<ref>بی‌گمان آنانکه ایمان آورده‌اند و کردارهایی شایسته کرده‌اند، بهترین آفریدگانند؛ سوره بینه، آیه ۷.</ref>.از جمله آیاتی است که [[علمای شیعه]] در [[اثبات امامت]] و [[خلافت بلافصل]] [[حضرت امیرالمؤمنین]]{{ع}} به آن استناد کرده‌اند. [[خداوند سبحان]] در این آیۀ وآیه بعد از آن می‌فرماید: «همانا کسانی که [[ایمان]] آورده و [[نیکوکار]] شدند، آنان بهترین مردمانند.[[ پاداش]] ایشان نزد [[خداوند]] جنّات عدنی است که از زیر آن جوی‌هایی جاری است! ایشان در آن تا [[ابد]] جاودانند و خداوند از آنان [[خشنود]] است و آنان از خداوند خشنودند و آن برای کسی است که از خداوند [[خشیت]] دارد»
-براساس [[روایات]] متعدّدی که در [[کتب حدیثی]] و [[تفسیری]] معتبر [[شیعه]] و [[اهل]] [[سنّت]] آمده است، این آیۀ دربارۀ [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} و [[شیعیان]] آن حضرت نازل شده است. این [[آیه]] امیرالمؤمنین{{ع}} را بهترین [[خلق]] [[خدا]] معرفی می‌کند و روشن است که بهترین خلق خداوند، [[افضل]] از دیگران بوده و برای [[امامت]] و [[خلافت الهی]] [[شایسته‌ترین]] فرد است. در نتیجه آیۀ شریفه به روشنی بر امامت حضرت امیرالمؤمنین{{ع}} پس از [[رسول خدا]]{{صل}} دلالت دارد.
+در کتاب‌های [[روایی]] [[شیعه]] و [[اهل‌سنت]]، احادیثی از [[پیامبر]]{{صل}} نقل شده است که در آنها خیرالبریه (بهترین [[آفریدگان]]) به [[امام علی]]{{ع}} و [[شیعیان]] او [[تفسیر]] شده است. <ref>سیوطی، الدرالمنثور، ۱۴۰۴ق، ج۶، ص۳۷۹؛ استرآبادی، تأویل الآیات الظاهره، ۱۴۰۹ق، ص۸۰-۸۰۳؛ آلوسی، روح المعانی، ۱۴۱۵ق، ج۱۵، ص۴۳۲.</ref>. حاكم حَسكانی از علمای اهل‌سنت، در کتاب شَواهدُ التَنزیل بیش از بیست [[روایت]] در این باره با سندهای مختلف نقل می‏‌كند. <ref>نگاه کنید به حسکانی، شواهدالتنزیل، ۱۴۱۰-۱۴۱۱ق، ج۲، ص۴۵۹-۴۷۳.</ref>. از جمله از [[ابن‌عباس]] روایت می‌کند هنگامی که این [[آیه]] نازل شد، پیامبر{{صل}} [[خطاب]] به امام علی{{ع}} گفت: «آن (خیرالبریه) تو و شیعیانت هستید. در [[روز قیامت]]، تو و شیعیانت، در حالی که شما از [[خدا]] خشنودید و خدا از شما [[خشنود]] است، می‌آیید.» <ref>حسکانی، شواهدالتنزیل، ۱۴۱۰-۱۴۱۱ق، ج۲، ص۴۶۱.</ref>. پس طبق این آیه امیرالمؤمنین{{ع}} بهترین [[خلق]] [[خدا]] است و روشن است که بهترین خلق خداوند، [[افضل]] از دیگران بوده و برای [[امامت]] و [[خلافت الهی]] [[شایسته‌ترین]] فرد است. در نتیجه آیۀ شریفه به روشنی بر امامت حضرت امیرالمؤمنین{{ع}} پس از [[رسول خدا]]{{صل}} دلالت دارد.
-برخی از [[مفسران شیعه]]، با استناد به روایاتی از [[پیامبر]] که در شأن‌ [[نزول]] این [[آیه]] وارد شده و در آنها از علی و شیعیانش سخن به میان آمده،<ref>سیوطی، الدرالمنثور، ۱۴۰۴ق، ج۸، ص۵۸۹؛ امینی، الغدیر، ۱۴۱۶ق، ج۲، ص۵۷ و ۵۸.</ref> بر این باورند که واژه [[شیعه]] از [[زمان پیامبر]]{{صل}} مطرح شده و منظور از شیعه در این [[روایات]]، [[پیروان]] خاص [[امام علی]]{{ع}} اهستند. <ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ۱۳۷۴ش، ج۲۷، ص۲۱۳-۲۱۴.</ref>.
+از جمله نکاتی که [[مفسران]] از آیه مذکور برداشت کرده‌اند این است که انسان‌های [[باایمان]] و [[صالح]] بر [[فرشتگان]] هم [[برتری]] دارند؛ زیرا واژه "البریة" در عبارت «خیرالبریه» (بهترینِ آفریدگان) شامل همه [[مخلوقات]] می‌شود. <ref>طباطبایی، المیزان، ۱۴۱۷ق، ج۲۰، ص۳۴۰؛‌ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۴ش، ج۲۷، ص۲۰۹.</ref>.
-در کتاب‌های [[روایی]] [[شیعه]] و [[اهل‌سنت]]، احادیثی از [[پیامبر]]{{صل}} نقل شده است که در آنها خیرالبریه (بهترین [[آفریدگان]]) به [[امام علی]]{{ع}} و [[شیعیان]] او [[تفسیر]] شده است. <ref>سیوطی، الدرالمنثور، ۱۴۰۴ق، ج۶، ص۳۷۹؛ استرآبادی، تأویل الآیات الظاهره، ۱۴۰۹ق، ص۸۰-۸۰۳؛ آلوسی، روح المعانی، ۱۴۱۵ق، ج۱۵، ص۴۳۲.</ref>. حاكم حَسكانی از علمای اهل‌سنت، در کتاب شَواهدُ التَنزیل بیش از بیست [[روایت]] در این باره با سندهای مختلف نقل می‏‌كند. <ref>نگاه کنید به حسکانی، شواهدالتنزیل، ۱۴۱۰-۱۴۱۱ق، ج۲، ص۴۵۹-۴۷۳.</ref>. از جمله از [[ابن‌عباس]] روایت می‌کند هنگامی که این [[آیه]] نازل شد، پیامبر{{صل}} [[خطاب]] به امام علی{{ع}} گفت: «آن (خیرالبریه) تو و شیعیانت هستید. در [[روز قیامت]]، تو و شیعیانت، در حالی که شما از [[خدا]] خشنودید و خدا از شما [[خشنود]] است، می‌آیید.» <ref>حسکانی، شواهدالتنزیل، ۱۴۱۰-۱۴۱۱ق، ج۲، ص۴۶۱.</ref>.
-یکی از نکات تفسیری‌، که [[مفسران]] از آیه برداشت کرده‌اند این است که انسان‌های [[باایمان]] و [[صالح]] بر [[فرشتگان]] هم [[برتری]] دارند؛ زیرا واژه "البریة" در عبارت «خیرالبریه» (بهترینِ آفریدگان) شامل همه [[مخلوقات]] می‌شود. <ref>طباطبایی، المیزان، ۱۴۱۷ق، ج۲۰، ص۳۴۰؛‌ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۴ش، ج۲۷، ص۲۰۹.</ref>.
 == شأن نزول آیه ==