ابراهیم بن ابی‌محمود خراسانی: تفاوت میان نسخه‌ها

{{مدخل مرتبط  

| موضوع مرتبط = اصحاب امام کاظم

| عنوان مدخل  =  

| مداخل مرتبط = [[ابراهیم بن ابی‌محمود خراسانی در تراجم و رجال]] - [[ابراهیم بن ابی‌محمود خراسانی در تاریخ اسلامی]]

| پرسش مرتبط  =  

}}

 

[[ابراهیم بن ابی‌محمود خراسانی]]، [[مولی]]، از [[اصحاب امام کاظم]]{{ع}}<ref>ر.ک: کتاب الرجال، برقی، ص۵۲.</ref> و [[امام رضا]]{{ع}}<ref>{{عربی|إبراهیم بن أبی محمود الخراسانی،… روی عن الرضا{{ع}} له کتاب}}؛ رجال النجاشی، ص۲۵، ش۴۳؛ ر.ک: رجال الطوسی، ص۳۳۲، ش۴۹۴۱، ص۳۵۱، ش۵۲۰۴.</ref> است و از آن دو [[بزرگوار]] [[روایت]] کرده است. [[حسن بن موسی خشاب]] نیز [[حدیثی]] را نقل کرده که دلالت دارد که [[ابراهیم]] امام جواد]]{{ع}} را نیز [[درک]] کرده است<ref>اختیار معرفة الرجال، رجال الکشی، ص۵۶۷، ح۱۰۷۳.</ref>. ابراهیم افزون بر [[امامان معصوم]]، از محدثانی همچون [[علی بن یقطین]]<ref>الکافی، ج۵، ص۱۱۰، ح۳.</ref> [[حدیث]] آموخته و روایت کرده است. وی دارای شاگردان و راویانی نیز بوده که مشهورترین ایشان [[علی بن اسباط]]، [[احمد بن محمد بن عیسی]]<ref>الکافی، ج۵، ص۱۱۰، ح۳؛ ج۶، ص۳۲۶، ح۷.</ref>، [[ابراهیم بن هاشم]]<ref>المحاسن، ج۲، ص۴۲۵، ح۲۲۷.</ref>، [[عبدالعظیم بن عبدالله حسنی]]<ref>عیون أخبار الرضا{{ع}}، ج۱، ص۱۲۳، ح۱۶.</ref>، [[احمد]] [[مالکی]]<ref>کمال الدین، ج۱، ص۲۰۲، ح۶.</ref>، [[عبدالله بن عامر]]<ref>صدوق، الأمالی، ص۱۲۸، ح۲.</ref>، [[حسن بن موسی خشاب]]<ref>رجال الکشی، اختیار معرفة الرجال، ص۵۶۷، ش۱۰۷۳.</ref>، [[اسحاق بن اسماعیل]]<ref>کفایة الأثر، ص۲۷۷.</ref> و [[محمد بن حسین بن ابی خطاب]]<ref>عیون أخبار الرضا{{ع}}، ج۲، ص۲۲، ح۴۶.</ref> می‌باشند.

درباره [[شخصیت]] ابراهیم، میان [[علما]] و [[رجال‌نویسان]] [[اختلاف]] نیست و بزرگانی چون [[نجاشی]]، [[شیخ طوسی]] و [[علامه حلی]] بر [[وثاقت]] وی تأکید کرده‌اند. نجاشی نوشته است: [[ابراهیم بن ابی محمود خراسانی]] فردی موثق است<ref>رجال النجاشی، ص۲۵، ش۴۳.</ref>. شیخ طوسی نیز وی را [[ثقه]] و مولی دانسته<ref>رجال الطوسی، ص۳۵۱، ش۵۲۰۴.</ref> و علامه حلی می‌نویسد: ابراهیم بن ابی محمود خراسانی، مولی، از امام رضا{{ع}} روایت کرده، ثقه است و بر روایت او [[اعتماد]] می‌شود<ref>رجال العلامة الحلی، خلاصة الأقوال، ص۳، ش۳.</ref>. [[نصر بن صباح]] روایتی را نقل کرده که [[امام جواد]]{{ع}} [[بهشت]] را برای ابراهیم ضمانت فرموده است<ref>«{{متن حدیث|...فَقُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاکَ قَدْ کَانَ أَبُوکَ رُبَّمَا قَالَ لِی فِی الْمَجْلِسِ الْوَاحِدِ مَرَّاتٍ: أَسْکَنَکَ اللَّهُ الْجَنَّةَ أَدْخَلَکَ اللَّهُ الْجَنَّةَ! قَالَ، فَقَالَ: وَ أَنَا أَقُولُ أَدْخَلَکَ اللَّهُ الْجَنَّةَ! فَقُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ تَضْمَنُ لِی عَنْ رَبِّکَ أَنْ تُدْخِلَنِی الْجَنَّةَ! قَالَ: نَعَمْ، قَالَ: فَأَخَذْتُ رِجْلَهُ فَقَبَّلْتُهَا}}»؛ رجال الکشی، اختیار معرفة الرجال، ص۵۶۷، ح۱۰۷۳.</ref>. طبق روایتی که کشی نقل می‌کند، گویا ابراهیم فردی نابینا بود<ref>رجال الکشی، اختیار معرفة الرجال، ص۵۶۷، ش۱۰۷۲.</ref>.

[[تاریخ]] دقیق [[وفات]] وی معلوم نیست، ولی به تصریح نصر بن صباح وی اندکی پس از [[امام رضا]]{{ع}} درگذشته است<ref>رجال الکشی، اختیار معرفة الرجال، ص۵۶۷، ش۱۰۷۲.</ref>. او دارای تألیفاتی چون کتاب مسائل بوده است<ref>طوسی، الفهرست، ص۱۹، ش۱۵.</ref> که [[احمد بن محمد بن عیسی]] از وی [[روایت]] کرده<ref>رجال النجاشی، ص۲۵؛ اختیار معرفة الرجال، ص۵۶۷؛ طرائف المقال، ج۱، ص۲۷۲.</ref> و ابن‌شهر [[آشوب]] عنوان آن را مسائل (رسائل) بیان کرده است<ref>معالم العلماء، ص۷.</ref>. این کتاب [[حدیثی]] در ۲۵ ورقه است<ref>رجال الکشی، اختیار معرفة الرجال، ص۵۶۷، ش۱۰۷۲.</ref> و [[خویی]] [[روایات]] وی را بیش از ۳۲ مورد در [[کتب اربعه شیعه]] می‌داند<ref>معجم رجال الحدیث، ج۱، ص۱۸۱.</ref>.<ref>ر.ک: [[عبدالله جوادی آملی|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۱ (کتاب)|رجال تفسیری]]، ج۱ ص۱۹۴-۱۹۵.</ref>

[[رده:راویان امام جواد]]

[[رده:طبقه ششم راویان]]

[[رده:رجال تفسیری]]