ویژگی‌های خاص امام مهدی چیست؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

جز (جایگزینی متن - ':"' به ': "')
خط ۴۲: خط ۴۲:
::::::[[حضرت مهدی]] {{ع}} خود در توقیعی می‌فرماید: "در خصوص [[علت غیبت]] سؤال کرده بودید، [[خداوند]] در [[قرآن کریم]] می‌فرماید: "ای اهل [[ایمان]] از چیزهایی سؤال نکنید که اگر برای شما روشن شود، ناراحت می‌شوید". بدانید که هرکدام از پدران من، [[بیعت]] یکی از طاغوت‌های زمان خویش را برگردن داشتند؛ ولی من وقتی [[قیام]] می‌کنم، [[بیعت]] هیچ‌یک از گردن‌کشان و طاغوت‌های زمان را بر گردن ندارم"<ref>کتاب الغیبة، ص ۲۹۰؛ کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۴۸۳، ح ۴.</ref>.
::::::[[حضرت مهدی]] {{ع}} خود در توقیعی می‌فرماید: "در خصوص [[علت غیبت]] سؤال کرده بودید، [[خداوند]] در [[قرآن کریم]] می‌فرماید: "ای اهل [[ایمان]] از چیزهایی سؤال نکنید که اگر برای شما روشن شود، ناراحت می‌شوید". بدانید که هرکدام از پدران من، [[بیعت]] یکی از طاغوت‌های زمان خویش را برگردن داشتند؛ ولی من وقتی [[قیام]] می‌کنم، [[بیعت]] هیچ‌یک از گردن‌کشان و طاغوت‌های زمان را بر گردن ندارم"<ref>کتاب الغیبة، ص ۲۹۰؛ کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۴۸۳، ح ۴.</ref>.
:::::*'''[[طول عمر]] آن حضرت‌''': [[حضرت مهدی]] {{ع}}، با [[قدرت الهی]] زنده است و در میان [[مردم]]، به حیات خود ادامه می‌دهد. به [[یقین]] همان خدایی که [[آتش]] را برای [[ابراهیم]] سرد و وسیله [[سلامت]] قرار می‌دهد و گل را برای [[عیسی]] {{ع}} تبدیل به پرنده می‌کند و [[عیسی]] و [[خضر]] را پس از قرن‌ها زنده نگه می‌دارد؛ می‌تواند [[مهدی]] {{ع}} را نیز با [[قدرت الهی]] خود زنده نگه دارد. این [[حقیقت]] در [[روایات]] فراوانی منعکس شده است: [[امام حسن مجتبی]] {{ع}} فرمود: {{عربی|"ذَاکَ التَّاسِعُ مِنْ وُلْدِ أَخِی الْحُسَینِ ابْنِ سَیدَةِ الامَاءِ یطِیلُ اللَّهُ عُمُرَهُ فِی غَیبَتِهِ ثُمَّ یظْهِرُهُ بِقُدْرَتِهِ فِی صُورَةِ شَابٍّ ابْنِ دُونِ الارْبَعِینَ سَنَةً ذَلِکَ لِیعْلَمَ أَنَّ اللَّهَ عَلی کُلِّ شَی ءٍ قَدِیرٌ"}}<ref>کشف الغمة، ج ۲، ص ۵۲۱؛ کمال الدین و تمام النعمة، ج ۱، ۳۱۵، باب ۲۹، ح ۲.</ref>؛ "او نهمین از [[فرزندان]] برادرم [[حسین]] و [[فرزند]] سرور کنیزان است. [[خداوند]] [[عمر]] او را در دوران غیبتش طولانی می‌گرداند. سپس با [[قدرت]] خود، او را در سیمای [[جوانی]] که کمتر از [[چهل]] سال دارد، ظاهر می‌سازد تا بدانند که [[خداوند]] بر هر کاری توانا است". [[امام سجاد]] {{ع}} فرمود: {{عربی|"فی الْقَائِمِ سُنَّةُ مِنْ نُوحٍ وَ هُوَ طُولِ الْعُمُرِ"}}<ref>کمال الدین و تمام النعمة، ج ۱، ص ۳۲۲، باب ۳۱، ح ۴.</ref>؛ "در [[قائم]] سنتی از [[نوح]] است که آن [[طول عمر]] می‌باشد".
:::::*'''[[طول عمر]] آن حضرت‌''': [[حضرت مهدی]] {{ع}}، با [[قدرت الهی]] زنده است و در میان [[مردم]]، به حیات خود ادامه می‌دهد. به [[یقین]] همان خدایی که [[آتش]] را برای [[ابراهیم]] سرد و وسیله [[سلامت]] قرار می‌دهد و گل را برای [[عیسی]] {{ع}} تبدیل به پرنده می‌کند و [[عیسی]] و [[خضر]] را پس از قرن‌ها زنده نگه می‌دارد؛ می‌تواند [[مهدی]] {{ع}} را نیز با [[قدرت الهی]] خود زنده نگه دارد. این [[حقیقت]] در [[روایات]] فراوانی منعکس شده است: [[امام حسن مجتبی]] {{ع}} فرمود: {{عربی|"ذَاکَ التَّاسِعُ مِنْ وُلْدِ أَخِی الْحُسَینِ ابْنِ سَیدَةِ الامَاءِ یطِیلُ اللَّهُ عُمُرَهُ فِی غَیبَتِهِ ثُمَّ یظْهِرُهُ بِقُدْرَتِهِ فِی صُورَةِ شَابٍّ ابْنِ دُونِ الارْبَعِینَ سَنَةً ذَلِکَ لِیعْلَمَ أَنَّ اللَّهَ عَلی کُلِّ شَی ءٍ قَدِیرٌ"}}<ref>کشف الغمة، ج ۲، ص ۵۲۱؛ کمال الدین و تمام النعمة، ج ۱، ۳۱۵، باب ۲۹، ح ۲.</ref>؛ "او نهمین از [[فرزندان]] برادرم [[حسین]] و [[فرزند]] سرور کنیزان است. [[خداوند]] [[عمر]] او را در دوران غیبتش طولانی می‌گرداند. سپس با [[قدرت]] خود، او را در سیمای [[جوانی]] که کمتر از [[چهل]] سال دارد، ظاهر می‌سازد تا بدانند که [[خداوند]] بر هر کاری توانا است". [[امام سجاد]] {{ع}} فرمود: {{عربی|"فی الْقَائِمِ سُنَّةُ مِنْ نُوحٍ وَ هُوَ طُولِ الْعُمُرِ"}}<ref>کمال الدین و تمام النعمة، ج ۱، ص ۳۲۲، باب ۳۱، ح ۴.</ref>؛ "در [[قائم]] سنتی از [[نوح]] است که آن [[طول عمر]] می‌باشد".
:::::*'''[[کشته شدن شیطان]] به دست آن حضرت‌''': از وهب بن جمیع [[نقل]] شده است: "از [[حضرت صادق]] {{ع}} درباره این گفته ابلیس- که "پروردگارا! پس مرا تا روزی که خلایق برانگیخته می‌شوند، مهلت ده؛ [[خداوند]] فرمود: البته تو از مهلت داده شده‌گانی تا وقت معین و معلوم"- پرسیدم: این کدام روز خواهد بود؟ فرمود: {{عربی|"یا وَهْبٍ أَ تَحْسَبُ أَنَّهُ یوم یبعث اللَّهُ النَّاسَ لَا وَ لکن اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ أَنْظَرَهُ إلی یوم یبعث اللَّهُ قَائِمَنَا فیأخذ بناصیته فیضرب عُنُقِهِ فذلک الیوم هُوَ الْوَقْتُ الْمَعْلُومِ"}}<ref>دلائل الامامة، ص ۲۴۰.</ref>؛ "آیا گمان می‌کنی آن روز، [[رستاخیز بزرگ]] است؟ هرگز! بلکه [[خداوند]] او را تا روزی که [[قائم]] ما [[قیام]] می‌کند، فرصت داده است. آن‌گاه [[[قائم]] ما] از پیشانی او را گرفته، گردنش را خواهد زد. آن هنگام [[وقت معلوم]] است".
:::::*'''[[کشته شدن شیطان]] به دست آن حضرت‌''': از وهب بن جمیع [[نقل]] شده است: "از [[حضرت صادق]] {{ع}} درباره این گفته ابلیس- که "پروردگارا! پس مرا تا روزی که خلایق برانگیخته می‌شوند، مهلت ده؛ [[خداوند]] فرمود: البته تو از مهلت داده شده‌گانی تا وقت معین و معلوم"- پرسیدم: این کدام روز خواهد بود؟ فرمود: {{عربی|"یا وَهْبٍ أَ تَحْسَبُ أَنَّهُ یوم یبعث اللَّهُ النَّاسَ لَا وَ لکن اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ أَنْظَرَهُ إلی یوم یبعث اللَّهُ قَائِمَنَا فیأخذ بناصیته فیضرب عُنُقِهِ فذلک الیوم هُوَ الْوَقْتُ الْمَعْلُومِ"}}<ref>دلائل الامامة، ص ۲۴۰.</ref>؛ "آیا گمان می‌کنی آن روز، [[رستاخیز بزرگ]] است؟ هرگز! بلکه [[خداوند]] او را تا روزی که [[قائم]] ما [[قیام]] می‌کند، فرصت داده است. آن‌گاه [[قائم]] ما از پیشانی او را گرفته، گردنش را خواهد زد. آن هنگام [[وقت معلوم]] است".
::::::بعید نیست مقصود از [[روایت]]، این باشد که با روشن شدن حقایق در [[عصر ظهور]] و رشد بسیار بالای عقلانی [[انسان‌ها]] در آن عصر، دیگر مجالی برای اغوای [[شیطان]] باقی نخواهد ماند و او خلع [[سلاح]] و نابود می‌گردد و این پایان مهلت او است<ref>ر.ک: کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۴۲، ح ۵؛ الثاقب فی المناقب، ص ۳۱۰؛ دلائل الامامة، ص ۲۴۶؛ اثبات الوصیة، ص ۱۵.</ref>.
::::::بعید نیست مقصود از [[روایت]]، این باشد که با روشن شدن حقایق در [[عصر ظهور]] و رشد بسیار بالای عقلانی [[انسان‌ها]] در آن عصر، دیگر مجالی برای اغوای [[شیطان]] باقی نخواهد ماند و او خلع [[سلاح]] و نابود می‌گردد و این پایان مهلت او است<ref>ر.ک: کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۴۲، ح ۵؛ الثاقب فی المناقب، ص ۳۱۰؛ دلائل الامامة، ص ۲۴۶؛ اثبات الوصیة، ص ۱۵.</ref>.
:::::*'''[[نزول حضرت عیسی]] {{ع}} و [[اقتدا به حضرت مهدی]] {{ع}}‌''': فرود آمدن [[پیامبر]] بزرگ [[خدا]] [[عیسی بن مریم]]، به هنگام [[قیام امام مهدی]] {{ع}}، از دیدگاه همه مسلمانان- با وجود [[اختلاف]] در مذهب- یک واقعیت ثابت و از اموری است که [[تردید]] در آن راه ندارد. شاید [[حکمت]] فرود آمدن آن [[حضرت]] در [[هنگام ظهور]]، تقویت حرکت جهانی آن [[حضرت]] و اعتراف و [[تصدیق]] به [[حقانیت]] آن وجود گران‌مایه است. به‌ویژه آنکه [[حضرت عیسی]]، به [[امام مهدی]] {{ع}}، [[اقتدا]] می‌کند و به [[امامت]] او [[نماز]] می‌گزارد و [[امامت]] جهانی و آسمانی او را [[تصدیق]] و تأیید می‌کند.
:::::*'''[[نزول حضرت عیسی]] {{ع}} و [[اقتدا به حضرت مهدی]] {{ع}}‌''': فرود آمدن [[پیامبر]] بزرگ [[خدا]] [[عیسی بن مریم]]، به هنگام [[قیام امام مهدی]] {{ع}}، از دیدگاه همه مسلمانان- با وجود [[اختلاف]] در مذهب- یک واقعیت ثابت و از اموری است که [[تردید]] در آن راه ندارد. شاید [[حکمت]] فرود آمدن آن [[حضرت]] در [[هنگام ظهور]]، تقویت حرکت جهانی آن [[حضرت]] و اعتراف و [[تصدیق]] به [[حقانیت]] آن وجود گران‌مایه است. به‌ویژه آنکه [[حضرت عیسی]]، به [[امام مهدی]] {{ع}}، [[اقتدا]] می‌کند و به [[امامت]] او [[نماز]] می‌گزارد و [[امامت]] جهانی و آسمانی او را [[تصدیق]] و تأیید می‌کند.
۱۹٬۴۱۸

ویرایش