←مقدمه
(صفحهای تازه حاوی «{{ویرایش غیرنهایی}} {{ولایت}} <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233)...» ایجاد کرد) |
(←مقدمه) |
||
| خط ۱۳: | خط ۱۳: | ||
*[[امام کاظم]]{{ع}} در این رابطه میفرمایند: "از خستگی و [[سستی]] بپرهیز، که این دو تو را از بهره [[دنیا]] و [[آخرت]] باز میدارد" <ref>{{متن حدیث| إِيَّاكَ وَ الضَّجَرَ وَ الْكَسَلَ فَإِنَّهُمَا يَمْنَعَانِكَ حَظَّ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ}}؛ بحار الأنوار، ج ۶۶، ص ۳۹۵.</ref><ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۳ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۳، ص ۹۷.</ref>. | *[[امام کاظم]]{{ع}} در این رابطه میفرمایند: "از خستگی و [[سستی]] بپرهیز، که این دو تو را از بهره [[دنیا]] و [[آخرت]] باز میدارد" <ref>{{متن حدیث| إِيَّاكَ وَ الضَّجَرَ وَ الْكَسَلَ فَإِنَّهُمَا يَمْنَعَانِكَ حَظَّ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ}}؛ بحار الأنوار، ج ۶۶، ص ۳۹۵.</ref><ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۳ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۳، ص ۹۷.</ref>. | ||
*منظور ما از "[[سستی]]" در این جا، کوتاهی در مقابل مسؤولیّت [[واجب]] [[انسان]] است؛ از این رو میتوان گفت که آن کس که از مسؤولیّت خود [[غفلت]] ورزیده [[شناخت]] دقیقی نسبت به آن ندارد، سُست، ضعیف و [[ناتوان]] خوانده میشود؛ [[حضرت]] [[حق]] در اشاره به این [[رذیلت اخلاقی]] و آنان که به آن اتّصاف یافتهاند، میفرماید: | *منظور ما از "[[سستی]]" در این جا، کوتاهی در مقابل مسؤولیّت [[واجب]] [[انسان]] است؛ از این رو میتوان گفت که آن کس که از مسؤولیّت خود [[غفلت]] ورزیده [[شناخت]] دقیقی نسبت به آن ندارد، سُست، ضعیف و [[ناتوان]] خوانده میشود؛ [[حضرت]] [[حق]] در اشاره به این [[رذیلت اخلاقی]] و آنان که به آن اتّصاف یافتهاند، میفرماید: | ||
{{متن قرآن|وَلَقَدْ صَدَقَكُمُ اللَّهُ وَعْدَهُ إِذْ تَحُسُّونَهُمْ بِإِذْنِهِ حَتَّى إِذَا فَشِلْتُمْ وَتَنَازَعْتُمْ فِي الْأَمْرِ وَعَصَيْتُمْ مِنْ بَعْدِ مَا أَرَاكُمْ مَا تُحِبُّونَ}}<ref>«و به راستی خداوند به وعده خود وفا کرد که (در جنگ احد) به اذن وی آنان را از میان برداشتید؛ تا اینکه سست شدید و در کار (خود) به کشمکش افتادید و پس از آنکه آنچه را دوست میداشتید به شما نمایاند سرکشی کردید» سوره آل عمران، آیه ۱۵۲.</ref>؛ | *{{متن قرآن|وَلَقَدْ صَدَقَكُمُ اللَّهُ وَعْدَهُ إِذْ تَحُسُّونَهُمْ بِإِذْنِهِ حَتَّى إِذَا فَشِلْتُمْ وَتَنَازَعْتُمْ فِي الْأَمْرِ وَعَصَيْتُمْ مِنْ بَعْدِ مَا أَرَاكُمْ مَا تُحِبُّونَ}}<ref>«و به راستی خداوند به وعده خود وفا کرد که (در جنگ احد) به اذن وی آنان را از میان برداشتید؛ تا اینکه سست شدید و در کار (خود) به کشمکش افتادید و پس از آنکه آنچه را دوست میداشتید به شما نمایاند سرکشی کردید» سوره آل عمران، آیه ۱۵۲.</ref>؛ | ||
*{{متن قرآن|وَلَوْ أَرَاكَهُمْ كَثِيرًا لَفَشِلْتُمْ وَلَتَنَازَعْتُمْ فِي الْأَمْرِ}}<ref>«و اگر آنان را "بسیار" نشان داده بود سست میشدید و در کار (جنگ) اختلاف مییافتید» سوره انفال، آیه ۴۳.</ref>؛ | *{{متن قرآن|وَلَوْ أَرَاكَهُمْ كَثِيرًا لَفَشِلْتُمْ وَلَتَنَازَعْتُمْ فِي الْأَمْرِ}}<ref>«و اگر آنان را "بسیار" نشان داده بود سست میشدید و در کار (جنگ) اختلاف مییافتید» سوره انفال، آیه ۴۳.</ref>؛ | ||
*{{متن قرآن|إِذْ هَمَّتْ طَائِفَتَانِ مِنْكُمْ أَنْ تَفْشَلَا وَاللَّهُ وَلِيُّهُمَا وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ}}<ref>«(یاد کنید) آنگاه را که دو دسته از شما میخواستند (در رفتن به جنگ) سستی کنند حال آنکه خداوند یاور آنان بود و مؤمنان باید بر خداوند توکّل کنند» سوره آل عمران، آیه ۱۲۲.</ref>؛ | *{{متن قرآن|إِذْ هَمَّتْ طَائِفَتَانِ مِنْكُمْ أَنْ تَفْشَلَا وَاللَّهُ وَلِيُّهُمَا وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ}}<ref>«(یاد کنید) آنگاه را که دو دسته از شما میخواستند (در رفتن به جنگ) سستی کنند حال آنکه خداوند یاور آنان بود و مؤمنان باید بر خداوند توکّل کنند» سوره آل عمران، آیه ۱۲۲.</ref>؛ | ||