مدیران رابط کاربری، مدیران، templateeditor
۲۶٬۶۷۵
ویرایش
جز (جایگزینی متن - '''']]؛' به '''']]') |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۹: | خط ۱۹: | ||
*آب وهوای عراق: در مناطق کوهستانی، هوای معتدل و در بعضی مناطق سرد و در مناطق هموار و بیابان گرم است و بهطور کلی عراق را میتوان از مناطق حاره بهحساب آورد. هوای شمال معتدل و هوای جنوب گرم است<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 564-565.</ref>. | *آب وهوای عراق: در مناطق کوهستانی، هوای معتدل و در بعضی مناطق سرد و در مناطق هموار و بیابان گرم است و بهطور کلی عراق را میتوان از مناطق حاره بهحساب آورد. هوای شمال معتدل و هوای جنوب گرم است<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 564-565.</ref>. | ||
*[[امام علی]] {{ع}} در [[خطبه]] ۷۱ پس از [[ستایش]] [[پروردگار]] در علل [[نکوهش]] [[اهل عراق]] میفرماید: ای [[مردم]] عراق! همانا شما به [[زن]] بارداری میمانید که در آخرین روزهای بارداری جنین خود را سقط کند و سرپرستش بمیرد، زمانی طولانی بیشوهر ماند و [[میراث]] او را [[خویشاوندان]] دور [[غارت]] کنند. [[آگاه]] باشید! من با [[اختیار]] خود به سویشما نیامدم، بلکه به طرف دیار شما کشانده شدم. به من خبر دادند که میگویید [[علی]] [[دروغ]] میگوید!! [[خدا]] شما را بکشد، به چه کسی [[دروغ]] روا داشتهاید؟ آیا به [[خدا]] [[دروغ]] روا داشتم؟ در حالیکه من نخستین کسی هستم که به [[خدا]] [[ایمان]] آوردم، یا بر پیامبرش؟ من اول کسیبودم که او را [[تصدیق]] کردم! نه به [[خدا]] هرگز! آنچه گفتم واقعیتی است که شما از دانستن آن دورید و شایستگیدرک آن را ندارید، مادرتان در سوگ شما [[زاری]] کند. پیمانه [[علم]] را رایگان به شما بخشیدم، اگر ظرفیت داشته باشید؛ و به زودی خبر آن را خواهید فهمید. نیز در [[خطبه]] ۱۰۲ از [[آینده]] خونین [[بصره]] و رزم مجاهدانی پیروز خبر میدهد: فتنههایی چون [[تاریکی]] شب که هیچ نیرویی نمیتواند در برابر آنها بایستد و هیچ کس نتواند پرچمهای آنها را پایین کشد، بهسوی شما میآیند، چونان شتری که مهارش کنند، جهاز بر پشت آن نهند و ساربان آن را بکشاند و به سرعت براند. فتنهجویان کسانی هستند که ضربات آنها شدید و غارتگری آنان اندک است. مردمی با آنان [[جهاد]] میکنند که در چشم [[متکبران]] [[خوار]]، روی [[زمین]] گنام و در آسمانها معروفاند. در این هنگام، وای بر تو ای [[بصره]]! از سپاهی که نشانه [[خشم]] و [[انتقام]] [[الهی]] است. بیگرد و غبار و صدایی به تو حمله خواهند کرد و چه زود ساکنانت به [[مرگ سرخ]] و [[گرسنگی]] غبارآلود دچار میشوند!<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 565.</ref>. | *[[امام علی]] {{ع}} در [[خطبه]] ۷۱ پس از [[ستایش]] [[پروردگار]] در علل [[نکوهش]] [[اهل عراق]] میفرماید: ای [[مردم]] عراق! همانا شما به [[زن]] بارداری میمانید که در آخرین روزهای بارداری جنین خود را سقط کند و سرپرستش بمیرد، زمانی طولانی بیشوهر ماند و [[میراث]] او را [[خویشاوندان]] دور [[غارت]] کنند. [[آگاه]] باشید! من با [[اختیار]] خود به سویشما نیامدم، بلکه به طرف دیار شما کشانده شدم. به من خبر دادند که میگویید [[علی]] [[دروغ]] میگوید!! [[خدا]] شما را بکشد، به چه کسی [[دروغ]] روا داشتهاید؟ آیا به [[خدا]] [[دروغ]] روا داشتم؟ در حالیکه من نخستین کسی هستم که به [[خدا]] [[ایمان]] آوردم، یا بر پیامبرش؟ من اول کسیبودم که او را [[تصدیق]] کردم! نه به [[خدا]] هرگز! آنچه گفتم واقعیتی است که شما از دانستن آن دورید و شایستگیدرک آن را ندارید، مادرتان در سوگ شما [[زاری]] کند. پیمانه [[علم]] را رایگان به شما بخشیدم، اگر ظرفیت داشته باشید؛ و به زودی خبر آن را خواهید فهمید. نیز در [[خطبه]] ۱۰۲ از [[آینده]] خونین [[بصره]] و رزم مجاهدانی پیروز خبر میدهد: فتنههایی چون [[تاریکی]] شب که هیچ نیرویی نمیتواند در برابر آنها بایستد و هیچ کس نتواند پرچمهای آنها را پایین کشد، بهسوی شما میآیند، چونان شتری که مهارش کنند، جهاز بر پشت آن نهند و ساربان آن را بکشاند و به سرعت براند. فتنهجویان کسانی هستند که ضربات آنها شدید و غارتگری آنان اندک است. مردمی با آنان [[جهاد]] میکنند که در چشم [[متکبران]] [[خوار]]، روی [[زمین]] گنام و در آسمانها معروفاند. در این هنگام، وای بر تو ای [[بصره]]! از سپاهی که نشانه [[خشم]] و [[انتقام]] [[الهی]] است. بیگرد و غبار و صدایی به تو حمله خواهند کرد و چه زود ساکنانت به [[مرگ سرخ]] و [[گرسنگی]] غبارآلود دچار میشوند!<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 565.</ref>. | ||
==عراق در فرهنگنامه آخرالزمان== | |||
[[عراق]] کشوری است در [[قلب]] خاورمیانه. مرزهای [[عراق]] از قدیم تاکنون تقریباً یکسان بوده است. این [[کشور]] در تحولات [[آخرالزمان]] مرکز حوادث خواهد بود. در این [[کشور]] جنگهای فراوانی رخ خواهد داد به گونهای که گویا میدان اصلی [[جنگ]] در [[آخرالزمان]] [[عراق]] است. [[سفیانی]]، [[خراسانی]] [[یمانی]]، [[سید حسنی]]، [[دجال]] برخی از کسانی هستند که به این [[کشور]] لشکرکشی میکنند و به [[قتل]] و [[خونریزی]] دست میزنند. در پایان نیز با آمدن [[حضرت مهدی]]{{ع}} با [[لشکر]] خود به [[عراق]]، طومار [[دشمنان]] برچیده میشود و [[حضرت]] در [[کوفه]] مستقر شده و [[مسجد سهله]] را خانه خود و [[مسجد کوفه]] را دارالحکومه قرار خواهد داد<ref>ر.ک: کوفه، سفیانی، مسجد سهله.</ref><ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]. ص ۴۲۵.</ref>. | |||
== پرسشهای وابسته == | == پرسشهای وابسته == | ||
| خط ۲۶: | خط ۲۸: | ||
==منابع== | ==منابع== | ||
* [[پرونده:13681049.jpg|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']] | * [[پرونده:13681049.jpg|22px]] [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']] | ||
* [[پرونده:13681151.jpg|22px]] [[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']]. | |||
==پانویس== | ==پانویس== | ||
| خط ۳۲: | خط ۳۵: | ||
[[رده:مدخل]] | [[رده:مدخل]] | ||
[[رده:اتمام لینک داخلی]] | |||
[[رده:امام علی]] | [[رده:امام علی]] | ||
[[رده:عراق]] | [[رده:عراق]] | ||
[[رده:مدخل نهج البلاغه]] | [[رده:مدخل نهج البلاغه]] | ||