تاریخ‌نگاری در تاریخ اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

==چگونگی شکل‌گیری نخستین مکتوبات در دانش تاریخ==

همه ما می‌دانیم که تاریخ، دانشی است که غالب ابنای [[بشر]] به آن علاقه دارند. شاید اصل علاقه به آن، ناشی از [[حسی]] است که [[فرزندان]] نسبت به [[پدران]] و سرگذشت و پیشینیه آنان و [[کشور]] و [[قوم]] و نژاد خویش دارند. هرچه سن [[آدمی]] جلوتر می‌رود، به تاریخ گذشته خود و احوالات اجدادش توجه بیشتری می‌یابد و در تغییراتی که طی عمرش ایجاد شده با آنچه در زمان‌های پیشین بوده، نظری تأمل‌گونه می‌کند، این [[حس]] فردی، وقتی در حیطه بررسی [[زندگی اجتماعی]] به علاوه مفهوم [[زمان]] درمی‌آید، برای ما تبدیل به [[علم]] [[تاریخ]] می‌شود. هیچ ملتی را نمی‌توان تصور کرد که به تاریخ خودش علاقه‌مند نباشد. این [[حسی]] است که محصول آن [[تواریخ]] و متونی است که شفاهاً یا کتباً، به حوزه تاریخ آن [[قوم]] وارد می‌شود.

در مقطع مورد نظر ما، [[قوم عرب]]، پیش از [[اسلام]] هم تاریخ داشت و سخت به آن دلبسته بود. ممکن است تاریخ آنها از نظر زمان‌مندی، دوره طولانی نداشت، اما تاریخ [[قبایل عرب]]، در نقاط مختلف، و سرگذشت آنها برای [[عرب]] مهم بود. [[طبیعی]] است اگر تاریخ مکتوب نباشد، به تدریج سوابق از میان می‌رود، و به جای آن اوهام و خیالات و حکایات و اسمار جایگزین شده، ضمن آن‌که با [[واقعیات]] ترکیب می‌شود.