عصائب: تفاوت میان نسخه‌ها

*عصائب جمع "عصابه" به معنای گروهی بین ده تا چهل نفر است. گفته شده است "عصابه" گروهی از زاهدان و وارست‌گانند<ref>ابن منظور، لسان العرب، ج ۹، ص ۲۳۳؛ مجمع البحرین، ج ۲، ص ۱۲۳</ref>. طبق برخی روایات، آنان یاران [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}}‏ از عراق هستند<ref>صنعانی، المصنف، ح ۲۰۷۶۹؛ ابن ابی شیبه، کتاب المصنف، ح ۱۹۰۷۰</ref>، که هنگام ظهور آن حضرت، خود را به مکه می‌‏رسانند و با او بیعت می‌‏کنند<ref>  محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ح ۵۱، ص ۸۸؛ شیخ مفید، الاختصاص، ص ۲۰۸؛ طبری، دلائل الامامه، ص ۲۴۸؛ اربلی، کشف الغمة، ج ۲، ص ۴۷۹</ref>.  [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: " ... و گروه‌‏هایی از عراق بیرون می‌‏آیند که راهبان شب و شیران روز هستند، دل‏هایشان چون فولاد سخت است؛ میان رکن و مقام با او بیعت می‌‏کنند .... "<ref> {{عربی|" وَ عَصَائِبُ‏ الْعِرَاقِ‏ رُهْبَانٌ‏ بِاللَّيْلِ‏ لُيُوثٌ‏ بِالنَّهَارِ كَأَنَ‏ قُلُوبَهُمْ‏ زُبَرُ الْحَدِيدِ فُيَبَايِعُونَهُ‏ بَيْنَ‏ الرُّكْنِ‏ وَ الْمَقَامِ‏ ‏ ‏‏‏‏‏‏"}}، الاختصاص، ص ۲۰۸</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص:۳۰۸.</ref>.

*با توجه به‌معنای "عصائب" که جمع عصبه به معنای جوان مردان رشید و نیرومند است، نتیجه می‌گیریم که [[یاران حضرت مهدی]] {{ع}} باید این چنین باشند<ref>[[مجتبی تونه‌ای|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۴۹۳.</ref>.