محل سکونت امام مهدی در دوران ظهور کجاست؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

== پاسخ نخست==

[[پرونده:136863.JPG|بندانگشتی|right|100px|[[خدامراد سلیمیان]]]]

::::::«دوران [[ظهور حضرت مهدی]]{{ع}} که درخشان‌ترین فراز [[تاریخ]] و روشن‌ترین دوران [[زندگی]] انسانی است، ویژگی‌های فراوانی دارد از جمله مهم‌ترین آنها [[حاکمیت]] واپسین [[معصوم]] و [[حجت الهی]] است. درباره [[محل زندگی حضرت مهدی]]{{ع}} و [[حکومت]] آن [[حضرت]] در [[عصر ظهور]]، [[روایات]] فراوانی وجود دارد. در این [[روایات]]، به طور عمده [[مسجد سهله]] را منزل آن [[حضرت]] و [[شهر]] [[کوفه]] را به عنوان پایگاه [[حکومتی]] آن [[حضرت]] معرفی کرده‌اند<ref>شیخ صدوق، تهذیب، ج ۳، ص ۲۵۲.</ref>.

::::::روزی در محضر [[مقدس]] [[رئیس]] [[مذهب]]، [[حضرت]] [[امام صادق]]{{ع}} از [[مسجد سهله]] گفت‌وشنود شد، آن [[حضرت]] فرمود: أما انه منزل صاحبنا اذا قام [[باهله]]<ref>شیخ کلینی، کافی، ج ۳، ص ۴۹۵؛ شیخ صدوق، تهذیب، ج ۳، ص ۲۵۲.</ref>؛ آنجا اقامتگاه [[صاحب]] ما است؛ هنگامی که با خانواده‌اش [[قیام]] کند. در برخی از منابع، به جای "قام"، "قدم" تعبیر شده است؛ یعنی هنگامی که تشریف بیاورد<ref>شیخ مفید، ارشاد، ج ۲، ص ۳۸۰؛ شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۴۷۱.</ref>. [[امیر مؤمنان علی]]{{ع}} هنگام ترسیم خط سیر [[حضرت ولی عصر]]{{ع}} [[در آستانه ظهور]]، می‌فرماید: گویی او را با چشم خود می‌بینم که از [[وادی السلام]] عبور کرده، بر فراز اسبی که سپیدی پاها و پیشانی‌اش همی درخشد، به سوی [[مسجد سهله]] در حرکت است و زیر لب زمزمه دارد و [[خدا]] را این‌گونه می‌خواند: {{عربی|"لا اله الا الله حقاً حقاً..."}}<ref>طبری، دلائل الامامة، ص ۲۴۳.</ref>.