جمعه: تفاوت میان نسخه‌ها

۱۸ بایت حذف‌شده ،  ‏۱۷ مهٔ ۲۰۱۹
جز
جایگزینی متن - '{{عربی|اندازه=100%|' به '{{عربی|'
جز (جایگزینی متن - '{{عربی|اندازه=155%|' به '{{عربی|اندازه=100%|')
جز (جایگزینی متن - '{{عربی|اندازه=100%|' به '{{عربی|')
خط ۲۰: خط ۲۰:
*به سکون میم به معنی هفته و به ضمّ‌ میم، نام یکی از روزهای هفته است<ref>معارف و معاریف، ج ۴، ص ۱۹۲.</ref>. روز جمعه از چند جهت اختصاص به [[امام زمان]] {{ع}} دارد. یکی آن‌که ولادت حضرت در آن روز بوده است.
*به سکون میم به معنی هفته و به ضمّ‌ میم، نام یکی از روزهای هفته است<ref>معارف و معاریف، ج ۴، ص ۱۹۲.</ref>. روز جمعه از چند جهت اختصاص به [[امام زمان]] {{ع}} دارد. یکی آن‌که ولادت حضرت در آن روز بوده است.
*دیگر آن‌که ظهور آن جناب در روز جمعه خواهد بود<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۲۷۹.</ref>. انتظار فرج در آن روز بیشتر از روزهای دیگر است، بلکه عید بودن روز جمعه و شمردن آن را به‌عنوان یکی از اعیاد چهارگانه، به جهت آن است که در این روز زمین را از لوث شرک و کفر و از وجود ملحدین و کافرین پاک می‌فرماید<ref>مفاتیح الجنان، اعمال روز جمعه.</ref>.
*دیگر آن‌که ظهور آن جناب در روز جمعه خواهد بود<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۲۷۹.</ref>. انتظار فرج در آن روز بیشتر از روزهای دیگر است، بلکه عید بودن روز جمعه و شمردن آن را به‌عنوان یکی از اعیاد چهارگانه، به جهت آن است که در این روز زمین را از لوث شرک و کفر و از وجود ملحدین و کافرین پاک می‌فرماید<ref>مفاتیح الجنان، اعمال روز جمعه.</ref>.
*راوی می‌گوید: خدمت [[امام هادی|امام علی النّقی]] {{ع}} رسیدم و گفتم: ای سید من! حدیثی از [[رسول خدا]] {{صل}} روایت شده که معنای آن را نمی‌فهمم. فرمود: چیست‌؟ گفتم: {{عربی|اندازه=100%|"لَا تُعَادُوا الْأَيَّامَ فَتُعَادِيَكُمْ"}} یعنی با روزها دشمنی نکنید که آن‌ها با شما دشمنی خواهند کرد. حضرت فرمود: مراد از ایام، ما هستیم. مادامی که آسمان‌ها و زمین بپاست. شنبه اسم [[رسول خدا]] {{صل}} است و یکشنبه [[امیر المؤمنین]] {{ع}} و دوشنبه [[امام حسن]] و [[امام حسین]] {{عم}} و سه‌شنبه [[امام سجاد|علی بن الحسین]] و [[امام باقر|محمد بن علی]] و [[امام صادق|جعفر بن محمد]] {{عم}} و چهارشنبه [[امام کاظم|موسی بن جعفر]] و [[امام رضا|علی بن موسی]] و [[امام جواد|محمد بن علی]] {{عم}} و منم و پنجشنبه فرزندم [[امام عسکری|حسن]] {{ع}} و جمعه فرزند فرزندم است و به سوی او اهل حق جمع می‌شوند...<ref>مفاتیح، باب اول، فصل پنجم.</ref>. سفیانی نیز در روز جمعه خروج می‌کند<ref>بشارة الاسلام، ص ۱۹۲.</ref>.
*راوی می‌گوید: خدمت [[امام هادی|امام علی النّقی]] {{ع}} رسیدم و گفتم: ای سید من! حدیثی از [[رسول خدا]] {{صل}} روایت شده که معنای آن را نمی‌فهمم. فرمود: چیست‌؟ گفتم: {{عربی|"لَا تُعَادُوا الْأَيَّامَ فَتُعَادِيَكُمْ"}} یعنی با روزها دشمنی نکنید که آن‌ها با شما دشمنی خواهند کرد. حضرت فرمود: مراد از ایام، ما هستیم. مادامی که آسمان‌ها و زمین بپاست. شنبه اسم [[رسول خدا]] {{صل}} است و یکشنبه [[امیر المؤمنین]] {{ع}} و دوشنبه [[امام حسن]] و [[امام حسین]] {{عم}} و سه‌شنبه [[امام سجاد|علی بن الحسین]] و [[امام باقر|محمد بن علی]] و [[امام صادق|جعفر بن محمد]] {{عم}} و چهارشنبه [[امام کاظم|موسی بن جعفر]] و [[امام رضا|علی بن موسی]] و [[امام جواد|محمد بن علی]] {{عم}} و منم و پنجشنبه فرزندم [[امام عسکری|حسن]] {{ع}} و جمعه فرزند فرزندم است و به سوی او اهل حق جمع می‌شوند...<ref>مفاتیح، باب اول، فصل پنجم.</ref>. سفیانی نیز در روز جمعه خروج می‌کند<ref>بشارة الاسلام، ص ۱۹۲.</ref>.
*در فضیلت روز جمعه [[پیامبر]] {{صل}} فرمودند: روز جمعه، بهترین روزهاست و نزد خداوند از روز [[عید قربان]] و [[عید فطر]] ارجمندتر است<ref>بحار الانوار، ج ۸۹، ص ۳۶۷.</ref>.
*در فضیلت روز جمعه [[پیامبر]] {{صل}} فرمودند: روز جمعه، بهترین روزهاست و نزد خداوند از روز [[عید قربان]] و [[عید فطر]] ارجمندتر است<ref>بحار الانوار، ج ۸۹، ص ۳۶۷.</ref>.
*همچنین [[امام باقر]] {{ع}} فرمودند: خوبی و بدی در روز جمعه دو چندان می‌شود<ref>ثواب الاعمال، ص ۱۷۲.</ref>. [[امام صادق]] {{ع}} نیز در روز جمعه، عملی را برتر از صلوات بر محمد و آل محمد نمی‌داند<ref>خصال، ص ۳۹۴.</ref>. پیامبر {{صل}} فرمود: "خداوند در روز جمعه، ششصد هزار نفر را از آتش آزاد می‌سازد که همه مستحق دوزخ بوده‌اند"<ref>بحار الانوار، ج ۸۹، ص ۲۶۸ و ج ۵۹، ص ۳۶.</ref>.
*همچنین [[امام باقر]] {{ع}} فرمودند: خوبی و بدی در روز جمعه دو چندان می‌شود<ref>ثواب الاعمال، ص ۱۷۲.</ref>. [[امام صادق]] {{ع}} نیز در روز جمعه، عملی را برتر از صلوات بر محمد و آل محمد نمی‌داند<ref>خصال، ص ۳۹۴.</ref>. پیامبر {{صل}} فرمود: "خداوند در روز جمعه، ششصد هزار نفر را از آتش آزاد می‌سازد که همه مستحق دوزخ بوده‌اند"<ref>بحار الانوار، ج ۸۹، ص ۲۶۸ و ج ۵۹، ص ۳۶.</ref>.