آیه خیر البریة: تفاوت میان نسخه‌ها

آیه خیر البریة (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۱۵ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۵۷

۵٬۷۰۵ بایت اضافه‌شده ، ‏۱۰:۵۷

←‏احادیث مرتبط با آیه

دیداریویکی‌متن

فرقانی

مدیران

۱۵٬۳۷۳

ویرایش

@@ خط ۴۳: / خط ۴۳: @@
 == احادیث مرتبط با آیه ==
-=== حدیث اول ===
+=== احادیث شیعه ===
+==== حدیث اول ====
 {{متن حدیث|قال ابن عباس: {{متن قرآن|أُوْلَئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ}}، يُرِيدُ خَيْرَ الخَلق.}}<ref>علی بن ابراهیم، تفسیر، ج۲، ص۴۳۲</ref>.
-=== حدیث دوم ===
+==== حدیث دوم ====
 {{متن حدیث|عن يعقوب بْنِ مِيثَمِ الثَّمَارِ مَوْلَى عَلِى بْنَ الْحُسَيْنِ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَى أبي جعْفَر{{ع}} فقلت له اني وَجَدْتُ فِي كتب أبي أن عليّا قال لأبي يا ميثمُ أحبِب حبيب آل مُحَمد و إِن كَانَ فاسقا زانیا و ابغِض مُبْعِضَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ إِنْ كَانَ صَوَّامَا قَوّامَا فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ{{صل}} وَ هُوَ يَقُولُ: {{متن قرآن|إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أُوْلَئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ}} ثُمَّ الْتَفتَ إِلَىَّ وَقَالَ هُمْ وَاللَّهِ انت و شیعتکَ و میعادُکَ و مِيعَادُهُمُ الْحَوْضُ غَدا غُرّا مُحَجَّلِينَ مُتَوَّجِينَ فَقَالَ أَبُو جَعْفَر{{ع}}: هکذا هُوَ عِنْدَنَا فِي كِتَابِ عَلَىّ{{ع}}.}}<ref>حر عاملی، وسائل الشیعة ، ج۱۶، ص۱۸۲؛ مجلسی، بحارالانوار، ج۶۵، ص۵۳ و ج۲۳، ص۳۹۰ و ج۶۵، ص۵۳؛ طوسی، امالی، ج۴۰۵</ref>.
-=== حدیث سوم ===
+==== حدیث سوم ====
 {{متن حدیث|عَنْ زَيْدِ بْنِ شَرَاحِيلِ الْأَنْصَارِي كَاتِبَ عَلَى{{ع}}، قَالَ: سَمِعْتُ عَلَیّا{{ع}}، يَقُولُ: حَدّثَنی رسُولُ اللَّهِ{{صل}} وَ أَنَا مُسْنِدُهُ إِلَى صَدْرِي فَقَالَ: أَی عَلَىّ أَلَمْ تَسْمَعْ قَوْلَ اللَّهِ عَزَوَجَلَّ: {{متن قرآن|إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أُوْلَئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ}} أَنْتَ وَ شِيعَتُكَ وَ مَوْعِدِي وَ مَوْعِدَكُمْ الْحَوْضَ إِذَا جَثَتِ الْأُمم للحساب تُدْعَوْنَ غُرًّا مُحَجَّلِينَ}}<ref>مجلسی، بحارالانوار، ج۳۵، ص۳۴۴؛ روضة الواعظین، ج۱، ص۱۰۵؛ حسکانی، شواهد التنزیل، ج۲، ص۴۶۳؛ اربلی، کشف الغمة، ج۱، ص۳۰۱</ref>.
-=== حدیث چهارم ===
+==== حدیث چهارم ====
 {{متن حدیث|قال ابن عباس: لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَهُ إِ{{متن قرآن|إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أُوْلَئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ}}، قَالَ النَّبِى{{صل}} لِعَلِىّ{{ع}} وَ هُوَ أَنْتَ وَ شِيعَتُكَ. تَأْتِي أَنْتَ وَ شِيعَتُكَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ رَاضِينَ مَرْضِيِّينَ وَ يَأْتِي أَعْدَاؤُكَ غِضَاباً مُقْمَحِينَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لهِ وَمَنْ عَدُوى قَالَ مَنْ تَبَرًا مِنْكَ وَلَعَنَكَ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}: مَنْ قَالَ رَحِمَ اللَّهُ عَلِیّا يَرْحَمْهُ اللَّهُ.}}<ref>مجلسی، بحارالانوار، ج۵، ص۳۴۶ و ج۳۵، ص۳۴۶؛ تفسیر فرات کوفی، ص۵۸۳؛ حسکانی، شواهد التنزیل، ج۲، ص۴۶۵؛ مشکاة الانوار، ص۹۱.</ref>.
-=== حدیث پنجم ===
+==== حدیث پنجم ====
 {{متن حدیث|عن امیرالمؤمنین {{ع}}عَنْ عَامِرِ بْنِ وَاثِلَةَ قَال: .. فَقَامَ إِلَيْهِ ابن الكَوَّاء، فَقَالَ يَا أَمِيرَالْمُؤْمِنِينَ: أَخْبِرْنِي عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَوَجَلٌ {{متن قرآن|إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أُوْلَئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ}} فَسَكَتَ أَمِيرُالْمُؤْمِنِينَ فَأَعَادَهَا عَلَيْهِ ابْنُ الْكَوَّاءِ فَسَكَتَ فَأَعَادَهَا الثّالِثَةَ. فَقَالَ عَلَى{{ع}}: وَ رَفَعَ صَوْتُهُ وَيحَكَ يَا بن الْكَوّاء أُولَئِكَ نَحْنُ وَ أَتْبَاعُنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ غُرّا مُحَجَّلِينَ رِوَاءَ مَروّیّينَ يُعْرَفُونَ بِسِيمَاهُم.}}<ref>مجلسی، بحارالانوار، ج۳۶، ص۱۹۰</ref>.<ref>برازش، علیرضا، تفسیر اهل بیت{{ع}}، ج۱۸، ص۳۰۴</ref>.
+=== احادیث عامه ===
+=== [[روایات]] [[ابن عباس]] ===
+[[حدیث]] اول
+از ابن عباسنقل شده که وقتی این [[آیه]] نازل شد [[پیغمبر اکرم]]{{صل}} به علی{{ع}} فرمود: «منظور از آن، تو و [[شیعیان]] تو در [[قیامت]] هستید که هم شما از [[خدا]] [[خشنود]] هستید و هم [[خدا]] از شما [[خشنود]]».
+[[حدیث]] دوم
+[[ابن عباس]] در [[حدیث]] دیگری از [[ابن مردویه]] از علی{{ع}} نقل می‌کند که [[پیغمبر اکرم]]{{صل}} به من فرمود: «آیا این سخن [[خدا]] را نشنیده‌ای که می‌فرماید: کسانی که [[ایمان]] آورده و [[اعمال صالح]] انجام داده‌اند بهترین مخلوقاتند؟ آنها تو و [[شیعیان]] تو هستید، و وعده‌گاه من و شما کنار [[حوض کوثر]] است، هنگامی که من برای [[حساب]] [[امت‌ها]] می‌آیم، شما [[دعوت]] می‌شوید در حالی که پیشانی سفید و شناخته شده‌اید». [[سیوطی]]،[[ عبد الرحمان بن ابی بکر]]، [[الدر المنثور]] فی التفسیر بالماثور، ج۸، ص۵۸۹.
+[[حدیث]] سوم
+[[ابن عباس]] در [[حدیث]] دیگری می‌گوید: هنگامی که این [[آیه]] نازل شد [[پیغمبر اکرم]]{{صل}} به علی{{ع}} فرمود: «منظور از این [[آیه]] تو و شیعیانت هستید که در [[روز قیامت]] وارد عرصه [[محشر]] می‌شوید در حالی که هم شما از [[خدا]] [[راضی]] و هم [[خدا]] از شما [[راضی]] است و دشمنت [[خشمگین]] وارد [[محشر]] می‌شود و به [[زور]] به [[جهنم]] می‌رود».
+=== [[روایت]] [[ابوبرزه]] ===
+در [[حدیث]] دیگری از [[ابو برزه]] آمده است که وقتی [[پیغمبر اکرم]] {{صل}}‌وسلّم این [[آیه]] را قرائت کرد، فرمود: «هم انت و شیعتک [[یا علی]]، و [[میعاد]] ما بینی و بینک الحوض»؛ آنها تو و شیعیانت هستید، ‌ای علی! و [[وعده]] من و شما کنار [[حوض کوثر]] است.
+=== [[روایات]] [[جابر بن عبدالله]] ===
+[[محدثان اهل سنت]] [[روایات]] متعددی را از طریق [[جابر بن عبدالله انصاری]] نقل کرده‌اند که بعضی از [[احادیث]] را [[ابن حجر]] در کتاب الصواعق آورده و بعضی را محمد [[شبلنجی]] در [[نور الابصار]]. [[جلال الدین سیوطی]] در [[تفسیر]] [[الدر المنثور]] نیز قسمت عمده [[روایت]] اخیر را از [[ابن عساکر]] از [[جابر بن عبدالله]] نقل کرده است. <ref>سیوطی، عبد الرحمان بن ابی بکر، الدر المنثور فی التفسیر بالماثور، ج۸، ص۵۸۹.</ref>.
+به عنوان نمونه: از [[جابر بن عبدالله انصاری]] چنین نقل شده که ما [[خدمت]] [[پیغمبراکرم]]{{صل}} کنار [[خانه خدا]] نشسته بودیم که علی{{ع}} به سوی ما آمد، هنگامی که چشم [[پیامبر]]{{صل}} به علی{{ع}} افتاد، فرمود: برادرم به سراغ شما می‌آید. سپس رو به [[کعبه]] کرد و فرمود: به خدای این [[کعبه]] قسم که این مرد و شیعیانش در [[قیامت]] رستگارانند. سپس رو به سوی ما کرد و افزود: به [[خدا]] [[سوگند]] او قبل از همه شما به [[خدا]] [[ایمان]] آورد و [[قیام]] او به [[فرمان خدا]] بیش از همه شما است، وفایش به [[عهد الهی]] از همه بیشتر، و قضاوتش به [[حکم]] [[الله]] افزونتر و مساواتش در تقسیم ([[بیت المال]]) از همه زیادتر، عدالتش درباره [[رعیت]] از همه فزونتر، و مقامش نزد [[خداوند]] از همه بالاتر است. جابر می‌گوید: در اینجا [[خداوند]] [[آیه]] «ان الذین آمنوا و عملوا الصالحات اولئک هم خیر البریة» را نازل فرمود و از آن به بعد هنگامی که علی علیه‌السّلام می‌آمد [[یاران محمد]]{{صل}} می‌گفتند: بهترین مخلوق [[خدا]] بعد از [[رسول الله]]{{صل}} آمد.
+بسیاری دیگر از [[علما]] و [[محدثان اهل سنت]] نیز همین مضمامین را در کتب خود نقل کرده‌اند که از جمله آنها می‌توان از افرادی همچون: [[خطیب خوارزمی]] در [[مناقب]]، [[ابو نعیم اصفهانی]] در کفایة الخصام، [[طبری]] در [[تفسیر]]، [[ابن صباغ مالکی]] در [[الفصول المهمة]]، شوکانی در فتح [[الغدیر]]، [[شیخ سلیمان قندوزی]] در [[ینابیع الموده]] و [[آلوسی]] در [[روح المعانی]] ذیل [[آیه]] مورد بحث نام برد.<ref>طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۱۰، ص۷۹۵؛ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۲۷، ص۲۰۶.</ref>.<ref>فرهنگنامه علوم قرآنی، برگرفته از مقاله «آیه خیر البریه»</ref>.
 == دلالت آیه ==