غفلت معصوم: تفاوت میان نسخه‌ها

{{مدخل مرتبط

| موضوع مرتبط = علم معصوم

| عنوان مدخل  =  

| مداخل مرتبط =  

| پرسش مرتبط  = علم معصوم (پرسش)

== مقدمه ==

[[شیخ صدوق]] که سهو نبی را جایز می‌داند، در توجیه آن، در بخش پایانی باب سهو [[کتاب]] [[من لا یحضره الفقیه]] می‌نویسد: سهو [[پیامبر]] {{صل}} مانند سهو ما [[انسان‌ها]] نیست سهو ما از [[شیطان]] است؛ اما سهو نبی از سوی [[خدای رحمان]] است. [[خداوند]] پیامبر را به سهو می‌اندازد و این، یا به خاطر رحم به [[امت]] است که اگر [[مسلمانی]] سهو کرد و یا [[خواب]] ماندو نمازش [[قضا]] شد [[سرزنش]] نشود و یا بخاطر این است که کسی در مورد پیامبر، توهم [[ربوبیت]] نداشته باشد و یا به این جهت است که [[مردم]] از این طریق بتوانند [[حکم]] سهو را یاد بگیرند.

== پاسخ [[شبهه]] ==

اینکه اگر چنین مصلحت‌هائی موجب تجویز سهو در پیامبر {{صل}} شود، باید موجب تجویز بسیاری از نواقص مانند لنگ بودن، چپ چشمی ‌وکوری نیز باشد؛ چون اینها هم مستند به رحمان هستند و خداوند باید آنان را کور و لنگ و چپ چشم قرار دهد تا بدین وسیله بر مردم رحم کند و کسی که دارای این [[عیب]] و نقص‌ها باشد [[احساس]] [[ناراحتی]] و [[خجالت]] نکند.

'''پاسخ [[علامه حلی]]:''' سهو از چیزهایی مانند [[دروغ]] نیست که اقتضای قبح و نقص را داشته باشد و در مواقعی و به خاطر مصلحتی مانند [[ضرورت]] یا دفع ضرر یا به خاطر [[تقیه]] جایز باشد و آن [[مصلحت]]، قبح و نقص آن را جبران کند؛ بلکه سهو مانند [[ظلم]]، از نقص‌های ذاتی است و جزء علت‌های تامه قبح بوده و نقص در [[مرتبت]] [[امامت]] محسوب می‌شود به‌طوری که هیچ چیزی نمی‌تواند قبح آن را رفع کند و هیچ مصلحتی نمی‌تواند نقص بودن آن را [[تدارک]] کند و مقایسه آن با سایر مصیبت‌هایی که در آنان [[پیامبران]] وامامان {{عم}} تجویز شده است قیاسی مع‌الفارق خواهد بود.

== پرسش‌های وابسته ==

* [[آیا معصوم در برخی موارد دچار سهو یا غفلت می‌شود؟ (پرسش)]]

== پانویس ==

{{پانویس}}

[[رده:علم معصوم]]