پرش به محتوا

محمد (امام مهدی): تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - 'خدامراد]]،فرهنگ‌نامه' به 'خدامراد، [[فرهنگ‌نامه'
بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - 'خدامراد]]،فرهنگ‌نامه' به 'خدامراد، [[فرهنگ‌نامه')
خط ۴۳: خط ۴۳:
*آن‏گاه نتیجه می‏‌گیرد: حرمت تنها هنگام تقیه بوده و تنها راه جمع بین روایات همین قول است؛ وگرنه باید هردو دسته روایت را قبول نکنیم و به اصطلاح، از اعتبار ساقط بدانیم یا قائل به تخییر شویم- اگر بگوییم روایات ظنی هستند- و حاصل این هم چنین می‏شود که به جواز قائل شویم.
*آن‏گاه نتیجه می‏‌گیرد: حرمت تنها هنگام تقیه بوده و تنها راه جمع بین روایات همین قول است؛ وگرنه باید هردو دسته روایت را قبول نکنیم و به اصطلاح، از اعتبار ساقط بدانیم یا قائل به تخییر شویم- اگر بگوییم روایات ظنی هستند- و حاصل این هم چنین می‏شود که به جواز قائل شویم.
*در پایان قوی‏‌ترین قرینه بر نظر خود "جواز نام بردن" را همان دسته چهارم از روایات دانسته، احتیاط را نیز لازم نمی‌‏داند<ref>ر. ک: ناصر مکارم شیرازی، القواعد الفقهیة، ج ۱، ص ۵۰۴</ref>.  
*در پایان قوی‏‌ترین قرینه بر نظر خود "جواز نام بردن" را همان دسته چهارم از روایات دانسته، احتیاط را نیز لازم نمی‌‏داند<ref>ر. ک: ناصر مکارم شیرازی، القواعد الفقهیة، ج ۱، ص ۵۰۴</ref>.  
*با توجه به آنچه ذکر شد به نظر می‌‏رسد، در زمان [[غیبت کبرا]] اگر نام بردن آن حضرت موجب ضرر و زیان نشود، جایز است<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]،[[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص:۳۷۶ ۳۸۱.</ref>.
*با توجه به آنچه ذکر شد به نظر می‌‏رسد، در زمان [[غیبت کبرا]] اگر نام بردن آن حضرت موجب ضرر و زیان نشود، جایز است<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص:۳۷۶ ۳۸۱.</ref>.
==محمد در موعودنامه==
==محمد در موعودنامه==
*اسم اصلی و نام اولی الهی آن حضرت است. در اخبار متواتره خاصه و عامه است که [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: "مهدی، همنام من است". در خبر لوح، متواتر معنوی است که جابر برای [[حضرت باقر]] {{ع}} نقل کرد که آن -لوح- را نزد صدیقه طاهره {{س}} دید. آن را خدای عز و جل برای [[رسول خدا]] {{صل}} هدیه کرده بود و در آن، اسامی اوصیای آن حضرت ثبت بود. به روایت صدوق در "کمال الدین" و "عیون الاخبار" اسامی [[حضرت مهدی]] {{ع}}، این‌چنین ضبط‍‌ شده بود: {{عربی|اندازه=155%|"ابوالقاسم محمد بن الحسن، هو حجة الله القائم"}}<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص:۶۱۷.</ref>.
*اسم اصلی و نام اولی الهی آن حضرت است. در اخبار متواتره خاصه و عامه است که [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: "مهدی، همنام من است". در خبر لوح، متواتر معنوی است که جابر برای [[حضرت باقر]] {{ع}} نقل کرد که آن -لوح- را نزد صدیقه طاهره {{س}} دید. آن را خدای عز و جل برای [[رسول خدا]] {{صل}} هدیه کرده بود و در آن، اسامی اوصیای آن حضرت ثبت بود. به روایت صدوق در "کمال الدین" و "عیون الاخبار" اسامی [[حضرت مهدی]] {{ع}}، این‌چنین ضبط‍‌ شده بود: {{عربی|اندازه=155%|"ابوالقاسم محمد بن الحسن، هو حجة الله القائم"}}<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص:۶۱۷.</ref>.
۲۲۴٬۷۸۹

ویرایش