ارزش: تفاوت میان نسخه‌ها

#'''ارزش خوش‌خلقی:''' خوش‌خلقی و نیک‌رفتاری با [[مردم]] از صفت‌های پسندیده‌ای است که [[امام]] بر آن تأکید ورزیده‌اند. [[امام]] {{ع}} در حکمتی خوش‌خویی را از نشانه‌های [[خردمندی]] برشمرده و آن را لوازم صید دل‌ها دانسته‌اند<ref>نهج البلاغه، حکمت ۵</ref>. در کلامی دیگر می‌فرماید: "[[حسن]] خلق، گونه‌ای [[نعمت]] است"<ref>نهج البلاغه، حکمت ۲۲۹: {{متن حدیث|وَ بِحُسْنِ الْخُلُقِ‏ نَعِيما}}</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 98.</ref>.

#'''ارزش [[علم]] و [[حکمت]]:''' [[امام]] {{ع}} برای [[علم]] و [[حکمت]] و [[فراگیری دانش]] ارزش بسیار قائل شده است تا آن‌جا که [[حکمت]] را گم‌شده [[مؤمن]] می‌داند و فراگیری آن را از سینه [[منافق]] نیز جایز و لازم برمی‌شمرد<ref>نهج البلاغه، حکمت ‌های ۷۶ و ۷۷</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 98.</ref>.

#'''ارزش [[نیکوکاری]]:''' [[امام]] {{ع}} بر انجام کار نیک تأکید می‌ورزد و مردمان را از کوچک‌شماری کارهای نیک پرهیز می‌دهد، در حالی‌که اندک کار نیک، باز امری بزرگ تلقی می‌شود. از این‌رو سفارش می‌کند که هرگز دیگری را در کار نیک از خود [[برتر]] و دارای [[اولویت]] نشمارید<ref>نهج البلاغه، حکمت  ۴۱۴</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 99.</ref>.

#'''ارزش‌های انسانی:''' [[امام]] {{ع}} در بیان [[کلام]] خویش به مواردی اشاره کرده‌اند که می‌توان آن‌ها را در زمره ارزش‌های انسانی دانست. از آن جمله است: [[اسلام]] آوردن از روی میل و رغبت، [[هجرت]] از دیار برای [[رضا]] و فرمان‌بری امر [[خدا]]، رضامندی از [[خداوند]]، [[جهاد]] و [[تلاش]] در [[راه خدا]]<ref>نهج البلاغه، حکمت  ۴۱</ref>، فراگیری کار مفید و انجام درست و بهینه آن<ref>نهج البلاغه، حکمت  ۷۸</ref>، تنها به [[خدا]] دلبستگی داشتن، [[ترس]] از [[گناه]] خویش، جمله "نمی‌دانم" در پاسخ سؤالی که از آن [[آگاه]] نیستی، آموختن هر آنچه نمی‌دانی، [[صبر]] و [[شکیبایی]]<ref>نهج البلاغه، حکمت  ۷۹</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 99.</ref>.