←نفس لوامّه
| خط ۲۵: | خط ۲۵: | ||
این نفس همان "خود" است؛ میگوئیم: "نفس پرستی" یا "خودپرستی"<ref>انسان کامل، ص۲۱۷.</ref>.<ref>[[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۸۱۵.</ref> | این نفس همان "خود" است؛ میگوئیم: "نفس پرستی" یا "خودپرستی"<ref>انسان کامل، ص۲۱۷.</ref>.<ref>[[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۸۱۵.</ref> | ||
=== نفس لوامّه === | === [[نفس لوامّه]] === | ||
نفس لوامّه، یعنی نفس ملامت کن که در مواقعی از انسان خطایی سر میزند [[آدمی]] را تحت [[شکنجه]] و [[عذاب]] و ملامت و [[سرزنش]] قرار میدهد<ref>حکمتها و اندرزها، ص۶۸.</ref>. | نفس لوامّه، یعنی نفس ملامت کن که در مواقعی از انسان خطایی سر میزند [[آدمی]] را تحت [[شکنجه]] و [[عذاب]] و ملامت و [[سرزنش]] قرار میدهد<ref>حکمتها و اندرزها، ص۶۸.</ref>. | ||
به عبارت دیگر نفس در یک [[درجه]] بالاتر چشمهایش را باز میکند و هشیارتر میگردد، میشود [[نفس لوامه]] که خودش خودش را ملامت میکند<ref>مجموعه آثار، ج۳، ص۵۹۶.</ref>. | به عبارت دیگر نفس در یک [[درجه]] بالاتر چشمهایش را باز میکند و هشیارتر میگردد، میشود [[نفس لوامه]] که خودش خودش را ملامت میکند<ref>مجموعه آثار، ج۳، ص۵۹۶.</ref>. | ||