ویژگی‌های سیاسی منتظران راستین چیست؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

*اگر چه تقویت پیوند قلبی با [[امام عصر]] {{ع}} و تجدید دائمی [[عهد]] و [[پیمان]]، از نشانه‌های [[آمادگی]] [[سیاسی]] در [[ولایت‌پذیری]] آن [[حضرت]] به شمار می‌آید<ref>ر.ک. [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[نقش مردم در انقلاب جهانی حضرت مهدی (کتاب)|نقش مردم در انقلاب جهانی حضرت مهدی]]، ص۶۸</ref>، ولی فرد [[منتظر]] نمی‌تواند خود را از حضور [[سیاسی]] و [[اجتماعی]] [[محروم]] نماید تا اشخاص غیر [[معتقد]] و [[منحرف]]، [[مسند]] امور را به دست گیرند<ref>ر.ک. [[صفر فلاحی|فلاحی، صفر]]، [[امام مهدی ذخیره امامت (کتاب)|امام مهدی ذخیره امامت]]، ص ۱۷ -۱۹.</ref>.

*[[انسان]] [[منتظر]] در عمل و [[رفتار]] خویش مهارت‌هایی لازم دارد تا در عرصۀ اجتماع و [[سیاست]] از اصول و [[هویت]] خود [[دفاع]] کند و بتواند [[جامعه]] را برای [[ظهور]] آماده سازد. از جمله مهارت‌ها و [[ویژگی‌های منتظران]]، محورهای ذیل است:

# '''[[حق‌طلبی]]، [[ظلم ستیزی]] و [[نفی طاغوت]]''': افراد و گروه‌های [[مفسد]] در [[جامعه]]، به [[دلیل]] [[منافع]] [[نامشروع]] خویش، از اقدامات [[فساد]] انگیز خود دست نمی‌کشند و [[جامعه]] را دچار اختلال می‌‌کنند. از این رو، راه [[اصلاح جامعه]] منوط به حذف موانع [[فساد]] با برخوردهای قهرآمیز است و [[آیات قرآن کریم]] به صراحت بر [[ضرورت]] بکارگیری روش [[حق‌طلبی]] و [[ظلم ستیزی]] در [[اصلاح]] [[مفاسد]] تأکید دارند و [[دستور]] [[جهاد]] با [[کفار]] و [[منافقین]] در همین راستا است: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنَافِقِينَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْ}}<ref>«ای پیامبر! با کافران و منافقان جهاد کن و بر آنان سخت بگیر» سوره توبه، آیه ۷۳.</ref>. [[منتظر واقعی]] کسی است که اگر [[انحراف]] و کژی ببیند، [[اعتراض]] کند و درصدد [[اصلاح]] آن برآید<ref>ر.ک. [[سید مهدی موسوی|موسوی، سید مهدی]]، [[تربیت سیاسی در پرتو انتظار (مقاله)|تربیت سیاسی در پرتو انتظار]]، ص ۳۸-۳۹.</ref>.

# '''[[عدالت‌گرایی]]''': در [[روایات]] بسیاری، مهم‌ترین رهاورد [[قیام]] و [[انقلاب حضرت مهدی]] {{ع}} پر شدن [[جهان]] از [[عدالت]] و [[دادگری]] بیان شده است<ref>{{متن حدیث|"مَهْدِیٌّ یَحْکُمُ بِالْعَدْلِ وَ یَأْمُرُ بِهِ یُصَدِّقُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ"}}؛ بحارالانوار، ج۵۲، ص۳۱۰، ح۴.</ref>. [[ایجاد حکومت]] [[عدل]] و [[حمایت]] از [[حقوق]] [[اکثریت]] [[مستضعف]] از [[ویژگی‌های حکومت]] ایده آل است. تأکید [[قرآن کریم]] بر [[عدالت]] خواهی و مطالبه [[حقوق]] خود و [[جامعه]] از مصادیق مهم مشارکت [[سیاسی]] و دخالت در [[سرنوشت]] خویش است<ref>{{متن قرآن|وَإِنْ طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا فَإِنْ بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى فَقَاتِلُوا الَّتِي تَبْغِي حَتَّى تَفِيءَ إِلَى أَمْرِ اللَّهِ}}«و اگر دو دسته از مؤمنان جنگ کنند، میان آنان را آشتی دهید پس اگر یکی از آن دو بر دیگری ستم کرد با آن کس که ستم می‌کند جنگ کنید تا به فرمان خداوند باز گردد» سوره حجرات، آیه ۹.</ref>، چون موجب جلب توجه [[حاکمان]] به [[حقوق]] گروه‌های آسیب پذیر [[جامعه]] است و نوعی نظارت و بازخواست دولت‌هاست<ref>ر.ک. [[سید مهدی موسوی|موسوی، سید مهدی]]، [[تربیت سیاسی در پرتو انتظار (مقاله)|تربیت سیاسی در پرتو انتظار]]، ص ۳۸-۳۹.</ref>.

===نتیجه گیری===

*بنابراین، [[حکومت جهانی حضرت مهدی]] {{ع}}، [[نیازمند]] بازشناسی [[سیاسی]] یعنی آشنایی با [[روش سیاسی]] [[حضرت]] و [[ترویج]] این [[اندیشه]] بلند [[سیاسی]]؛ است و [[انسان]] [[منتظر]] در عمل و [[رفتار]] خویش ویژگی‌های ذیل را لازم دارد تا بتواند [[جامعه]] را برای [[ظهور]] آماده سازد: [[حق‌طلبی]]، [[ظلم ستیزی]] و [[نفی طاغوت]] و [[عدالت‌گرایی]].